สวัสดีครับผมชื่ออาร์ตนะครับ วันนี้ผมจะมาเล่าประสบการเป็นบัดดี้นักศึกษาแลกเปลี่ยนที่มาจากมหาวิทยาลัยกวางโจว (Guangzhou University ) จากประเทศจีนครับ ผมขอเล่าก่อนนะครับ ตอนนั้นผมอยู่มหาวิทยาลัยปีที่ 3 ครับ ทางอาจาร*ย์สาขาภาษาอังกฤษได้ประกาศว่าจะมีนักศึกษาแลกเปลี่ยนมาจากประเทศจีนครับ ตอนแรกผมก็ไม่ได้สนใจอะไรครับ เลยกลับไปนอนคิดหนึ่งวัน ผมเลยถามเพื่อนในกลุ่มว่า ใครอยากเป็นบัดดี้คนจีนที่มาแลกเปลี่ยนบ้าง ก่อนวันที่พวกเขาจะมาถึง เราก็ได้จัดห้องประชุมต้อนรับอย่างดีครับ แต่ผมจำไม่ได้ว่ามากี่คน ทางอาจารย์เขาให้เราเป็นบัดดี้ คนไทย 2 คน ต่อคนจีน 1 คนครับ พอมาถึงพวกเราก็ยืนต้อนรับอยู่ที่หน้าหอในเลยครับ*ผมลืมบอกไปว่ามีสาขาภาษาจีน และสาขาภาษาอังกฤษธุรกิจมาร่วมเป็นบัดดี้ด้วยนะครับหลังจากนั้นก็พาพวกเขาไปซื้อของใช้ครับ วุ่นวายมากแรก ๆ เพราะส่วนใหญ่ถ้าหากเราจะพูดกับเขา ผมจะใช้ภาษาอังกฤษซึ่งเขาพูดไม่ค่อยได้ครับ วันต่อมาผมและเพื่อนอีกหนึ่งคน พาพวกเขาไปเที่ยวในเมืองจังหวัดร้อยเอ็ดครับ ขึ้นรถสองแถวจากหน้ามหาวิทยาลัยเลยครับ ค่ารถคนละ 25 บาทครับ วันนั้นพาพวกเขาไปโบสถ์คริสต์ครับ เขานั่งได้แปปเดียวพวกเขาก็เดินออกไปครับ เขาบอกว่าไม่ได้นับถือคริสต์จะพามาทำไม แต่ยังมีบางคนที่เกรงใจนั่งในโบสถ์ต่อจนเสร็จพิธีเลยนะครับนักศึกษาแลกเปลี่ยนพวกเขาจะต้องเข้าคลาสเรียนดราม่ากับพวกเราด้วยครับ ประมาณ 2 ครั้งครับ (2 อาทิตย์ครับ ตอนนั้นยังเป็นการเล่านิทานเดี่ยวอยู่ครับ ก็สนุกดีครับ หลงจากจบคาสนี้ พวกเราก็ได้ไปดูแลพวกเขาต่อในคลาสวิชาภาษาจีนเบื้องต้น ที่คณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ครับ คลาสนี้สนุกมาก ๆ ครับ ได้เรียนภาษาจีน แต่เจ็บปากมาก เพราะออกเสียงยากมากครับ พวกเขาน่ารักมากครับ เวลาไปกินข้าวไปกินร้านนม พวกเขาจะเลี้ยงอยู่บ่อยครั้งมากครับ วันต่อมาพวกเราไปออกกำลังกายกันครับ วิ่งรอบสระแก้วราชภูมิที่มหาวิทยาลัยครับ ประมาณ 6 โมงเย็นครับ แปลกมากวันนั้นคนเยอะมากครับ พวกเขาได้ยินเสียงกองและเสียงร้องเพลง เลยบอกไปว่าวันนี้มีการอบรมเข้าค่ายลูกเสือครับ รู้เลยว่าเขาอยากไป พอถึงเท่านั้นแหละ อาจารย์เรียกเข้าไปให้แนะนำตัว ร้องเพลงภาษาจีนดังมาก (ลองคิดดูเหมือเด็กตะโกนใส่ไมค์ คุณคือนักร้องเสียงเพี้ยน😄)คือพวกเขามา 1 เดือนเต็มครับ ตั้งแต่วันที่ 5 พฤศจิกายน ถึง 5 ธันวาคม คือมันผ่านไปเร็วมากครับ ก่อนที่พวกเขาจะกลับเราก็มีการจัดงานเลี้ยงเล็ก ๆ ใต้ตึก ICT ครับ ในรูปภาพแค่นักศึกษาบางส่วนนะครับ ที่มาดูการอบรบลูกเสือ วันต่อมาพวกเราได้ไปส่งพวกเขาที่สนามบินร้อยเอ็ดครับ แอบหงอย ๆ เพราะไม่อยากให้พวกเขากลับเลย มันสนุกมากจริง ๆ ครับ มีบางคนบอกว่า I don't want to go back, I want to stay here more พวกเราก็ขำกัน ในขณะที่นั่งท้ายกระบะ ผมว่าการเป็นบัดดี้ให้กับต่างชาตินี่ เป็นความผูกพันที่ดีมาก ๆ เลยครับ เขายังบอกอีกว่า ถ้าหากคุณอยากไปเที่ยวที่จีน บอกฉันนะ ฉันจะพาเที่ยวเอง ยินดีต้อนรับเสมอ เราก็ยิ้มพร้อมโบกมือลาจากกันครับ (พูดแล้วจะร้องไห้ 😭 พูดแล้วก็คิดถึงพวกเขาครับ)สุดท้ายนี้ผมหวังว่าทุกคนจะอ่านจบนะครับ ขอบคุณครับช่องทางการติดต่อ : IG artkungcute