นิยายสั้น แนว: โรแมนติก | ดราม่า "ภพ" แอบรัก "มิน" มาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย แต่ไม่เคยมีโอกาสบอกความรู้สึก หลายปีต่อมา เขาได้พบเธออีกครั้งในงานแต่งงานของพี่ชายตัวเอง และเจ้าสาวคนนั้น...คือมิน ภพพยายามตัดใจและเก็บความรู้สึกเอาไว้ เพราะรู้ดีว่าความรักครั้งนี้ไม่มีวันเป็นไปได้ แต่เมื่อพี่ชายต้องเดินทางไปทำงานต่างประเทศบ่อยครั้ง เขากลับกลายเป็นคนที่ได้อยู่ใกล้มินมากที่สุด ยิ่งใกล้...หัวใจก็ยิ่งหวั่นไหว ยิ่งรู้จัก...ก็ยิ่งรัก💔 💔ตอนที่ 1 : เจ้าสาวที่ไม่คิดว่าจะได้เจอ เสียงดนตรีในงานแต่งดังคลอเบา ๆ ขณะที่ "ภพ" ก้าวลงจากรถพร้อมกระเป๋าเดินทาง เขาเพิ่งกลับมาจากการทำงานต่างจังหวัด หลังจากไม่ได้เจอครอบครัวเกือบหนึ่งปี "รีบเข้าไปสิ เจ้าบ่าวรอแล้ว" แม่พูดพลางยิ้ม ภพเดินเข้าไปในงานอย่างอารมณ์ดี เขาอยากเห็นหน้าว่าที่น้องสะใภ้ของพี่ชายเสียที เพราะได้ยินแต่ชื่อ แต่ไม่เคยเห็นตัวจริง จนกระทั่งประตูห้องจัดเลี้ยงเปิดออก หญิงสาวในชุดเจ้าสาวสีขาวค่อย ๆ เดินเข้ามา พร้อมรอยยิ้มอ่อนโยนที่เขาจำได้ไม่มีวันลืม "มิน..." ภพยืนนิ่ง หัวใจเต้นแรงจนแทบไม่ได้ยินเสียงพิธีกร เธอคือผู้หญิงที่เขาเคยแอบรักสมัยมหาวิทยาลัย คนที่เขาเคยตั้งใจว่าจะกลับมาสารภาพรักหลังเรียนจบ ต่วันนั้น...เขาเลือกไปทำงานต่างจังหวัดเพื่อดูแลพ่อที่ป่วย หลังจากนั้น ทั้งคู่ก็ขาดการติดต่อกัน วันนี้...เธอกลับมายืนอยู่ตรงหน้า ในฐานะเจ้าสาวของพี่ชายเขา พิธีแต่งงานผ่านไปท่ามกลางเสียงปรบมือ เมื่อถึงเวลาถ่ายรูปครอบครัว มินหันมายิ้มให้เขา "ไม่ได้เจอกันนานเลยนะพี่ภพ" เธอยังจำเขาได้ แต่คำเรียกนั้นกลับทำให้หัวใจของเขาเจ็บยิ่งกว่าเดิม ภพฝืนยิ้ม ก่อนยื่นซองของขวัญให้ "ยินดีด้วยนะ...ขอให้มีความสุขมาก ๆ" เขาพูดได้เพียงเท่านั้น เพราะหากพูดต่อ...น้ำตาคงไหลออกมาต่อหน้าทุกคน "บางครั้ง...คนที่เรารักที่สุด ก็มาอยู่ในชีวิตเรา...ช้าเกินไป" 💔ตอนที่ 2 : คนที่ต้องเรียกว่า "น้องสะใภ้" หลังแต่งงาน พี่ชายกับมินย้ายเข้ามาอยู่บ้านใหญ่ชั่วคราวเพื่อดูแลพ่อแม่ ภพตั้งใจว่าจะย้ายกลับไปทำงานต่างจังหวัดเร็วที่สุด แต่แม่กลับขอให้ช่วยงานที่บ้านอีกสักระยะ ทุกเช้า เขาจะเจอมินในครัว "กาแฟเหมือนเดิมใช่ไหมคะ ไม่ใส่น้ำตาล" ภพชะงัก เธอยังจำรายละเอียดเล็ก ๆ ของเขาได้ ทั้งที่เวลาผ่านมาหลายปี ทั้งสองเริ่มพูดคุยกันมากขึ้นในฐานะคนในครอบครัว คุยเรื่องงาน เรื่องเพื่อนเก่า เรื่องชีวิตหลังเรียนจบ แต่ไม่มีใครพูดถึงเรื่อง "ความรู้สึก" ภพพยายามบอกตัวเองซ้ำ ๆ ว่า ผู้หญิงคนนี้คือภรรยาของพี่ชาย เขาไม่มีสิทธิ์คิดเกินกว่านั้น คืนนั้น... เขาหยิบรูปถ่ายสมัยมหาวิทยาลัยขึ้นมาดู รูปที่มีมินยืนยิ้มอยู่ข้าง ๆ เขาค่อย ๆ เก็บมันกลับลงกล่อง และกระซิบกับตัวเองเบา ๆ "ได้เวลาเลิกฝันแล้ว..." "แต่หัวใจ...กลับไม่ยอมเชื่อฟัง" 💔ตอนที่ 3 : ความจริงที่ไม่มีใครเคยรู้ บ่ายวันหนึ่ง... ฝนตกหนักจนไฟในบ้านดับ ภพกับมินนั่งคุยกันที่ระเบียงโดยมีเพียงแสงเทียนเล่มเล็ก บทสนทนาเริ่มจากเรื่องสมัยเรียน ก่อนจะเงียบลงครู่หนึ่ง มินยิ้มบาง ๆ "รู้ไหม...ตอนมหาวิทยาลัย มินเคยชอบผู้ชายคนหนึ่ง" ภพเงยหน้ามองทันที "แต่เขาหายไปเลย" "มินคิดว่าเขาคงไม่ได้รู้สึกอะไร" ภพกำมือแน่น เขาอยากบอกเหลือเกินว่า วันนั้นเขาไม่ได้หายไปเพราะหมดรัก แต่ต้องรีบกลับบ้านเพราะพ่อป่วยหนัก และชีวิตพาให้ทั้งคู่หลุดจากกัน สุดท้าย เขาเลือกตอบเพียงสั้น ๆ "เขาคงมีเหตุผล" มินพยักหน้า "มินก็คิดแบบนั้น" ทั้งสองยิ้มให้กัน รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเสียดาย แต่ไม่มีใครพูดอะไรต่อ เพราะต่างรู้ดีว่า อดีต...ไม่มีวันย้อนกลับมาได้ "บางคำตอบ...เมื่อรู้ในวันที่สายเกินไป ก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้แล้ว" 💔ตอนที่ 4 : ระยะห่างของหัวใจ หลายเดือนผ่านไป... พี่ชายต้องเดินทางไปทำงานต่างประเทศเป็นเวลาหลายสัปดาห์ ภพช่วยดูแลพ่อแม่และรับส่งมินไปทำธุระบ้างตามที่ครอบครัวขอ ทั้งคู่ใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้น แต่ทุกอย่างยังอยู่ในฐานะ "พี่ชายกับน้องสะใภ้" วันหนึ่ง... มินได้รับข่าวว่าแม่ของเธอเข้าโรงพยาบาล ภพรีบพาเธอไปทันที ระหว่างทาง มินร้องไห้เงียบ ๆ ภพไม่ได้พูดปลอบด้วยถ้อยคำหวาน เขาเพียงยื่นผ้าเช็ดหน้าให้ และบอกว่า "ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวเราจะไปถึง" คำนั้นทำให้มินรู้สึกอุ่นใจ เมื่อทุกอย่างผ่านไป... เธอมองภพแล้วพูดว่า "ขอบคุณนะพี่...ที่คอยช่วยทุกครั้ง" ภพยิ้ม แต่ในใจกลับบอกตัวเองว่า "ถ้าดูแลเธอแล้วต้องทำให้เธอหรือพี่ชายต้องเจ็บ...ฉันจะไม่ทำเด็ดขาด" 💔ตอนที่ 5 : ความรัก...ที่เลือกปล่อย (ตอนจบ) เมื่อพี่ชายกลับมาจากต่างประเทศ ครอบครัวกลับมาพร้อมหน้าพร้อมตาอีกครั้ง ภพได้รับข้อเสนอให้ย้ายไปทำงานในอีกจังหวัดหนึ่ง ก่อนเดินทาง มินเรียกเขาไปคุยที่สวนหลังบ้าน "ดีใจนะ...ที่ได้กลับมาเจอกันอีก" เธอยิ้มทั้งน้ำตา "ถึงทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิม" ภพพยักหน้า "แค่นี้ก็ดีแล้ว" เขาหยิบรูปถ่ายสมัยมหาวิทยาลัยที่เก็บไว้มานานส่งให้เธอ "เก็บไว้เถอะ...มันเป็นความทรงจำที่ดี" มินรับรูปนั้นไว้ ก่อนยิ้มอย่างอ่อนโยน "ขอบคุณที่ไม่ทำให้ความทรงจำดี ๆ กลายเป็นเรื่องที่น่าเสียใจ" ภพเดินจากไปโดยไม่หันกลับ ครั้งนี้... เขาไม่ได้หนีจากความรัก แต่เลือกปล่อยให้มันจบลงอย่างงดงาม หลายปีต่อมา... เขาได้ยินข่าวว่าพี่ชายและมินมีลูกสาวตัวน้อย ภพยิ้มกับตัวเอง แล้วส่งของขวัญไปให้หลาน พร้อมการ์ดสั้น ๆ "ขอให้ครอบครัวนี้มีความสุขเสมอ จาก...พี่ภพ" บางความรักอาจไม่ได้ลงเอยด้วยการได้ครอบครอง แต่ก็ยังงดงาม เพราะมันทำให้เราได้เรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ทำร้ายใคร💔 รูปภาพทั้งหมดโดย A.I. เปิดประสบการณ์ความบันเทิงที่หลากหลายสุดปัง บน App TrueID โหลดเลย ฟรี !