ใครคือผู้ชนะ? สหรัฐฯ-อิหร่านอ้างชัย บรรลุหยุดยิง 2 สัปดาห์

หลังจากที่ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ประกาศระงับการโจมตีอิหร่านเป็นเวลา 2 สัปดาห์ในนาทีสุดท้าย ท่ามกลางความตึงเครียดที่ลากยาวมานับเดือน ทั้งสหรัฐอเมริกาและอิหร่านต่างส่งสัญญาณอ้างชัยชนะจากข้อตกลงหยุดยิงชั่วคราวครั้งนี้ แต่หากเจาะลึกถึงรายละเอียดและผลประโยชน์ที่แต่ละฝ่ายได้รับ ใครคือผู้ชนะที่แท้จริงในสมรภูมิระลอกนี้?

มุมมองชัยชนะของสหรัฐฯ: 

สหรัฐฯ อ้างว่าสามารถบรรลุเป้าหมายสำคัญทางเศรษฐกิจและยุทธศาสตร  โดยเฉพาะการบีบให้อิหร่านยอมตกลงเปิดช่องแคบฮอร์มุซอย่างสมบูรณ์ ทันที และปลอดภัย (COMPLETE, IMMEDIATE, and SAFE OPENING) ซึ่งเป็นเส้นทางเดินเรือที่รองรับปริมาณน้ำมันดิบกว่า 20% ของการบริโภคทั่วโลก ประธานาธิบดีทรัมป์มองว่านี่คือชัยชนะทางเศรษฐกิจ โดยระบุว่าสหรัฐฯ จะเข้าไปช่วยเปิดช่องแคบและ "จะทำเงินได้มหาศาล" อีกทั้งยังมีการพิจารณาความเป็นไปได้ที่สหรัฐฯ อาจเรียกเก็บค่าธรรมเนียมจากเรือที่สัญจรผ่านช่องแคบฮอร์มุซอีกด้วย

ส่วนในแง่ของความสำเร็จทางการทหาร สหรัฐฯ และอิสราเอลได้สร้างความเสียหายระดับรากฐานแก่อิหร่านไปแล้วตั้งแต่ช่วงต้นสงคราม โดยการโจมตีได้สังหาร อยาตุลเลาะห์ อาลี คาเมเนอี ผู้นำสูงสุดของอิหร่าน รวมถึงผู้นำทางการทหารและการเมืองระดับสูง ซึ่งถือเป็นการตัดกำลังสำคัญของคู่ปรปักษ์ลงได้อย่างราบคาบ

มุมมองชัยชนะของอิหร่าน: 

สำหรับอิหร่านแล้ว การหยุดยิงครั้งนี้คือความสำเร็จในการเอาตัวรอดจากการถูก "กองกำลังทำลายล้าง" ของสหรัฐฯ ปูพรมถล่ม แต่สิ่งที่ทำให้อิหร่านอ้างชัยชนะได้เต็มปากคือ มีรายงานว่าสหรัฐฯ ยอม "รับข้อเสนอ" 10 ประการของอิหร่านเพื่อให้ได้มาซึ่งข้อตกลงหยุดยิง 2 สัปดาห์นี้ ยิ่งไปกว่านั้น อิหร่านยังเดินเกมอย่างแยบยลด้วยการสอดแทรก "ข้อเรียกร้องด้านนิวเคลียร์" ลงในเอกสารหยุดยิงฉบับภาษาฟาร์ซี ในขณะที่จงใจละเว้นข้อความดังกล่าวในฉบับภาษาอังกฤษ

ในเชิงยุทธวิธี อิหร่านได้พิสูจน์ให้เห็นว่าตนเองไม่ใช่เป้านิ่งที่สหรัฐฯ จะจัดการได้ง่ายๆ โดยสามารถสร้างความสูญเสียแก่สหรัฐฯ และพันธมิตรได้ เช่น มีรายงานการยิงเครื่องบินรบ F-15 และ A-10 ของสหรัฐฯ ตก และการตอบโต้ด้วยการถล่มโรงงานปิโตรเคมีในซาอุดีอาระเบีย นอกจากนี้ อิหร่านยังมีข้อได้เปรียบจากการเป็นพันธมิตรกับมหาอำนาจอย่างรัสเซียที่คอยสนับสนุนทั้งข้อมูลจากดาวเทียม ระบบต่อต้านอากาศยาน S-400 และเครื่องบินรบ Su-35 รวมถึงมีจีนเป็นเกราะกำบังทางเศรษฐกิจ สิ่งเหล่านี้บีบให้ชาติตะวันตกต้องคิดหนักถึงราคาที่ต้องจ่ายหากยกระดับสงคราม