บราซิลระบุตัว “ฟอสซิลสัตว์เลื้อยคลาน” ปากนกแก้ว อายุกว่า 230 ล้านปี

ทีมนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติซานตามาเรีย (UFSM) ประเทศบราซิล ประสบความสำเร็จในการระบุอัตลักษณ์ของสัตว์เลื้อยคลานสายพันธุ์ใหม่ที่มีอายุเก่าแก่ถึง 230 ล้านปี โดยจุดเด่นอยู่ที่ลักษณะจะงอยปากที่คล้ายกับนกแก้ว โดยถูกค้นพบในรัฐ ริโอ แกรนด์ โดซูล (Rio Grande do Sul) ทางตอนใต้ของประเทศ

การค้นพบครั้งนี้ นำโดยนักบรรพชีวินวิทยา โรดริโก เทมป์ มุลเลอร์ (Rodrigo Temp Muller) และทีมศึกษาวิจัย ซึ่งได้บรรยายลักษณะของสัตว์เลื้อยคลานที่มีชื่อว่า ไอโซดาเพดอน วาร์เซอาลิส (Isodapedon varzealis) โดยวิเคราะห์จากซากดึกดำบรรพ์ส่วนกะโหลกที่ขุดพบในปี 2020

สัตว์เลื้อยคลานสายพันธุ์นี้ มีลักษะทางกายภาพที่น่าสนใจ โดยมีขนาดลำตัวยาวประมาณ 1.2 ถึง 1.5 เมตร เคลื่อนที่ด้วยขาสี่ข้าง และเป็นสัตว์กินพืช ที่ใช้จะงอยปากที่แหลมคมในการตัดพืชพรรณ และขุดรากไม้เพื่อเป็นอาหาร

อย่างไรก็ตาม เบื้องหลังการศึกษาวิจัยซากสัตว์ตัวนี้ไม่ง่าย โดยทีมวิจัยต้องใช้กระบวนการเตรียมฟอสซิลเป็นเวลานานกว่า 6 เดือน เนื่องจากต้องใช้ความระมัดระวังอย่างสูงในการกำจัดตะกอนออกจากบริเวณฟันของกะโหลก ซึ่งเป็นส่วนสำคัญในการระบุเอกลักษณ์จัดจำแนกสิ่งมีชีวิตออกเป็นหมวดหมู่

ทั้งนี้การวิเคราะห์ซากฟอสซิลดังกล่าว ทำให้ปัจจุบันบราซิลมีการค้นพบกลุ่มสัตว์สายพันธุ์ ริงโคซอร์ (rhynchosaurs) ในยุคไตรแอสสิก (Triassic) รวมแล้วถึง 6 สายพันธุ์ โดยสายพันธุ์ใหม่นี้ถูกพบในชั้นหินเดียวกับสายพันธุ์อื่นอีก 3 ชนิด ซึ่งบ่งชี้ว่ากลุ่มสัตว์เลื้อยคลานเหล่านี้ มีความหลากหลายสูงสุดในช่วงเวลาเดียวกับที่ไดโนเสาร์ยุคแรกเริ่มปรากฏตัว

นอกจากนี้ ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ทางสายพันธุ์ยังเผยให้เห็นว่า ฟอสซิลจากบราซิลมีความใกล้ชิดอย่างมากกับสายพันธุ์ที่พบในสกอตแลนด์ ซึ่งเป็นหลักฐานสนับสนุน “ทฤษฎีมหาทวีปพันเจีย (Pangaea)” เมื่อ 230 ล้านปีก่อน ที่เชื่อว่าแผ่นดินทั่วโลกยังเชื่อมต่อกัน ทำให้สัตว์สามารถอพยพข้ามทวีปได้โดยไม่มีมหาสมุทรกั้น

ทั้งนี้ ฟอสซิลที่พบ ยังถือเป็นเครื่องบ่งชี้ทางธรณีวิทยาที่สำคัญ ซึ่งช่วยให้นักวิทยาศาสตร์สามารถกำหนดอายุของชั้นหินที่ค้นพบได้อย่างแม่นยำยิ่งขึ้น