สหรัฐฯ เปิดตัวเรือรบไร้คนขับ “Liberty Class” ผลิตแบบอุตสาหกรรม ปฏิบัติการนาน 3 เดือน

ปัจจุบัน การพัฒนาเรือรบอัตโนมัติไร้คนขับก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว จากความก้าวหน้าด้านการออกแบบดิจิทัลและเทคโนโลยีการผลิตสมัยใหม่ บริษัท บลู วอเตอร์ ออโตโนมี (Blue Water Autonomy) ประเทศสหรัฐอเมริกา ร่วมกับบริษัท เดเมน ชิปยาร์ดส์ (Damen Shipyards) ประเทศเนเธอร์แลนด์ ได้เปิดตัวแนวคิดการต่อเรือรูปแบบใหม่ที่เน้นการผลิตรวดเร็วในระดับอุตสาหกรรม สายการผลิตขนาดใหญ่ที่สามารถเร่งกำลังการสร้างได้อย่างต่อเนื่อง

เรือรบอัตโนมัติไร้คนขับชั้น Liberty Class ถือกำเนิดจากโครงการ Modular Attack Surface Craft (MASC) ของกองทัพเรือสหรัฐฯ โดยแนวคิดสำคัญคือการนำรูปแบบการพัฒนาเรือพาณิชย์มาประยุกต์ใช้กับภาคการทหาร เพื่อลดต้นทุน ลดระยะเวลา และเพิ่มความยืดหยุ่นในการผลิตจำนวนมาก โครงสร้างพื้นฐานของเรือพัฒนาต่อยอดจากแบบเรือพาณิชย์ Damen Stan Patrol 6009 ซึ่งมีจุดเด่น คือ หัวเรือทรงขวาน (axe bow) ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการแหวกคลื่นและเสถียรภาพในการทรงตัวกลางทะเล

ตัวเรือมีความยาว 58 เมตร กว้าง 9 เมตร ระวางขับน้ำ 770 ตัน และมีพิสัยปฏิบัติการไกลถึง 18,500 กิโลเมตร สามารถบรรทุกตู้คอนเทนเนอร์มาตรฐานขนาด 40 ฟุตได้ 4 ตู้ รองรับน้ำหนักบรรทุกรวมสูงสุด 150 ตัน ความได้เปรียบสำคัญอยู่ที่การใช้แพลตฟอร์มซึ่งผ่านการพิสูจน์แล้วจากเรือ Stan Patrol 6009 กว่า 300 ลำทั่วโลก ทำให้ลดความเสี่ยงด้านการพัฒนา และย่นระยะเวลาการทดสอบลงได้หลายปี อีกทั้งยังเปิดทางให้ใช้ชิ้นส่วนสำเร็จรูปในสัดส่วนที่สูงขึ้น

กระบวนการผลิตดำเนินการที่อู่ต่อเรือ Conrad Shipyard ในรัฐลุยเซียนา สหรัฐอเมริกา โดยใช้สายการผลิตแผงตัวเรืออัตโนมัติ ผสานระบบประกอบและเชื่อมด้วยหุ่นยนต์แบบบูรณาการ บริษัทระบุว่าสามารถต่อเรือพร้อมกันได้หลายลำ และมีกำลังการปล่อยเรือลงน้ำระหว่าง 10-20 ลำต่อปี ซึ่งสะท้อนแนวทางการผลิตแบบอุตสาหกรรมเต็มรูปแบบ

ความแตกต่างสำคัญของเรือชั้น Liberty อยู่ที่การออกแบบพื้นที่ใต้ดาดฟ้าให้รองรับการปฏิบัติการแบบ “ลดจำนวนลูกเรือ” โครงสร้างภายในจึงตัดระบบที่เกี่ยวข้องกับการอยู่อาศัย เช่น ระบบทำความร้อน การระบายอากาศ และเครื่องปรับอากาศ (HVAC) ห้องพัก ระบบประปา และองค์ประกอบด้านความปลอดภัยสำหรับลูกเรือออกไปจำนวนมาก ส่งผลให้การจัดวางภายในกระชับขึ้น ติดตั้งระบบกลไกและไฟฟ้าได้รวดเร็วขึ้น และลดความซับซ้อนโดยรวมของเรือ 

ผลลัพธ์ คือ เรือโจมตีและสนับสนุนด้านโลจิสติกส์แบบอัตโนมัติ ที่สามารถปฏิบัติการต่อเนื่องได้นานถึงสามเดือนโดยแทบไม่ต้องอาศัยการแทรกแซงจากมนุษย์ อีกทั้งโครงการยังได้รับการพัฒนาโดยใช้เงินทุนจากภาคเอกชน ช่วยหลีกเลี่ยงขั้นตอนทางราชการที่มักทำให้โครงการด้านกลาโหมล่าช้า โดยเรือลำแรกมีกำหนดปล่อยลงน้ำในเดือนมีนาคม 2026 หรือไม่ถึงสองปีหลังเริ่มต้นการพัฒนา ซึ่งสะท้อนการเปลี่ยนผ่านครั้งสำคัญของอุตสาหกรรมต่อเรือรบยุคใหม่