ตลาดบ้านสหรัฐฯ ติดล็อก ยอดขายร่วง ราคายังแพง

ตลาดบ้านสหรัฐฯ “ติดล็อก” จากดอกเบี้ยสูง

ตลาดอสังหาริมทรัพย์สหรัฐฯ ในปี 2569 กำลังเผชิญภาวะชะงักงันจากนโยบายการเงิน โดยรายงานจาก Kiplinger ระบุว่า ตลาดกำลังเข้าสู่ภาวะที่เรียกว่า “Housing Lock-in Effect” คือ เจ้าของบ้าน “ไม่อยากขาย” เพราะยังถือสินเชื่อดอกเบี้ยต่ำในอดีต

ดอกเบี้ย 2–3% vs 6–7% จุดเปลี่ยนสำคัญ

ผู้ที่ซื้อบ้านช่วงโควิด ได้อัตราดอกเบี้ยเพียง 2–3%
ขณะที่ปัจจุบันพุ่งขึ้นเป็น 6–7%

 หากขายบ้านแล้วซื้อใหม่
จะต้องรับภาระดอกเบี้ยสูงขึ้นทันที

ผลคือ

• เจ้าของบ้าน “ไม่ขาย” 
• ตลาดขาดซัพพลาย 

ซัพพลายหาย ผู้ซื้อเจอ “Affordability Crisis”

ฝั่งผู้ซื้อเองก็เผชิญแรงกดดัน

• ค่างวดผ่อนสูงขึ้น 
• กู้ยากขึ้น 
• กำลังซื้อหด 

เกิดภาวะ  Affordability Crisis (วิกฤตเข้าถึงที่อยู่อาศัย)

ยอดขายบ้านร่วงเหลือ 4 ล้านยูนิต

ข้อมูลตลาดสะท้อนชัดว่า

• ยอดขายบ้าน : ประมาณ 4 ล้านยูนิต/ปี 
• ค่าเฉลี่ยอดีต (2561–2564) : 5–6 ล้านยูนิต/ปี

ธุรกรรม “หดตัวแรง”

ตลาดแปลกใหม่: “ซื้อขายน้อย แต่ราคายังสูง”

แม้ยอดขายลดลง แต่ราคาบ้านยัง “ไม่ลง”

เพราะ

• เจ้าของบ้านไม่จำเป็นต้องขาย 
• ซัพพลายในตลาดต่ำ 

ทำให้เกิดภาวะ Low Transaction, High Price

ต่างจากวิกฤตปี 2008

ตลาดรอบนี้ “ไม่พัง” แบบปี 2551
แต่เป็น

Stagnant but Resilient Market (นิ่ง แต่ยังแข็งแรง)

ลามสู่ก่อสร้าง-แรงงาน

ผลกระทบไม่ได้หยุดแค่ตลาดซื้อขาย

• ผู้พัฒนาโครงการชะลอลงทุน 
• งานก่อสร้างลดลง 
• ธุรกิจนายหน้า-ตกแต่งบ้านได้รับผลกระทบ 

ความเสี่ยงต่อเศรษฐกิจสหรัฐฯ

ภาคอสังหาริมทรัพย์เชื่อมโยงกับ

• การบริโภค 
• การจ้างงาน 
• ระบบการเงิน 

ภาวะ “ตลาดติดล็อก” จึงกลายเป็นหนึ่งในความเสี่ยงสำคัญของเศรษฐกิจสหรัฐฯ

สรุป: ตลาดไม่พัง แต่ “ไม่เดิน”

ตลาดบ้านสหรัฐฯ วันนี้
ไม่ใช่วิกฤตแบบล้ม แต่เป็น

• ไม่ซื้อ 
• ไม่ขาย 
• ไม่เคลื่อนไหว 

และจะคลี่คลายได้ก็ต่อเมื่อ
“ดอกเบี้ยเริ่มลดลง”