ฉากที่ 1 : งานสุดท้ายในย่านร้าง เพชร พนักงานขับรถถ่ายภาพถนนสำหรับแอปพลิเคชันแผนที่ชื่อดัง กำลังนั่งอยู่หลังพวงมาลัยรถยนต์ที่ติดตั้งกล้องดิจิทัล 360 องศาไว้บนหลังคา งานของเขาคือการขับรถเจาะลึกเข้าไปตามซอกซอยเก็บภาพสตรีทวิวในจุดที่คนไม่ค่อยผ่าน คืนนี้เป็นคืนสุดท้ายของการเก็บข้อมูลในย่านชุมชนเก่าแก่ที่กำลังจะถูกเวนคืน พื้นที่แทบทั้งหมดกลายเป็นบ้านร้างไร้ผู้คน แสงไฟกิ่งส่องวูบวาบตามแรงลม เพชรเร่งเครื่องทำเวลา เพราะอยากจะเสร็จงานแล้วกลับไปนอนเต็มที ฉากที่ 2 : ซอยตัน เขาขับผ่านซอยแยกสุดท้ายซึ่งเป็นทางตัน สองข้างทางเป็นบ้านไม้โบราณที่ปิดทะมึน กล้องบนหลังคายังคงส่งเสียง คลิก... คลิก... บันทึกภาพทุกๆ ห้าเมตรตามช่วงระยะทาง เมื่อขับไปถึงสุดทางตัน เพชรกลับรถเตรียมจะขับออกไป ฉากที่ 3 : เงาร่างในจอ... แต่ข้างนอกไม่มีใคร แต่ทันใดนั้น จอหน้าจอมอนิเตอร์ในรถที่แสดงผลภาพจากกล้อง 360 องศาแบบเรียลไทม์ก็เกิดอาการกระตุก ซ่า... ภาพหน้าจอพร่ามัวไปชั่วขณะ ก่อนจะกลับมาคมชัดอีกครั้ง... แต่มันมีบางอย่างผิดปกติ ในจอภาพ บนถนนเส้นเดิมที่เขาเพิ่งขับผ่านเมื่อไม่กี่วินาทีก่อน กลับปรากฏ "เงาร่างคน" นับสิบยืนเรียงรายอยู่สองข้างทาง! พวกเขายืนอยู่นิ่งสนิท ลำตัวหันหน้าเข้าหาถนน แต่วิธีการยืนนั้นชวนให้ท้องไส้ปั่นป่วน — ทุกร่างยืน "กลับหัว" ทอดตัวลงมาจากกิ่งไม้และหลังคาบ้าน ใบหน้ามืดดำสนิทเหมือนถูกลบด้วยพู่กันสีดำ มีเพียงดวงตาสีขาวโพลนไร้ตาดำที่จ้องมองมายังตัวรถ เพชรรู้สึกเย็นวาบตั้งแต่ศีรษะจดปลายเท้า เขารีบหันขวาไปมองนอกกระจกรถทันที... ไม่มีใครอยู่เลย ถนนโล่งว่างเปล่า มีเพียงความมืดและกิ่งไม้แห้งที่พัดแกว่ง เขาถอนหายใจยาว "ระบบคงรวน หรือไม่ก็เซนเซอร์กล้องคงจับภาพสะท้อนแปลกๆ" ฉากที่ 4 : พวกมันขยับตามกล้อง แต่เมื่อหันกลับมามองมอนิเตอร์อีกครั้ง หัวใจเขาก็แทบจะหยุดเต้น ในจอภาพ... ร่างเหล่านั้นไม่ได้ยืนนิ่งอยู่อีกต่อไป พวกมันกำลัง "เคลื่อนที่" ตามหลังรถของเขา! ไม่ได้เดิน ไม่ได้วิ่ง แต่ใช้วิธี "บิดตัว" เคลื่อนไหวเป็นจังหวะกระตุกๆ ทุกครั้งที่กล้องบันทึกภาพ คลิก... ร่างเหล่านั้นจะเขยิบเข้ามาใกล้รถมากขึ้นอีก 1 เมตร! คลิก... (พวกมันลงมาจากหลังคา ลงมาแตะพื้นถนน) คลิก... (พวกมันล้อมรอบด้านหลังของรถ) คลิก... (ร่างหนึ่งที่มีลำตัวยาวผิดมนุษย์ ยื่นหน้าเข้ามาแทบชิดเลนส์กล้องบนหลังคา) เพชรผงะถอยหลังชนเบาะ เหงื่อแตกพล่านด้วยความกลัว เขาไม่ได้มองนอกกระจกรถอีกแล้ว เพราะรู้ดีว่าพวกมันอาจจะอยู่ในมิติที่ตาเนื้อมองไม่เห็น แต่มันมีอยู่จริงในมุมมองของ "กล้อง"! ฉากที่ 5 : หนีออกจากซอย เขาเหยียบคันเร่งจมมิด เสียงเครื่องยนต์ครางกระหึ่ม รถพุ่งทะยานออกจากซอยทางตันด้วยความเร็วสูง มอนิเตอร์ส่งเสียงเตือนติดๆ กัน คลิก! คลิก! คลิก! ภาพบนหน้าจอกลายเป็นภาพความคมชัดสูงของใบหน้าที่บิดเบี้ยว ดวงตาสีขาวนับสิบคู่ที่แทรกตัวเข้ามาเต็มจอภาพ รถพุ่งออกจากปากซอยเข้าสู่ถนนใหญ่ที่มีแสงไฟสว่างไสว เพชรกระแทกเบรกจนล้อลากยาว เสียงหายใจของเขาหอบพร่า หัวใจเต้นระทึกจนเจ็บหน้าอก เขามองมอนิเตอร์... ร่างเหล่านั้นหายไปแล้ว ถนนเบื้องหลังว่างเปล่า กล้องกลับมาบันทึกภาพแสงไฟริมถนนตามปกติ เพชรถอนหายใจด้วยความโล่งอกอย่างที่สุด เขาลูบหน้าตัวเองด้วยมือที่ยังสั่นเทา "มันก็แค่ภาพกราฟิกบกพร่อง... แค่ระบบรวน..." ฉากที่ 6 : ผู้โดยสารเบาะหลัง เขากดปุ่มเพื่อสแกนรีวิวไฟล์ภาพ 360 องศาทั้งหมดที่กล้องเพิ่งบันทึกไปเมื่อครู่ เพื่อเตรียมลบไฟล์ที่มีปัญหาทิ้ง ทว่า... เมื่อเขากดดูภาพพาโนรามาล่าสุดที่กล้องถ่ายไว้ภายในห้องโดยสาร ในภาพสตรีทวิว 360 องศานั้น บนเบาะหลังข้างๆ ตัวเขา... ปรากฏร่างหนึ่งนั่งคุดคู้อยู่ ใบหน้าบิดเบี้ยวสีดำสนิท ไร้ดวงตา กำลังเอียงคอแนบชิดกับหลังเบาะฝั่งคนขับ และป้ายข้อความอัตโนมัติของระบบที่ตรวจจับใบหน้ามนุษย์ได้เบลอหน้ามันไว้... กร๊อบ... เสียงกระดูกคอบิดดังขึ้นจากเบาะหลังของรถจริงนิดเดียวข้างหูเขา พร้อมกับลมหายใจเย็นเฮือกหนึ่งที่รดลงบนต้นคอ... ฉากที่ 7 : หนีออกจากรถ กร๊อบ... เสียงนั้นดังข้างหู เพชรไม่หันไปมองอีกแล้ว เขากระชากประตูรถแล้วพุ่งตัววิ่งออกมาบนถนนใหญ่ที่สว่างไสว วิ่งทั้งที่ขาสั่น หายใจแทบไม่ทัน แต่เสียงที่ตามหลังเขามา... ไม่ใช่เสียงฝีเท้า มันคือเสียง คลิก... คลิก... คลิก... ของกล้อง 360 องศาบนหลังคารถ ที่ยังถ่ายภาพต่อไปเรื่อยๆ แม้จะไม่มีคนขับแล้ว และในกระจกมองข้าง... ร่างดำบนเบาะหลัง กำลังค่อยๆ คลานออกมาจากประตูรถที่เขาเปิดทิ้งไว้ ฉากที่ 8 : เช้าวันรุ่งขึ้น (ฉากจบ) เช้าวันรุ่งขึ้น ทีมงานมาเจอรถของเพชรจอดเปิดประตูทิ้งไว้กลางถนนใหญ่ เครื่องยังติดอยู่ กล้องบนหลังคายังทำงาน ไฟล์ภาพทั้งหมดถูกอัปโหลดขึ้นระบบอัตโนมัติเรียบร้อยแล้ว แต่ตัวเพชร... หายไป ไม่มีรอยต่อสู้ ไม่มีรอยเลือด มีแค่รอยเท้าเปื้อนโคลนของเขาที่หยุดอยู่กลางถนน แล้วหายไปเฉยๆ เหมือนเขาเดินไปถึงตรงนั้นแล้วก็... ไม่มีตัวตนอีกต่อไป สัปดาห์ต่อมา แอปแผนที่อัปเดตภาพสตรีทวิวของซอยนั้นตามปกติ ผู้คนทั่วประเทศที่กดเข้าไปดูซอยร้างนั้น จะเห็นสิ่งเดียวกัน — บนถนนว่างเปล่า มีเพียงเงาร่างคนยืนกลับหัวอยู่เต็มสองข้างทาง และถ้าซูมเข้าไปใกล้ๆ ที่เบาะหลังของรถคันสีขาวที่จอดอยู่ จะเห็นชายคนหนึ่งนั่งคุดคู้อยู่ ใบหน้าของเขาถูกระบบเบลอไว้โดยอัตโนมัติ ไม่มีใครรู้ว่าเขาคือใคร นอกจากระบบที่ยังขึ้นชื่อไฟล์นั้นว่า... "ผู้ขับ : เพชร" — จบ — รูปภาพทั้งหมดโดย A.I. เปิดประสบการณ์ความบันเทิงที่หลากหลายสุดปัง บน App TrueID โหลดเลย ฟรี !