"โรงเบียร์ ณ ลาดพร้าว" ร้านอาหารกึ่งผับ กฎหมายไม่บังคับ "ทางหนีไฟ" จริงหรือ ช่องโหว่กฎหมายหรือไม่

จากเหตุเพลิงไหม้ร้านโรงเบียร์ ณ ลาดพร้าว เขตจตุจักร คืนวันที่ 12 กรกฎาคม 2569 ข้อมูล ณ วันที่ 13 กรกฎาคม มีผู้เสียชีวิต 27 ราย บาดเจ็บ 63 ราย 

เมื่อเข้าดูข้อมูลสาธารณะ จะพบว่า บริษัท โรงเบียร์ ณ ลาดพร้าว จำกัด จดทะเบียนประกอบธุรกิจจำหน่ายอาหาร เครื่องดื่ม สุรา เบียร์ การแสดงดนตรีสด การแสดงโชว์ทุกชนิด แต่อยู่ในหมวดธุรกิจร้านอาหาร ไม่ได้จดทะเบียนเป็น “สถานบริการ”

โรงเบียร์ ณ ลาดพร้าว จึงถูกมองว่าเป็นร้านอาหารคล้ายสถานบริการ ซึ่งมาตรฐานความปลอดภัยทางกฎหมาย ต่างกันมากจากสถานบริการ

อย่างไรก็ดี ทางการกำลังตรวจสอบเรื่องสถานะของร้านอยู่ว่า ละเมิดข้อกฎหมายหรือไม่

นับแต่เหตุเพลิงไหม้ซานติก้าผับ เมื่อปี 2555 โศกนาฏกรรมร้ายแรงครั้งหนึ่งของไทย ได้มีการออกกฎกระทรวงว่า สถานบริการต้องมีทางหนีไฟ ประตูทางออกกว้าง ห้ามมีสิ่งกีดขวางตลอดเส้นทางหนีไฟ วัสดุตกแต่งผนังและฝ้าเพดาน ต้องป้องกันการลุกลามของไฟได้ดี ไม่ว่าจะร้านเล็กหรือร้านใหญ่

รวมถึงสถานบริการ หรือที่เราเรียกว่าสถานบันเทิง จะอยู่ในโซนนิ่ง 3 จุดด้วยกันใน กทม. คือ พัฒน์พงศ์ รัชดาภิเษก และเพชรบุรีตัดใหม่

แต่ถ้าอาคารเดียวกันนี้ ถูกจัดเป็นร้านอาหาร แม้ภายในภายนอก แทบจะเหมือนสถานบันเทิงหรือผับ กฎกระทรวงจะบังคับให้มีบันไดหนีไฟ เฉพาะอาคารตั้งแต่ 4 ชั้นขึ้นไป 

ส่วนร้านชั้นเดียว ไม่มีข้อกำหนดเรื่องประตูทางออก วัสดุตกแต่ง สัญญาณเตือนเพลิงไม้ รวมถึงเรื่องประตูหนีไฟ 

คำถามคือ นี่เป็นช่องโหว่ที่เปิดช่องเรื่องความเข้มงวดมาตรฐานความปลอดภัยหรือไม่ เพราะหากไม่จดทะเบียนธุรกิจเป็นสถานบริการ ก็จะไม่ถูกบังคับเข้มงวดเรื่องมาตรฐานความปลอดภัยเหล่านี้ 

อันที่จริง เครื่องมือของรัฐที่จะจัดระเบียบร้านอาหารคล้ายสถานบริการที่สุ่มเสี่ยงเรื่องมาตรฐานความปลอดภัยนั้น มีอยู่แล้ว อาทิ คำสั่ง คสช. ที่ 22/2558 ที่ให้สั่งปิดสถานประกอบการคล้ายสถานบริการได้นาน 5 ปี 

หรือกฎกระทรวงฉบับที่ 47 ที่ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นสั่งแก้ไขภัตตาคารที่ไม่ปลอดภัยจากอัคคีภัยได้

แต่เครื่องมือทางกฎหมายเหล่านี้ เป็นมาตรการ เมื่อพบความผิดปกติและความเสี่ยง แต่ไม่ใช่มาตรฐานที่กำหนด ก่อนที่สถานประกอบการจะเปิด