โสภณ ซารัมย์ นั่งประธานสภาฯ คนใหม่ หลังโหวตในสภา

ที่ประชุมสภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 27 สมัยสามัญประจำปี ครั้งที่หนึ่ง มีมติเลือก นายโสภณ ซารัมย์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดบุรีรัมย์ พรรคภูมิใจไทย ขึ้นดำรงตำแหน่ง ประธานสภาผู้แทนราษฎร หลังผ่านกระบวนการเสนอชื่อ แสดงวิสัยทัศน์ และลงคะแนนตามขั้นตอนของข้อบังคับการประชุมสภาฯ

การประชุมดังกล่าวเริ่มต้นด้วยการที่ นายไพโรจน์ โล่ห์สุนทร สส.บัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อไทย ซึ่งเป็นสมาชิกที่มีอาวุโสสูงสุด ทำหน้าที่ประธานชั่วคราวของที่ประชุม โดยได้เชิญสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกล่าวคำปฏิญาณตนก่อนเข้ารับหน้าที่ตามมาตรา 115 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย จากนั้นจึงเข้าสู่ระเบียบวาระสำคัญคือการเลือกประธานสภาผู้แทนราษฎร

ในการเสนอชื่อ พรรคภูมิใจไทยซึ่งเป็นพรรคแกนนำจัดตั้งรัฐบาล ได้เสนอชื่อ โสภณ ซารัมย์ เป็นผู้ดำรงตำแหน่งประธานสภาฯ ขณะที่พรรคประชาชนเสนอชื่อ พริษฐ์ วัชรสินธุ สส.บัญชีรายชื่อ เป็นอีกหนึ่งผู้ชิงตำแหน่ง โดยผู้ถูกเสนอชื่อทั้งสองได้แสดงวิสัยทัศน์ต่อที่ประชุมก่อนเข้าสู่ขั้นตอนการลงคะแนน

ภายหลังการลงคะแนน ที่ประชุมมีมติเลือก โสภณ ซารัมย์ ให้ดำรงตำแหน่งประธานสภาผู้แทนราษฎรคนใหม่ ทำหน้าที่ประธานฝ่ายนิติบัญญัติและควบคุมการประชุมของสภาผู้แทนราษฎร รวมถึงทำหน้าที่ประธานรัฐสภาในการประชุมร่วมกับวุฒิสภาตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ

สำหรับ โสภณ ซารัมย์ เป็นนักการเมืองอาวุโสสายบุรีรัมย์ของพรรคภูมิใจไทย เกิดเมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2502 ที่อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์ จบการศึกษาครุศาสตรบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ และเคยรับราชการครูประถมศึกษา ก่อนเข้าสู่เส้นทางการเมือง

โสภณได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดบุรีรัมย์ หลายสมัย โดยเริ่มต้นในนามพรรคชาติไทย ก่อนย้ายไปสังกัดพรรคไทยรักไทย และพรรคพลังประชาชน ก่อนจะมาเป็นหนึ่งในแกนนำของพรรคภูมิใจไทยในเวลาต่อมา ฐานเสียงหลักอยู่ในจังหวัดบุรีรัมย์ และได้รับเลือกตั้งติดต่อกันหลายสมัย

ตลอดเส้นทางการเมือง โสภณเคยดำรงตำแหน่งสำคัญในฝ่ายบริหาร อาทิ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลสมชาย วงศ์สวัสดิ์ และ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ต่อมาในปี 2568 ได้รับแต่งตั้งเป็น รองนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลที่มีนายอนุทิน ชาญวีรกูล เป็นนายกรัฐมนตรี

ก่อนก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งประธานสภา โสภณยังเคยทำหน้าที่ในงานด้านนิติบัญญัติหลายบทบาท เช่น ประธานคณะกรรมาธิการคมนาคม และประธานคณะกรรมาธิการการศึกษา โดยมีบทบาทผลักดันประเด็นด้านการศึกษาและโครงสร้างพื้นฐานของประเทศ

การขึ้นดำรงตำแหน่งประธานสภาผู้แทนราษฎรในครั้งนี้ ทำให้โสภณกลายเป็นผู้ทำหน้าที่กำกับการประชุมสภา และมีบทบาทสำคัญในการกำหนดทิศทางการทำงานของฝ่ายนิติบัญญัติในช่วงสภาชุดที่ 27