ลูก ๆ ผมเรียน Home School คนชื่นชมก็มาก คนดูแคลนก็มี คนดูแคลนก็มักเป็นคนสูงวัยรอบๆข้าง ที่มีตรรกะป่วยๆว่า ผมไม่ให้ลูกไปโรงเรียน จึงเท่ากับว่าไม่ให้ลูกได้เรียนหนังสือ เที่ยวโพนทะนาว่า ผมเป็นพวก Anti สังคม และลูกผมก็ต้องโง่ดักดาน ไม่รู้เท่าทัน เก็บกด เป็นความทุกข์ และขาดแคลนสังคม ลูกสาวผมอายุ 8 ขวบ ถ้าเรียนตามเกณฑ์ควรจะอยู่แค่ ป.2 แต่วันนี้ลูกผมส่งกระดาษผลสอบเทียบขึ้น ป.5 ของวิชาคณิตศาสตร์ จากสถาบันมีชื่อแห่งหนึ่งมาให้ดู และนั่นเป็นสิ่งปกติของเขา เพราะเขาไม่รู้ว่าจริงๆแล้วเขาควรอยู่แค่ ป.2 เขาแค่หาความรู้ของเขาไปเรื่อยๆ ไม่มีระดับชั้น จากการปลูกฝัง "การรักการอ่าน" ตั้งแต่เยาว์วัย เขาอ่านทุกอย่าง ตั้งแต่นิทานจนถึงสารานุกรม ด้วยความสุขและสมาธิ ด้วยพลังที่เด็กๆทุกคนจะต้องมีมาแต่แรก คือ การตั้งคำถาม และความอยากรู้แทบทุกสิ่งในจักรวาล ไม่ต้องแก่งแย่งแข่งขันกับใคร แค่เพียรชนะตนเอง โดยไม่ถูกตีกรอบจากระบบ และสังคมของเด็กในวัยเดียวกัน ที่มักถูกตีกรอบทางความคิดจากโรงเรียนส่วนใหญ่ และพฤติกรรมจากร้อยพันเหล่าที่ยากจะควบคุม ซึ่งผู้ปกครองทุกคนก็ทึกทักว่า "ลูกฉันเป็นเด็กดี" แทบทั้งนั้น เขาศึกษาจากหน้าคอม ฯ ซึ่งดูน้อยแต่กลับไพศาล Google Youtube โปรแกรมศึกษาต่างๆ ระบบการศึกษาทางไกลจากสถาบันมีชื่อทั่วโลก มีวิชามากมายจนนับไม่ถ้วนให้เขาได้เรียนรู้ ด้านภาษา ปัจจุบันเขารักที่จะเรียนอยู่ 4 ภาษา คือ ไทย,อังกฤษ,จีน,ญีปุ่น, และกำลังจะขึ้นภาษาที่ 5 คือ สเปน โดยเรียนจากแอพ ฯ Rosetta Stone ซึ่งเป็นโปรแกรมที่ยอดเยี่ยม และลูกผมก็ทำได้ดีในทุกภาษา ด้านสังคมมีกิจกรรมมากมายที่เขาชื่นชอบ พบเด็ก ๆ และผู้คนมากมาย ซึ่งมากกว่าที่จะพบจากในห้องเรียนแน่นอน ที่สำคัญคือ เป็นเพื่อนๆที่มาจากสังคมที่มีแต่ผู้ปกครองที่ให้ลูกเกินร้อย รักและเอาใจใส่ลูกๆอย่างยิ่งยวด ด้วยความสุข ความดี ดีจริงๆ ทั้งความคิด และออกมาเป็นพฤติกรรม เฉกเช่นเดียวกัน โลกมันไปถึงไหนแล้ว ความรู้ไม่ได้จำกัดสถานที่และเวลา ไหวพริบก็ไม่จำเป็นต้องเรียนรู้จากการเจอคนโกง สังคมก็ไม่จำเป็นต้องให้ลูกๆไปวัดดวงจากสถานร้อยพ่อพันแม่ ที่ทั่วไปเรียกว่าโรงเรียน ซึ่งต้องมาลุ้นเอาว่าคนนั้นคนนี้จะดีหรือไม่ ลูกเราจะเข้ากลุ่มไหน นั่นจะกลายเป็นสังคมของเขา ถ้าดีก็ดีไป แล้วถ้าไม่ดีล่ะ เราทุกคนเคยเรียนในโรงเรียน เรารู้ว่ามันเป็นไง เพื่อน กลุ่ม ที่จะนำพา เหล่านี้คือตัวแปรที่ไม่สามารถควบคุมได้ หากเราส่งลูกไปที่นั่น ด้วยความไร้วุฒิภาวะและหวังจะสร้างมันจากที่นั่น ซึ่งเสี่ยงเหลือเกิน และนี่คือการเอาลูกไปวัดดวง ผู้ใหญ่ท่านหนึ่งที่ไม่แตกฉานในหลักคิดของผม พยายามจะให้ลูกๆผมไปเรียนโรงเรียนนานาชาติ ด้วยเข้าใจว่าผมเป็นพวกดูแคลนคนอื่นด้วยฐานะเป็นสำคัญ ผมจึงอยากจะบอกว่า ความคิด พฤติกรรม มารยาท เป็นคนละเรื่องกับสตางค์ และคำว่า "คนดี" ของผมนั้น ก็ไม่ได้เท่ากับคำว่า "คนรวย" เราปลูกฝังทุกสิ่งทุกอย่างของลูก ๆ บนพื้นฐานของความสุข ภายภาคหน้าเขาจะพิจารณาผู้คน สรรพสิ่ง และสังคมรอบๆ ข้างจาก "คุณค่า" ไม่ใช่ "ราคา" ภาพทั้งหมดโดย เบน แจ้งเจริญ