กรมควบคุมโรคประกาศวิธี "เช็กคนเมา" เปิด 3 ขั้นตอนวิธีการตรวจสอบ

ราชกิจจานุเบกษาเผยแพร่ประกาศกรมควบคุมโรค กำหนดมาตรฐานการตรวจสอบอาการมึนเมา พ.ศ. 2569 เพื่อเป็นเครื่องมือให้ผู้ขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ใช้คัดกรองลูกค้า โดยครอบคลุมทั้งการสังเกตพฤติกรรมและการทดสอบร่างกายแบบสากล

เปิดเกณฑ์ตัดสิน "ใครคือคนเมา?"

ตามประกาศฉบับนี้ บุคคลที่จะถูกถือว่ามีอาการมึนเมา คือผู้ที่บริโภคแอลกอฮอล์จนมีอาการบกพร่องในการทรงตัว การเคลื่อนไหว หรือมีพฤติกรรมและวาจาที่สุ่มเสี่ยงต่อการเกิดอันตรายและรบกวนความสงบเรียบร้อย โดยมีจุดสังเกตหลักดังนี้

• อาการทางกายภาพ: มีกลิ่นแอลกอฮอล์ออกจากร่างกายร่วมกับอาการตาแดงก่ำ ตากระตุก เดินเซ ยืนลำบาก หรือมือสั่นอย่างเห็นได้ชัด 
• วาจาและพฤติกรรม: พูดไม่ชัดเจน พูดอ้อแอ้รวบคำ พูดวกวนไปมา มีสภาวะอารมณ์แปรปรวนก้าวร้าว สติสัมปชัญญะถดถอย หรือมีพฤติกรรมลวนลามผู้อื่น 
  
  

3 วิธีตรวจสอบมาตรฐาน (Field Sobriety Test)

ในกรณีที่เกิดข้อสงสัย ผู้ขายสามารถใช้วิธีการตรวจสอบอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังต่อไปนี้:

1.การแตะจมูก (Finger to Nose): ให้ผู้ถูกตรวจหลับตา ยื่นแขนไปข้างหน้า แล้วงอข้อศอกนำนิ้วมาแตะที่ปลายจมูก หากพลาดเป้าเกินกว่า 1 เซนติเมตร หรือมีอาการมือสั่นชัดเจน ให้ถือว่ามึนเมา 

2.การเดินต่อเท้า (Walk and Turn): ให้เดินส้นเท้าชิดปลายเท้าเป็นเส้นตรงไปข้างหน้า 10 ก้าว แล้วหันตัวเดินกลับอีก 10 ก้าว หากพบความผิดปกติ เช่น กางแขนทรงตัว เดินเซ หรือหยุดเดินก่อนครบก้าว รวมกันตั้งแต่ 2 ครั้งขึ้นไป ให้ถือว่ามึนเมา 

3. การยืนขาเดียว (One Leg Stand): ให้ยกขาขึ้นจากพื้นประมาณ 15 เซนติเมตร พร้อมนับเลขตั้งแต่ 1001 เป็นต้นไปจนครบ 30 วินาที หากวางเท้าก่อนกำหนด ตัวเซ หรือเขย่งเท้า รวมกันตั้งแต่ 2 ครั้งขึ้นไป ให้ถือว่ามึนเมา 

มีผลบังคับใช้ทันที

ประกาศนี้ลงนามโดยอธิบดีกรมควบคุมโรค เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2569 และมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา (27 มีนาคม 2569) เป็นต้นไป เพื่อให้การบังคับใช้กฎหมายควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มีประสิทธิภาพและเป็นธรรมต่อทุกฝ่าย