สัญญาณบอกซึมเศร้าอาจหาได้จากผลตรวจเลือด

จากข้อมูลที่ผ่านมาพบว่า ในผู้ใหญ่เกือบ 6 เปอร์เซ็นต์ มักจะมีความเสี่ยงของภาวะซึมเศร้า แต่ไม่ใช่ทั้งหมดจะรู้ตัวและเข้ารับการรักษา เนื่องจากการเจ็บป่วยจากใจไม่มีอาการที่ชัดเจนเหมือนโรคทางกาย และอาการค่อนข้างหลากหลาย การเข้ารับการรักษาจึงเป็นเรื่องเฉพาะแต่การศึกษาจากสหรัฐฯ ชิ้นล่าสุดเปิดแนวทางใหม่ โดยพบว่า ความเสี่ยงของซึมเศร้าสามารถตรวจหาได้จากค่าเลือดได้ ซึ่งมีประโยชน์ต่อทั้งแพทย์และผู้ป่วย 

นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก พบว่าความเศร้าของมนุษย์นั้นสามารถส่งผลต่อสารเคมีที่ปะปนอยู่ในกระแสเลือดได้ นอกเหนือจากการแสดงออกมาทางสีหน้าหรืออารมณ์เพียงอย่างเดียว โดยงานวิจัยนี้ได้ตีพิมพ์ในวารสาร The Journals of Gerontology

พวเขาศึกษากลุ่มผู้หญิงที่ติดเชื้อ HIV ซึ่งมีอัตราการเกิดภาวะซึมเศร้าสูงกว่าคนทั่วไปประมาณ 2–3 เท่า โดยใช้วิเคราะห์ตัวอย่างเลือดของผู้หญิง 261 คนที่ติดเชื้อ และ 179 คนที่ไม่ติดเชื้อ พร้อมเก็บข้อมูลอาการซึมเศร้าผ่านแบบสอบถาม

ผลการศึกษาพบความเชื่อมโยงสำคัญระหว่าง “อายุทางชีวภาพ” ของเซลล์ภูมิคุ้มกันที่เรียกว่า "โมโนไซต์" กับอาการซึมเศร้าแบบไม่แสดงออกทางร่างกาย เช่น ความสิ้นหวัง หรือการหมดความสนใจในสิ่งที่เคยชอบ ซึ่งต่างจากความเข้าใจเดิมที่มักเชื่อมโยงอาการทางกายกับโรคเรื้อรังมากกว่า

วิธีนี้ให้ผลแม่นยำกว่าวิธีเดิมอย่าง Horvath clock ชี้ให้เห็นว่าการวิเคราะห์ระดับเซลล์เดี่ยวอาจช่วยเชื่อมโยงอายุทางชีวภาพกับโรคได้ดีขึ้น

ความน่าสนใจคือ หากแพทย์สามารถบ่งบอกความเสี่ยงโรคซึมเศร้าของคนไข้จากค่าเลือด การรักษาและป้องกันสามารถทำได้เร็วและแม่นยำขึ้น โดยไม่ต้องรอให้คนไข้แสดงอาการทางด้านจิตใจและพฤติกรรมออกมา ลดโอกาสที่คนไข้จะทรมานกับโรคได้ดีขึ้น

แม้งานวิจัยยังไม่สามารถพัฒนาเป็นการตรวจเลือดเพื่อวินิจฉัยได้ทันที แต่สะท้อนว่ามีความเป็นไปได้ในอนาคต และย้ำว่าภาวะซึมเศร้าไม่ได้มีรูปแบบเดียวในทุกคน โดยเฉพาะในผู้หญิงที่ติดเชื้อ HIV ที่ควรได้รับการตรวจพบเร็วขึ้นเพื่อลดผลกระทบต่อสุขภาพโดยรวม

อาการอย่างความสิ้นหวังหรือการสูญเสียความสุขอาจถูกมองข้ามหากไม่มีอาการทางกายร่วม งานวิจัยนี้จึงชี้แนวทางใหม่ในการตรวจจับสัญญาณที่ละเอียดขึ้น และตอกย้ำว่า นอกจากนี้ การผสานข้อมูลจากประสบการณ์ผู้ป่วยกับตัวชี้วัดทางชีวภาพ จะช่วยให้วินิจฉัยและรักษาได้เร็วขึ้น ลดความเสี่ยงต่อโรคแทรกซ้อนและการเสียชีวิตก่อนวัยอันควร