บทเรียนวัยกลางคน วัยที่คิดว่าคุมเกมได้ แต่เกมอาจคุมเราอยู่
บทเรียนวัยกลางคน วัยที่คิดว่าคุมเกมได้ แต่เกมอาจคุมเราอยู่
ในช่วงเวลาที่สังคมกำลังติดตามข่าวคดีหนึ่งอย่างใกล้ชิด ประเด็นที่ควรถูกหยิบขึ้นมาคิด อาจไม่ใช่เพียงเรื่องความผิดหรือความถูกต้องในทางกฎหมายเท่านั้น หากแต่เป็นบทเรียนที่ซ่อนอยู่ภายใต้เรื่องราวเหล่านั้น โดยเฉพาะบทเรียนที่เกี่ยวข้องกับ “วัยกลางคน” วัยที่ดูเหมือนมั่นคงที่สุด แต่กลับเป็นช่วงที่เปราะบางอย่างเงียบงัน
ผู้ชายจำนวนมากเมื่อก้าวเข้าสู่วัยประมาณ 40 ปีขึ้นไป มักอยู่ในจุดที่ชีวิตเริ่มลงตัว หน้าที่การงานก้าวหน้า รายได้มั่นคง ชื่อเสียงและความน่าเชื่อถือค่อย ๆ สั่งสม ครอบครัวเป็นหลักเป็นฐาน วัยนี้จึงมักถูกมองว่าเป็นวัยที่ควรจะ “เอาอยู่” กับทุกเรื่องในชีวิตแล้ว
แต่ในความเป็นจริง วัยที่ทุกอย่างพร้อม กลับเป็นวัยที่ “พลาดแล้วแพงที่สุด” ความเสี่ยงในช่วงนี้ไม่ได้มาในรูปแบบของความหุนหันหรือความคึกคะนอง หากแต่มาอย่างนุ่มนวล ผ่านความไว้วางใจ ความใกล้ชิด และสถานการณ์ที่ดูปกติจนยากจะรู้ตัว
ความสำเร็จในหน้าที่การงาน ทำให้ผู้ชายวัยกลางคนกลายเป็นคนที่มีคนเข้าหามากขึ้น ไม่ว่าจะในฐานะที่ปรึกษา ผู้ช่วยเหลือ หรือคนที่ใครบางคนอยากพึ่งพา ความสัมพันธ์จำนวนไม่น้อยเริ่มต้นจากเรื่องงาน เรื่องความเดือดร้อน หรือคำขอคำแนะนำที่ดูไม่มีพิษภัย ก่อนจะค่อย ๆ ขยับเข้าใกล้เส้นอันตรายโดยไม่ทันตั้งตัว
สิ่งที่ทำให้วัยนี้เสี่ยงมากกว่าที่คิด คือความมั่นใจในประสบการณ์ของตนเอง หลายคนผ่านเรื่องหนักหนามาแล้ว จึงเชื่อว่ารู้ทันเกมชีวิต และสามารถควบคุมสถานการณ์ได้เสมอ ประโยคที่ว่า “คงไม่เป็นอะไร” จึงมักถูกใช้กับเหตุการณ์ที่ไม่ควรถูกประมาทมากที่สุด
ชื่อเสียง เงินทอง และตำแหน่งหน้าที่ ไม่ได้เป็นปัญหาในตัวของมันเอง แต่จะกลายเป็นกับดักทันที หากขาดการตั้งขอบเขตที่ชัดเจน ความคลุมเครือเพียงเล็กน้อยในวันนี้ อาจนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ใหญ่เกินกว่าที่ใครจะรับมือไหว และราคาที่ต้องจ่าย มักไม่ได้ตกอยู่กับเจ้าตัวเพียงคนเดียว
อีกหนึ่งความจริงที่ไม่ค่อยถูกพูดถึง คือ ผู้ที่ตกอยู่ในสถานการณ์เสี่ยงก่อนใคร มักไม่ใช่คนเจ้าชู้หรือมักมาก หากแต่เป็นคนใจดี คนที่ไม่ถนัดปฏิเสธ และเชื่อว่าการช่วยเหลือผู้อื่นคือเรื่องปกติ ความเมตตาไม่ใช่เรื่องผิด แต่เมื่อความใกล้ชิดขาดระยะห่างที่เหมาะสม ปัญหาย่อมตามมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
วัยกลางคนจึงไม่ได้อันตรายเพราะกิเลส หากแต่อันตรายเพราะความประมาท ความเชื่อว่าตนเองจะไม่พลาด คือกับดักที่ร้ายแรงที่สุด และบ่อยครั้ง วินาทีที่คิดว่าคุมเกมได้ทั้งหมด คือวินาทีที่เกมเริ่มคุมเราแทน
บทเรียนสำคัญของวัยนี้ ไม่ใช่การพิสูจน์ความแข็งแกร่งของตัวเอง แต่คือการรู้จักถอยออกจากสถานการณ์เสี่ยงตั้งแต่เนิ่น ๆ หากวันใดเริ่มรู้สึกว่าต้องปิดบัง ต้องอธิบาย หรือไม่กล้าเล่าให้คนใกล้ตัวฟัง นั่นคือสัญญาณเตือนที่ชัดเจนที่สุดว่าเส้นความเหมาะสมเริ่มถูกข้ามไปแล้ว
โลกไม่เคยขาดสิ่งยั่วยวน แต่สติ วินัย และการรู้จักรักษาระยะห่าง คือเกราะป้องกันที่สำคัญที่สุดของผู้ชายวัยกลางคน และบางครั้ง การเดินออกมาหนึ่งก้าวในวันที่ยังไม่พลาด อาจเป็นการตัดสินใจที่ช่วยรักษาทุกสิ่งที่สร้างมาทั้งชีวิตเอาไว้ได้
Tag
ยอดนิยมในตอนนี้