เจาะวงการ “หนังอินเดีย” ยุค AI “บอลลีวูด” โมเดลใหม่ ใช้ AI ทำได้เกือบทุกอย่าง

อนาคตของอุตสาหกรรมภาพยนตร์จากแดนภารตะ หรือที่เราคุ้นหูกันดีในชื่อ บอลลีวูด (Bollywood) กำลังเปลี่ยนไป เมื่อการเข้ามาถึงของ AI ทำให้กองถ่ายภาพยนตร์ที่เคยเต็มไปด้วยความวุ่นวาย และเสียงตะโกนสั่งการของผู้กำกับในอดีต กลายเป็นแค่ห้องทำงานที่เต็มไปด้วยเสียงรัวคีย์บอร์ดเท่านั้น

ตัวอย่างเช่น บรรยากาศการทำงานของ เดอะ คอลเลคทีฟ อาร์ตทิส เน็ตเวิร์ก (The Collective Artists Network) บริษัทเอเจนซี่ ผู้ดูแลซูเปอร์สตาร์ชื่อดังของบอลลีวูด ที่กำลังเปลี่ยนบทบาทจากการบริหารจัดการดาราที่มีตัวตนจริง สู่การเป็นวิศวกรผู้สร้าง “ดาราดิจิทัล” ขึ้นมา 

โดยบรรดาทีมสร้างภาพยนตร์ ได้สาธิตการใช้เครื่องมือ AI เพื่อเนรมิตเนื้อหาจากมหากาพย์ฮินดูอันโด่งดัง เช่น ฉากหนุมานเหาะเหินเดินอากาศพร้อมแบกภูเขาจากเรื่อง “รามเกียรติ์”  หรือฉากเจ้าหญิงคานธารีจาก “มหาภารตะ” ซึ่งล้วนถูกสร้างขึ้นด้วยเทคโนโลยีล้ำสมัย แทนการถ่ายทำทั้งสิ้น

อินเดีย ขึ้นชื่อว่าเป็นประเทศที่ผลิตภาพยนตร์มากที่สุดในโลก  อย่างไรก็ตาม พฤติกรรมผู้ชมที่เปลี่ยนไป และการขยายตัวของสตรีมมิ่ง ทำให้งบประมาณการผลิตถูกบีบคั้นอย่างหนัก 

สตูดิโอหลายแห่งจึงเลือกใช้ AI เพื่อลดต้นทุนในการสร้าง เช่น นำไปใช้ในการพากย์เสียง เพื่อส่งออกหนังไปยังกลุ่มผู้ชมที่ใช้ภาษาท้องถิ่นที่หลากหลาย และนำไปใช้ในการตัดต่อฉากจบใหม่สำหรับหนังเก่า เพื่อนำกลับมาสร้างยอดขายเพิ่ม

การเปลี่ยนแปลงนี้ช่วยปรับโครงสร้างเศรษฐกิจของอุตสาหกรรมหนังอินเดียให้คล่องตัวขึ้น และร่นระยะเวลาการผลิตให้สั้นลง แต่ความท้าทายสำคัญคือเสียงตอบรับจากผู้ชมที่มักจะวิจารณ์ผลงานจาก AI อย่างรุนแรง แม้ว่าหนังเหล่านั้นจะทำเงินได้ก็ตาม

จากบทวิเคราะห์ของ อีวาย (EY Ernst & Young) หนึ่งในบริษัทตรวจสอบบัญชีสี่แห่งที่ใหญ่ที่สุดในโลกระบุว่า AI อาจช่วยเพิ่มรายได้ให้บริษัทสื่อและบันเทิงของอินเดียได้ถึงร้อยละ 10 และลดต้นทุนได้ร้อยละ 15

สอดคล้องกับข้อมูลจาก อะบันแดนเชีย เอ็นเตอร์เทนเมนต์ (Abundantia Entertainment) สตูดิโอผลิตคอนเทนต์ชั้นนำของอินเดีย ยังคาดการณ์ว่าในอีก 3 ปีข้างหน้า รายได้กว่า 1 ใน 3 ของบริษัทจะมาจากเนื้อหาที่สร้างโดย AI และยังทำให้บริษัทสามารถสร้างภาพยนตร์คุณภาพสูงได้โดยไม่ต้องพึ่งพาสถานที่จริง ไม่ต้องเดินทางไปต่างประเทศ และช่วยลดต้นทุนไปได้มาก 

การบุกเบิกของบอลลีวูดในครั้งนี้ จึงเปรียบเสมือนการเดิมพันครั้งใหญ่ ว่าเทคโนโลยีจะสามารถทดแทนความรู้สึกที่ถ่ายทอดผ่านหน้าจอได้จริงหรือไม่ รวมถึงอุตสาหกรรมภาพยนตร์ทั่วโลก ควรทำอย่างไร เพื่อรักษาสมดุลระหว่างคอนเทนต์จาก AI และหัวใจของศิลปะการถ่ายทอดเรื่องราวจากมนุษย์ ให้ยังคงอยู่ได้ โดยไม่ถูกทำลายด้วยเทคโนโลยี