นักวิจัยพบไมโครพลาสติก ในเนื้องอกมะเร็งต่อมลูกหมาก มากถึง 9 ใน 10 ของผู้ป่วย

งานวิจัยใหม่จาก NYU Langone Health ตรวจพบ “ไมโครพลาสติก” ในเนื้องอกมะเร็งต่อมลูกหมาก 9 ใน 10 ตัวอย่าง และพบว่าปริมาณในเนื้อเยื่อมะเร็งสูงกว่าเนื้อเยื่อปกติราว 2.5 เท่า

การศึกษานำร่องชิ้นนี้ ซึ่งเผยแพร่เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2026 เป็นหลักฐานชิ้นแรกในโลกตะวันตกที่วัดชิ้นส่วนพลาสติกขนาดจิ๋วโดยตรงในเนื้องอกต่อมลูกหมากของมนุษย์ พร้อมตั้งคำถามสำคัญว่า การสัมผัสพลาสติกในสิ่งแวดล้อมอาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับการเกิดมะเร็งหรือไม่

ไมโครพลาสติกกับสุขภาพมนุษย์

พลาสติกที่ใช้ในชีวิตประจำวันสามารถแตกตัวเป็นอนุภาคขนาดเล็กมากเมื่อถูกความร้อน การเสียดสี หรือกระบวนการทางเคมี อนุภาคเหล่านี้สามารถเข้าสู่ร่างกายผ่านอาหาร การหายใจเอาอากาศปนเปื้อนเข้าไป หรือแม้แต่การสัมผัสทางผิวหนัง งานวิจัยก่อนหน้านี้ตรวจพบไมโครพลาสติกในแทบทุกอวัยวะ ของเหลวในร่างกาย และแม้แต่ในรก อย่างไรก็ตาม นักวิทยาศาสตร์ยังไม่เข้าใจอย่างชัดเจนว่าไมโครพลาสติกส่งผลกระทบต่อสุขภาพมนุษย์มากน้อยเพียงใด

สเตซี โลบ ศาสตราจารย์จากคณะแพทยศาสตร์ NYU Grossman School of Medicine ระบุว่า การศึกษานำร่องครั้งนี้เป็นหลักฐานสำคัญที่ชี้ว่า การสัมผัสไมโครพลาสติกอาจเป็นปัจจัยเสี่ยงของมะเร็งต่อมลูกหมาก

แม้งานวิจัยก่อนหน้านี้จะเคยตั้งข้อสังเกตถึงความเชื่อมโยงระหว่างไมโครพลาสติกกับโรคหัวใจและภาวะสมองเสื่อม แต่ยังมีงานศึกษาที่มุ่งเน้นไปที่มะเร็งต่อมลูกหมากโดยตรงค่อนข้างน้อย

นักวิทยาศาสตร์ค้นพบความเชื่อมโยงอย่างไร

ทีมวิจัยวิเคราะห์ตัวอย่างเนื้องอกและเนื้อเยื่อที่ไม่เป็นมะเร็ง โดยใช้เครื่องมือเฉพาะทางในการวัดปริมาณ องค์ประกอบทางเคมี และโครงสร้างของอนุภาคไมโครพลาสติก

เนื่องจากพลาสติกถูกใช้แพร่หลายในอุปกรณ์ทางการแพทย์และห้องปฏิบัติการ นักวิจัยจึงเปลี่ยนมาใช้อุปกรณ์ที่ทำจากอะลูมิเนียม ผ้าฝ้าย และวัสดุที่ไม่ใช่พลาสติก เพื่อลดความเสี่ยงต่อการปนเปื้อน

ทีมงานมุ่งตรวจสอบโมเลกุลพลาสติกที่พบบ่อยที่สุด 12 ชนิด โดยศึกษาตัวอย่างเนื้อเยื่อต่อมลูกหมากจากผู้ป่วย 10 รายที่เข้ารับการผ่าตัดเอาต่อมลูกหมากออก

ผลการตรวจพบอนุภาคพลาสติกใน 90% ของตัวอย่างเนื้องอก และใน 70% ของตัวอย่างเนื้อเยื่อที่ไม่เป็นมะเร็ง

สิ่งที่น่าสนใจคือความแตกต่างของปริมาณ โดยเฉลี่ยแล้ว ตัวอย่างเนื้องอกมีพลาสติกมากกว่าเนื้อเยื่อปกติประมาณ 2.5 เท่า หรือราว 40 ไมโครกรัมต่อกรัมของเนื้อเยื่อ เทียบกับประมาณ 16 ไมโครกรัมต่อกรัมในเนื้อเยื่อปกติ

วิตโตริโอ อัลแบร์กาโม ผู้เขียนอาวุโสของงานวิจัยกล่าวว่า การค้นพบนี้ตอกย้ำความจำเป็นของมาตรการควบคุมที่เข้มงวดขึ้น เพื่อลดการสัมผัสสารเหล่านี้ของประชาชน เนื่องจากพลาสติกกระจายอยู่ทั่วไปในสิ่งแวดล้อม

ทีมวิจัยมีแผนศึกษาบทบาทของไมโครพลาสติกต่อการเกิดมะเร็งอย่างละเอียดมากขึ้น หนึ่งในสมมติฐานคือ อนุภาคเหล่านี้อาจกระตุ้นการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันแบบยืดเยื้อ หรือภาวะอักเสบเรื้อรังในเนื้อเยื่อต่อมลูกหมาก ซึ่งเมื่อเกิดขึ้นต่อเนื่องเป็นเวลานาน อาจทำลายเซลล์และก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรมที่นำไปสู่มะเร็ง

อย่างไรก็ตาม นักวิจัยย้ำว่า การศึกษานี้ทำในกลุ่มตัวอย่างขนาดเล็ก และจำเป็นต้องมีการศึกษาในวงกว้างเพิ่มเติม เพื่อยืนยันผลลัพธ์ดังกล่าวต่อไป