ไม่ใช่ทุกความสัมพันธ์ จะหายไปพร้อมกันทั้งชีวิตและหัวใจ บางคน ยังอยู่ตรงนั้น ยังทัก ยังคุย ยังเจอ แต่ไม่อยู่ “ในใจ” เหมือนเดิมแล้ว การที่ใครบางคน ค่อย ๆ หายไปจากใจเรา ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะวันหนึ่งเราไม่รัก แต่มักเกิดจากวันที่ เรารู้สึกไม่ปลอดภัยพอจะรักแบบเดิม มันไม่ได้มีจุดจบที่ชัดเจน ไม่มีการเลิก ไม่มีการทะเลาะใหญ่โต ไม่มีคำพูดสุดท้าย มันแค่ค่อย ๆ เงียบ ค่อย ๆ ห่าง ค่อย ๆ รู้สึกว่า เราไม่อยากเล่าเรื่องบางอย่างให้เขาฟังอีก ความสัมพันธ์จำนวนมาก ไม่ได้จบเพราะใครทำผิดร้ายแรง แต่จบเพราะความรู้สึกเล็ก ๆ ที่ถูกมองข้ามซ้ำแล้วซ้ำเล่า การไม่รับฟัง การไม่ใส่ใจ การทำให้เรารู้สึกว่า การมีอยู่ของเรา ไม่สำคัญเท่าที่ควร และใจคน ไม่ได้ปิดทันที แต่มันค่อย ๆ ถอย เพื่อไม่ให้เจ็บมากกว่านี้ บางคน เราไม่ได้โกรธ ไม่ได้เกลียด ไม่ได้อยากให้หายไป เราแค่ไม่สามารถ วางใจเขาไว้ในจุดเดิมได้อีกแล้ว และนั่นไม่ใช่ความใจร้าย แต่มันคือสัญชาตญาณของใจ ที่รู้ว่าควรหยุดตรงไหน การที่ใครบางคน อยู่ในชีวิตเราได้ แต่อยู่ในใจไม่ได้แล้ว ไม่ใช่เพราะเราเปลี่ยนไปเป็นคนไม่ดี แต่เพราะเราโตขึ้น และเริ่มรู้ว่า ใครควรอยู่ในพื้นที่ลึกแค่ไหน ไม่ใช่ทุกคน ที่ควรเข้าถึงความรู้สึกทั้งหมดของเรา บางความสัมพันธ์ ต้องเปลี่ยนรูปแบบ เพื่อจะอยู่รอด จากคนสำคัญ เป็นคนรู้จัก จากคนที่เล่าได้ทุกเรื่อง เป็นคนที่คุยได้แค่บางเรื่อง ไม่ใช่เพราะไม่แคร์ แต่เพราะใจเราไม่ไหวแล้ว กับการต้องฝืนเหมือนเดิม การยอมรับว่า “เขาอยู่ในชีวิตเราได้ แต่ไม่อยู่ในใจแล้ว” เป็นการยอมรับที่เจ็บ แต่จำเป็น เพราะมันคือการยอมรับความจริง ว่าใจเราเปลี่ยน และเราไม่จำเป็นต้องฝืน เพื่อรักษาความสัมพันธ์ในแบบที่ทำร้ายเรา บางคน ไม่ได้หายไปไหน แต่เราไม่อนุญาตให้เขา ทำร้ายใจเราได้เหมือนเดิมแล้ว และนั่น ไม่ใช่การตัดใจ แต่มันคือการตั้งขอบเขต ถ้าวันนี้คุณรู้สึกว่า มีใครบางคน ยังอยู่ในชีวิต แต่ไม่อยู่ในใจเหมือนเดิม ขอให้รู้ว่า คุณไม่ได้ใจร้าย คุณแค่ซื่อสัตย์กับความรู้สึก ที่ผ่านอะไรมาเยอะแล้ว และบางครั้ง การปล่อยให้ใจถอยออกมา คือการดูแลตัวเอง ที่อ่อนโยนที่สุด ขอบคุณภาพประกอบจาก : pixabay ภาพปก โดย chriswalksaround จาก pixabay ภาพที่ 1 โดย Onatee จาก pixabay ภาพที่ 2 โดย Kristina_Dotsenko จาก pixabay ภาพที่ 3 โดย pixabay จาก pixabay ภาพที่ 4 โดย Peggy_Marco จาก pixabay