คนเรา "เจ็บได้ร้องไห้เป็น" เหตุผลที่การ "ฝืนเข้มแข็ง" ทรมานกว่าบาดแผลในใจ

เจ็บได้ ร้องไห้เป็น

สำหรับหมอด้านอื่นๆ การเจอคนไข้ร้องไห้คงไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นประจำ แต่กับจิตแพทย์แล้ว น้ำตาคนไข้เป็นสิ่งที่เจอบ่อยพอๆกับหมอห้องฉุกเฉินเจอเลือด

อย่างไรก็ตาม ภาพหนึ่งที่หมอรู้สึกว่าเศร้าไม่แพ้กันก็คือ คนที่พยายาม "กลั้นน้ำตา" คนเหล่านั้นมองว่า การร้องไห้คือการแสดงความอ่อนแอ คือ การจะทำให้พ่อแม่ หรือคนสำคัญ ต้องเป็นห่วง 

( หรือความคิดนี้จะมาจากการที่พ่อแม่ชอบต่อว่าเวลาที่เด็กร้องไห้? ทำให้เด็กมองว่าการร้องไห้เป็นสิ่งไม่ดี คนที่ร้องไห้คือคนอ่อนแอ )

แต่ไม่ใช่เพียงต่อหน้าคนอื่นเท่านั้น หลายคนไม่กล้าร้องไห้แม้กระทั่งเวลาอยู่ตามลำพังกับตัวเอง

ถามว่า เหนื่อยไหม ที่ต้องพยายามทำเป็นเข้มแข็ง ทุกคนล้วนตอบว่าเหนื่อยมาก

การหลอกตัวเองว่าเรา "ไม่เป็นไร" ทั้งๆที่อีกใจก็รู้ว่าไม่จริงนั้นใช้พลังงานเยอะ

ลำพังสิ่งที่เจอแล้วทำให้คนๆหนึ่งรู้สึกอยากร้องไห้ มันก็คงจะต้องหนักหนา(สำหรับคนๆนั้น)เอาการอยู่แล้ว

การฝืนไม่ให้น้ำตาไหล ยิ่งเป็นการทรมานจิตใจเพิ่มเติม โดยไม่จำเป็น

พูดแบบนี้ไม่ได้แปลว่า สนับสนุนให้เอาแต่นั่งร้องไห้ตลอดทั้งวัน

(เพราะถึงจะอยากทำก็คงทำไม่ได้)

เพียงแต่การซื่อสัตย์กับความรู้สึกตัวเอง และยอมรับมัน น่าจะเป็นหนทางที่ดีกว่า

บางคนบ่นว่า ร้องไห้แล้วมันได้อะไรขึ้นมา มันแก้ไขอะไรในอดีตได้หรือเปล่า...

ก็คงต้องยอมรับว่า ไม่

แต่การพยายามไม่ให้น้ำตาไหล ก็ไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นเช่นกัน จริงหรือเปล่า

หากเราไม่มองว่า การหัวเราะเมื่อรู้สึกขำเป็นเรื่องไม่ดี แล้วเพราะอะไร การร้องไห้เมื่อใจรู้สึกเจ็บจึงเป็นเรื่องที่ไม่สมควร? ในแต่ละครั้งของการร้องไห้ อาจมีความรู้สึกหลายๆอย่างปะปนกันอยู่ในน้ำตาที่ไหลออกมา ไม่ได้มีแค่ความรู้สึกเดียว

เศร้า เหนื่อย โกรธ ท้อแท้ กลัว แค้น น้อยใจ เป็นห่วง เจ็บใจ อึดอัด รู้สึกผิดฯลฯ

ลองอยู่นิ่งๆ " ฟัง " เสียงในใจตัวเอง

เพื่อรับรู้ว่า ความรู้สึกเหล่านั้นมาจากไหน

- เราคาดหวังอะไรเอาไว้(โดยไม่รู้ตัว) เราจึงผิดหวัง?

เราตีความสิ่งที่เห็นสิงที่ได้ยินว่าอะไรจึงรู้สึกแบบนี้?

หรือจริงๆแล้ว มันก็แค่เรื่องที่เข้าใจได้ ถ้าหากใครสักคนจะน้ำตาไหล

ปลดปล่อยอารมณ์ที่ไม่จำเป็นต้องเก็บ และไม่เร่งตัวเองให้หยุดรู้สึก หยุดร้องไวไว

คงไม่ดีแน่หากร่างกายมีแผลฉกรรจ์ แต่ทำเป็นไม่เห็นว่าเลือดไหล หรือต่อว่าตัวเองที่เลือดไม่หยุด

มองดูว่าเกิดอะไรขึ้น ห้ามเลือด ดูแลรักษาแผล และหาทางป้องกันใจไม่ให้เกิดแผลซ้ำน่าจะดีกว่า

ข้อมูลจาก เพจ "สมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย"

https://www.facebook.com/photo?fbid=1182357370601013&set=a.455542319949192