เราอยู่ในสังคม ที่ชื่นชมคนเสียสละ แต่ไม่ค่อยถามว่า เขาไหวจริงไหม เราจึงเรียนรู้ที่จะฝืน เรียนรู้ที่จะอดทน เรียนรู้ที่จะบอกว่า “ไม่เป็นไร” ทั้งที่ใจเราไม่ได้โอเคเลย การดูแลใจตัวเอง จึงกลายเป็นสิ่งที่หลายคน รู้สึกผิดทุกครั้งที่ทำ รู้สึกผิดเวลาพัก รู้สึกผิดเวลาปฏิเสธ รู้สึกผิดเวลาขอพื้นที่ ทั้งที่สิ่งเหล่านี้ คือความจำเป็นพื้นฐานของมนุษย์ การดูแลใจ อาจไม่ได้ดูยิ่งใหญ่ แต่มันคือการเลือกไม่ทำร้ายตัวเอง เพื่อรักษาความสบายใจของคนอื่น มันคือการยอมรับว่า เราไม่จำเป็นต้องแบกรับทุกอย่าง ไม่จำเป็นต้องเป็นที่พึ่งของทุกคน และไม่จำเป็นต้องเข้มแข็งตลอดเวลา หลายคนถูกสอนมาโดยไม่รู้ตัวว่า การดูแลตัวเอง คือความเห็นแก่ตัว ถ้าไม่ช่วยคนอื่น จะถูกมองว่าใจร้าย ถ้าเลือกตัวเอง จะถูกมองว่าไม่คิดถึงใคร เราจึงเคยฝืน ทั้งที่เหนื่อย ทั้งที่ไม่ไหว ทั้งที่ใจร้องขอให้หยุด เพราะกลัวว่า ถ้าเราพัก เราจะเป็นคนไม่ดี แต่ความจริงคือ ไม่มีใครดูแลคนอื่นได้ ถ้าใจตัวเองพัง การดูแลใจ ไม่ใช่การหนีปัญหา แต่คือการยอมรับว่า เราก็เป็นมนุษย์คนหนึ่ง ที่มีขีดจำกัด มันอาจเป็นการปฏิเสธบางอย่าง การไม่รับบทบาทที่หนักเกินไป การเว้นระยะจากคนที่ทำให้ใจเราเจ็บ หรือแค่การยอมพัก โดยไม่รู้สึกผิด การดูแลใจ ไม่ทำให้เราเป็นคนแย่ แต่มันทำให้เราเป็นคนที่ยังอยู่ได้ โดยไม่สูญเสียตัวเอง และถ้าวันนี้ คุณกำลังเลือกตัวเองมากขึ้น ขอให้รู้ไว้ว่า คุณไม่ได้เห็นแก่ตัว คุณแค่กำลัง ซื่อสัตย์กับหัวใจตัวเอง มากขึ้นเท่านั้นเอง เมื่อเราเริ่มดูแลใจตัวเอง เราจะไม่กลายเป็นคนใจแคบ แต่จะกลายเป็นคนที่รู้ขอบเขต และมีพลังพอจะให้กับคนอื่น โดยไม่หมดไปจากข้างใน ถ้าวันนี้คุณเริ่มเลือกตัวเองมากขึ้น กล้าพูดว่าไม่ไหว กล้าหยุด กล้าพัก ขอให้รู้ไว้ว่า คุณไม่ได้เห็นแก่ตัว คุณแค่กำลังรักษา สิ่งเดียวที่จะอยู่กับคุณไปตลอดชีวิต นั่นคือ “หัวใจของตัวเอง” 🤍 ขอบคุณภาพประกอบจาก : pixabay ภาพปก โดย susungkim จาก pixabay ภาพที่ 1 โดย Long_Phung จาก pixabay ภาพที่ 2 โดย daoduyhung จาก pixabay ภาพที่ 3 โดย RingoStudio จาก pixabay ภาพที่ 4 โดย Long_Phung จาก pixabay เปิดประสบการณ์ความบันเทิงที่หลากหลายสุดปัง บน App TrueID โหลดเลย ฟรี !