"โตโยต้า-ฮอนด้า" นำขบวนขึ้นค่าแรงสูงสุดรอบปี

บริษัทชั้นนำของญี่ปุ่นจำนวนมาก นำโดย โตโยต้า มอเตอร์ ตอบรับข้อเรียกร้องปรับขึ้นค่าแรงของสหภาพแรงงานอย่างเต็มรูปแบบ ในการเจรจาค่าแรงประจำปี หรือ ชุนโตะ แม้ต้องเผชิญแรงกดดันจากต้นทุนที่เพิ่มขึ้น โดยเฉพาะราคาน้ำมันที่พุ่งสูงจากสถานการณ์ตะวันออกกลาง

โตโยต้า ซึ่งถือเป็นตัวชี้นำทิศทางของการเจรจาค่าแรงในญี่ปุ่น ตอบรับข้อเรียกร้องของสหภาพแรงงานติดต่อกันเป็นปีที่ 6 โดยเสนอปรับขึ้นค่าแรงสูงสุดถึง 21,580 เยนต่อเดือน พร้อมโบนัสประจำปีในระดับ 7.3 เดือนของเงินเดือน แม้จะลดลงเล็กน้อยจากปีก่อน

ด้าน ฮอนด้า มอเตอร์ ซึ่งคาดว่าจะขาดทุนสุทธิทั้งปีเป็นครั้งแรกในรอบเกือบ 70 ปี ตอบรับการปรับขึ้นค่าแรง 18,500 เยน ขณะที่ ซูซูกิ มอเตอร์ เสนอเพิ่มค่าแรง 20,500 เยน สูงกว่าที่สหภาพเรียกร้อง ส่วน นิสสัน มอเตอร์ ที่อยู่ระหว่างการปรับโครงสร้างองค์กร ก็ยอมรับการปรับขึ้นค่าแรง 10,000 เยน เพื่อยกระดับขวัญกำลังใจพนักงาน

ในกลุ่มอุตสาหกรรมเทคโนโลยีและเครื่องจักร บริษัทอย่าง ฮิตาชิ เอ็นอีซี และมิตซูบิชิ อิเล็กทริก ต่างเห็นชอบปรับขึ้นค่าแรง 18,000 เยน ขณะที่ผู้ผลิตเครื่องจักรขนาดใหญ่ เช่น มิตซูบิชิ เฮฟวี อินดัสทรีส์ คาวาซากิ เฮฟวี อินดัสทรีส์ และ IHI ต่างตอบรับข้อเรียกร้องปรับขึ้น 16,000 เยน

อย่างไรก็ตาม ภาพรวมไม่ได้เป็นบวกทั้งหมด โดยบริษัทในกลุ่มเหล็ก เช่น นิปปอน สตีล โกเบ สตีล และ JFE สตีล เสนอขึ้นค่าแรงต่ำกว่าที่สหภาพเรียกร้อง เนื่องจากเผชิญการแข่งขันจากสินค้าราคาถูกจากจีนและภาวะตลาดที่อ่อนตัว

ขณะที่อัตราเงินเฟ้อยังคงอยู่ในระดับสูง บริษัทขนาดใหญ่ส่วนใหญ่ปรับขึ้นค่าแรงในกรอบร้อยละ 5–7 ซึ่งผู้นำภาคธุรกิจญี่ปุ่นมองว่าเป็นสัญญาณบวกที่อาจนำไปสู่วัฏจักรเชิงบวก ของเศรษฐกิจ ทั้งในด้านการเติบโตและการกระจายรายได้

รัฐบาลญี่ปุ่นแสดงความคาดหวังว่า โมเมนตัมการขึ้นค่าแรงจะขยายไปยังธุรกิจขนาดกลางและขนาดเล็ก รวมถึงแรงงานนอกระบบ ซึ่งถือเป็นกลุ่มที่ยังเปราะบาง โดยเน้นย้ำว่าการปรับขึ้นค่าแรงควรสูงกว่าอัตราเงินเฟ้อ เพื่อยกระดับกำลังซื้ออย่างแท้จริง

ด้านธนาคารกลางญี่ปุ่นจับตาผลการเจรจาค่าแรงอย่างใกล้ชิด เนื่องจากมองว่าการเติบโตของค่าแรงควบคู่กับเงินเฟ้อ เป็นปัจจัยสำคัญต่อทิศทางนโยบายการเงินในระยะต่อไป

ทั้งนี้ สหภาพแรงงานญี่ปุ่นยังคงตั้งเป้าปรับขึ้นค่าแรงไม่น้อยกว่าร้อยละ 5 ต่อเนื่องเป็นปีที่ 3 และตั้งเป้าสูงถึงร้อยละ 6 สำหรับแรงงานในธุรกิจขนาดกลางและเล็ก ซึ่งจ้างแรงงานราวร้อยละ 70 ของประเทศ เพื่อช่วยลดความเหลื่อมล้ำด้านรายได้ระหว่างองค์กรขนาดใหญ่และขนาดเล็กในระยะยาว