เปิด 3 จุดแข็งเศรษฐกิจไทย IMF ชี้ทุนสำรองมั่นคง 2.82 แสนล้านดอลลาร์

ประเทศไทยยังมีต้นทุนสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจ ทั้งทุนสำรองระหว่างประเทศที่อยู่ในระดับสูง เงินลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศที่เพิ่มขึ้น และฐานการผลิตอุตสาหกรรมที่แข็งแกร่ง โดยเฉพาะอุตสาหกรรมยานยนต์และเครือข่ายผู้ผลิตชิ้นส่วน ซึ่งเป็นรากฐานต่อยอดสู่อุตสาหกรรมแห่งอนาคต อย่างไรก็ตาม แม้มีจุดแข็งเหล่านี้ กองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) คาดการณ์ว่าเศรษฐกิจไทยปี 2569 จะขยายตัวเพียง 2.1% สะท้อนโจทย์สำคัญในการเปลี่ยนศักยภาพที่มีให้เป็นการเติบโต การจ้างงาน และรายได้ที่เพิ่มขึ้นของประชาชน

 ทุนสำรอง 2.82 แสนล้านดอลลาร์ เสริมความมั่นคงทางเศรษฐกิจ

ข้อมูลจากรายงาน External Sector Report 2026 ของ IMF ซึ่งนางสาวลลิดา เพริศวิวัฒนา รองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เปิดเผยเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 2569 ระบุว่า ไทยมีทุนสำรองระหว่างประเทศในปี 2568 ประมาณ 282,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้นจาก 237,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี 2567

ทุนสำรองดังกล่าวคิดเป็นประมาณ 2.6 เท่าของหนี้ต่างประเทศระยะสั้น และรองรับการนำเข้าได้ประมาณ 10 เดือน โดยระดับทุนสำรองที่สูงกว่าเกณฑ์ความเพียงพอตามการประเมินของ IMF เป็นปัจจัยสนับสนุนความสามารถในการรับมือกับความผันผวนของเศรษฐกิจโลก

จุดแข็งด้านนี้ช่วยเพิ่มความยืดหยุ่นให้ระบบเศรษฐกิจและสนับสนุนความเชื่อมั่นของนักลงทุน แต่ความมั่นคงทางการเงินเป็นเพียงส่วนหนึ่งของความสามารถในการแข่งขัน เพราะการสร้างการเติบโตอย่างต่อเนื่องยังต้องอาศัยการลงทุนที่มีคุณภาพ การเพิ่มผลิตภาพ และการสร้างโอกาสทางเศรษฐกิจให้ภาคธุรกิจและแรงงานไทย

FDI เพิ่มประมาณ 30% สะท้อนไทยยังมีศักยภาพดึงดูดการลงทุน

อีกหนึ่งจุดแข็งคือเงินลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ (FDI) โดยรายงาน World Investment Report 2026 ของหน่วยงานการค้าและการพัฒนาของสหประชาชาติ (UNCTAD) ระบุว่า เงินลงทุนที่ไหลเข้าสู่ไทยในปี 2568 มีมูลค่า 19,098 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้นจาก 14,652 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี 2567 หรือประมาณ 30.3%

ตัวเลขดังกล่าวสะท้อนถึงศักยภาพของไทยในการรองรับการลงทุน โดยมีปัจจัยสนับสนุนจากฐานอุตสาหกรรมที่พัฒนามาอย่างต่อเนื่อง เครือข่ายผู้ผลิตและผู้ประกอบการในห่วงโซ่อุปทาน ตลอดจนโครงสร้างพื้นฐานที่เอื้อต่อการผลิตและการส่งออก

อย่างไรก็ตาม การเพิ่มขึ้นของเงินลงทุนจะสร้างประโยชน์ต่อเศรษฐกิจไทยได้มากน้อยเพียงใด ต้องพิจารณาควบคู่กับการจ้างงาน การถ่ายทอดเทคโนโลยี และการเชื่อมโยงนักลงทุนต่างชาติเข้ากับผู้ประกอบการในประเทศ โดยเฉพาะธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SME)

โจทย์สำคัญจึงไม่ใช่เพียงการดึงดูดเงินทุนจากต่างประเทศ แต่ต้องทำให้เงินลงทุนเหล่านั้นช่วยเพิ่มมูลค่าการผลิตภายในประเทศ และเปิดโอกาสให้ธุรกิจไทยเข้าไปมีส่วนร่วมในห่วงโซ่อุปทานมากขึ้น

ฐานผลิตยานยนต์แข็งแกร่ง ต่อยอดสู่อุตสาหกรรมแห่งอนาคต

ประเทศไทยมีจุดแข็งจากฐานการผลิตอุตสาหกรรมที่สั่งสมมาเป็นเวลานาน โดยเฉพาะอุตสาหกรรมยานยนต์ เครือข่ายผู้ผลิตชิ้นส่วน ผู้ประกอบการในห่วงโซ่อุปทาน และระบบสนับสนุนด้านการส่งออก

โครงสร้างดังกล่าวเป็นต้นทุนสำคัญสำหรับการต่อยอดไปสู่อุตสาหกรรมยานยนต์ไฟฟ้าและการผลิตที่ใช้เทคโนโลยีขั้นสูง ซึ่งอาจสร้างโอกาสใหม่ให้ผู้ประกอบการไทยและแรงงานไทย หากสามารถปรับตัวให้ทันกับเทคโนโลยีและความต้องการของตลาด

นางสาวลลิดาระบุว่า ประเทศไทยมีทั้งฐานการผลิตที่แข็งแกร่ง เครือข่ายผู้ประกอบการที่มีประสบการณ์ เงินลงทุนจากต่างประเทศที่เพิ่มขึ้น และทุนสำรองระหว่างประเทศที่มั่นคง โดยรัฐบาลต้องการนำจุดแข็งเหล่านี้มาต่อยอดให้เกิดการลงทุน การจ้างงาน และรายได้ที่เพิ่มขึ้นของประชาชน

แต่การเปลี่ยนผ่านสู่อุตสาหกรรมใหม่ยังต้องอาศัยการพัฒนาทักษะแรงงาน การยกระดับเทคโนโลยีของผู้ผลิตไทย และการสนับสนุนให้ธุรกิจในประเทศสามารถแข่งขันกับผู้ประกอบการต่างชาติได้อย่างมีประสิทธิภาพ

จุดแข็งมี แต่เศรษฐกิจไทยโต 2.1% โจทย์อยู่ที่การสร้างมูลค่าเพิ่ม

แม้ไทยมีจุดแข็งด้านทุนสำรอง เงินลงทุนต่างชาติ และฐานการผลิตอุตสาหกรรม แต่ IMF คาดการณ์ว่าเศรษฐกิจไทยปี 2569 จะขยายตัว 2.1% ซึ่งต่ำที่สุดในกลุ่ม ASEAN-5 ประกอบด้วยอินโดนีเซีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ และไทย ตามข้อมูลที่รัฐบาลเปิดเผย

ตัวเลขนี้ทำให้การยกระดับศักยภาพทางเศรษฐกิจเป็นโจทย์ที่ต้องเร่งดำเนินการ เพราะการรักษาเสถียรภาพเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอ หากประเทศไม่สามารถสร้างกิจกรรมทางเศรษฐกิจใหม่ เพิ่มผลิตภาพ และกระจายผลประโยชน์จากการลงทุนไปสู่ประชาชนได้อย่างทั่วถึง

รัฐบาลระบุว่า จะให้ความสำคัญกับการส่งเสริมการลงทุนที่สร้างมูลค่าเพิ่มภายในประเทศ สนับสนุน SME ให้เข้าสู่ห่วงโซ่อุปทานของอุตสาหกรรมใหม่ พัฒนาทักษะแรงงานให้ตรงกับความต้องการของภาคธุรกิจ และลดอุปสรรคในการประกอบกิจการ

แนวทางเหล่านี้จะมีความสำคัญต่อการเปลี่ยนเงินลงทุนให้เกิดผลทางเศรษฐกิจจริง โดยเฉพาะการเพิ่มโอกาสทางธุรกิจให้ผู้ประกอบการไทย และสร้างงานที่มีคุณภาพรองรับแรงงานในประเทศ

วัดความสำเร็จจากงานและรายได้ ไม่ใช่เพียงตัวเลขการลงทุน

นางสาวลลิดาระบุว่า รัฐบาลตระหนักถึงปัญหาเศรษฐกิจเติบโตช้าและความเดือดร้อนด้านค่าครองชีพ โดยมองว่าความสำเร็จทางเศรษฐกิจไม่ควรวัดจากระดับทุนสำรองหรือมูลค่าเงินลงทุนเพียงอย่างเดียว แต่ต้องพิจารณาว่าประชาชนมีงานทำ มีรายได้เพิ่มขึ้น และมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นอย่างเป็นรูปธรรมหรือไม่

ประเด็นนี้เป็นหัวใจสำคัญของการใช้ประโยชน์จากจุดแข็งทางเศรษฐกิจ เพราะแม้ประเทศจะดึงดูดเงินลงทุนได้เพิ่มขึ้น แต่หากธุรกิจไทยเข้าถึงโอกาสใหม่ได้จำกัด หรือการลงทุนไม่ช่วยเพิ่มทักษะและรายได้ของแรงงาน ผลประโยชน์ที่เกิดขึ้นกับเศรษฐกิจโดยรวมก็อาจไม่กระจายไปถึงประชาชนอย่างเต็มที่

จากนี้จึงต้องติดตามว่า รัฐบาลจะสามารถเชื่อมโยงการลงทุนจากต่างประเทศเข้ากับผู้ประกอบการไทย ยกระดับอุตสาหกรรมเดิมสู่อุตสาหกรรมใหม่ และพัฒนาทักษะแรงงานให้สอดคล้องกับความต้องการของตลาดได้มากน้อยเพียงใด