เวียดนามหนุนมีลูกคนที่ 2 รับวันลาคลอดเพิ่ม พร้อมเงินและสวัสดิการสุขภาพ

เวียดนามเดินหน้าประกาศมาตรการจูงใจให้ประชาชนมีบุตรมากขึ้น ท่ามกลางความกังวลว่าประเทศอาจก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุก่อนที่เศรษฐกิจจะเติบโตทัน โดยมาตรการนี้เกิดขึ้น หลังจากยกเลิกนโยบายจำกัดจำนวนบุตรไว้ไม่เกิน 2 คนไปได้เพียง 1 ปีเท่านั้น

กฎหมายประชากรฉบับใหม่และระเบียบที่มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม กำหนดให้มารดาที่คลอดบุตรคนที่ 2 มีสิทธิลาคลอดเพิ่มจาก 6 เดือนเป็น 7 เดือน พร้อมมาตรการสนับสนุนทางการเงินและสวัสดิการด้านสาธารณสุข

รัฐบาลจะสนับสนุนค่าใช้จ่ายในการตรวจสุขภาพก่อนคลอดและตรวจคัดกรองทารกแรกเกิด รวมทั้งมอบเงินช่วยเหลือแบบจ่ายครั้งเดียวสูงสุด 228 ดอลลาร์สหรัฐ หรือราว 7,600 บาท สำหรับมารดาที่มีคุณสมบัติตามเกณฑ์ที่กำหนด ซึ่งเงินจำนวนนี้คิดเป็นประมาณสองในสามของรายได้เฉลี่ยต่อเดือน

หัวหน้าฝ่ายประชากรและการพัฒนา ประจำกองทุนประชากรแห่งสหประชาชาติ (UNFPA) ในเวียดนาม กล่าวว่า นโยบายดังกล่าวถือเป็น "การเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ" เพราะเวียดนามกำลังเปลี่ยนจากการควบคุมการวางแผนครอบครัว ไปสู่การให้ความสำคัญกับการพัฒนาประชากร

ตอนนี้เวียดนามกลายเป็นหนึ่งในประเทศที่เข้าสู่สังคมผู้สูงอายุเร็วที่สุดแห่งหนึ่งของโลก เนื่องจากอัตราการเกิดที่ลดลงควบคู่กับอายุขัยเฉลี่ยที่เพิ่มขึ้น แม้แนวโน้มดังกล่าวจะสะท้อนถึงความสำเร็จด้านการพัฒนาในช่วงหลายปีที่ผ่านมา แต่นักเศรษฐศาสตร์เตือนว่า เวียดนามอาจเผชิญปัญหาการขาดแคลนแรงงาน และภาระด้านสวัสดิการสังคมที่เพิ่มสูงขึ้น รัฐบาลจึงหวังว่ากฎหมายประชากรฉบับใหม่จะช่วยชะลอการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างประชากร

ปัจจุบัน เวียดนามยังไม่เผชิญภาวะวิกฤตประชากรเหมือนเกาหลีใต้หรือญี่ปุ่น แม้อัตราการเกิดจะต่ำกว่าระดับทดแทนประชากรที่ 2.1 คนต่อสตรีหนึ่งคน แต่อัตราปัจจุบันที่ 1.93 คน ยังถือว่าสูงกว่าหลายประเทศที่พัฒนาแล้ว

ขณะเดียวกัน อายุขัยเฉลี่ยของประชาชนเพิ่มขึ้นเกือบ 75 ปี และประชากรอายุเกิน 60 ปีมีสัดส่วนมากกว่า 10% ซึ่งรัฐบาลคาดการณ์ว่า ภายในกลางศตวรรษนี้ ผู้ที่มีอายุมากกว่า 60 ปีจะเพิ่มเป็น 25% ของประชากรทั้งหมด และจำนวนประชากรของประเทศจะเริ่มลดลง และสิ่งที่นักเศรษฐศาสตร์กังวลคือ เวียดนามกำลังเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุในช่วงที่ประเทศยังมีรายได้ไม่สูงนัก

แม้เศรษฐกิจจะเติบโตเร็วที่สุดแห่งหนึ่งในเอเชีย แต่รายได้เฉลี่ยต่อหัวอยู่ที่เพียง ประมาณ 5,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อปี หรือราว 166,000 บาท ซึ่งคิดเป็นเพียงครึ่งหนึ่งของญี่ปุ่นในช่วงต้นทศวรรษ 1980 ที่มีอัตราการเกิดใกล้เคียงกับเวียดนามในปัจจุบัน โดยยังไม่คำนึงถึงอัตราเงินเฟ้อ