โลกร้อนกระทบสุขภาพ ดันคาร์บอนไดออกไซด์ในเลือดพุ่ง ร่างกายมนุษย์เสี่ยงอ่อนแอลง

ผลการศึกษาที่ตีพิมพ์ในวารสาร Air Quality, Atmosphere and Health โดยนักวิจัยจาก The Kids Research Institute Australia ร่วมกับ Curtin University และ Australian National University ได้วิเคราะห์ข้อมูลด้านสุขภาพของประชากรสหรัฐฯ มากกว่าสองทศวรรษ และพบแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงทางเคมีในเลือดที่สอดคล้องกับการเพิ่มขึ้นของคาร์บอนไดออกไซด์ในบรรยากาศ

นักวิจัยใช้ข้อมูลจากโครงการสำรวจสุขภาพประชาชนของสหรัฐฯ ศึกษาผลตรวจเลือดของประชาชนประมาณ 7,000 คนทุกๆ สองปี ในช่วงระหว่างปี 1999 ถึง 2020 ผลการวิเคราะห์พบว่า ระดับเซรั่มไบคาร์บอเนต ซึ่งเป็นตัวบ่งชี้ที่เชื่อมโยงกับคาร์บอนไดออกไซด์ในร่างกาย เพิ่มขึ้นประมาณ 7% ตั้งแต่ปี 1999 ขณะที่ระดับแคลเซียมและฟอสฟอรัสในเลือดเฉลี่ยกลับลดลง

แนวโน้มดังกล่าวเกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกับที่ระดับคาร์บอนไดออกไซด์ในชั้นบรรยากาศเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง จากประมาณ 369 ส่วนในล้านส่วน  ในช่วงปี 2000 เป็นมากกว่า 420 ppm ในปัจจุบัน นักวิจัยจึงตั้งข้อสังเกตว่าร่างกายมนุษย์อาจกำลังตอบสนองต่อสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไป

โดยปกติแล้วไบคาร์บอเนตมีบทบาทสำคัญในการรักษาสมดุลกรด–ด่างของร่างกาย เมื่อระดับคาร์บอนไดออกไซด์เพิ่มขึ้น ร่างกายจะกักเก็บไบคาร์บอเนตมากขึ้นเพื่อรักษาค่า pH ของเลือดให้คงที่  แบบจำลองที่ใช้ในงานวิจัยชี้ว่า หากระดับคาร์บอนไดออกไซด์ยังคงเพิ่มขึ้นในอัตราเดิม ระดับไบคาร์บอเนตเฉลี่ยในเลือดของมนุษย์อาจเข้าใกล้ขีดจำกัดสูงสุดของช่วงสุขภาพปกติภายในประมาณ 50 ปี ขณะเดียวกัน ระดับแคลเซียมและฟอสฟอรัสอาจลดลงจนเข้าใกล้ค่าต่ำสุดของช่วงที่ถือว่าปกติภายในช่วงปลายศตวรรษนี้

นักวิจัยระบุว่า มนุษย์วิวัฒนาการมาในบรรยากาศที่มีคาร์บอนไดออกไซด์ประมาณ 280–300 ppm เท่านั้น แต่ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา ระดับ CO₂ เพิ่มขึ้นเฉลี่ยประมาณ 2.6 ppm ต่อปี และในปี 2024 เพิ่มขึ้นถึง 3.5 ppm ซึ่งเป็นอัตราการเพิ่มที่รวดเร็วอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

แม้ว่างานวิจัยนี้จะยังไม่สามารถพิสูจน์ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุได้อย่างชัดเจน แต่แนวโน้มที่พบในระดับประชากรจำนวนมากทำให้นักวิทยาศาสตร์มองว่าเป็นสัญญาณที่ไม่ควรถูกมองข้าม เพราะอาจสะท้อนว่าร่างกายมนุษย์กำลังเผชิญกับสภาพแวดล้อมที่แตกต่างจากช่วงวิวัฒนาการของมนุษย์อย่างมีนัยสำคัญ นักวิจัยยังชี้ว่า การเพิ่มขึ้นของคาร์บอนไดออกไซด์ควรถูกพิจารณาในฐานะปัจจัยด้านสาธารณสุขระยะยาว ไม่ใช่เพียงปัญหาด้านสิ่งแวดล้อมเท่านั้น โดยเสนอให้มีการติดตามทั้งองค์ประกอบของบรรยากาศและตัวชี้วัดทางชีวภาพของประชากรควบคู่กัน เพื่อทำความเข้าใจว่าการเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อมในระยะยาวอาจส่งผลต่อมนุษย์อย่างไร