กองเรือบรรทุกเครื่องบินสหรัฐอเมริกา แสนยานุภาพชนกับทั้งกองทัพประเทศอื่นได้ไหม ?

สถานการณ์ความตึงเครียดระหว่างสหรัฐอเมริกาและอิหร่าน หรือแม้แต่พื้นที่อื่น ๆ ที่เกิดขึ้น มักมีกองเรือบรรทุกเครื่องบินในพื้นที่รับบทบาทสำคัญมาโดยตลอด เนื่องจากสหรัฐอเมริกา ประเมินว่ากองเรือบรรทุกเครื่องบินของต้น มีขีดความสามารถในการบุกโจมตีประเทศอื่นที่เป็นศัตรูได้จริง ๆ  

ทำความรู้จักกองเรือบรรทุกเครื่องบินอเมริกา

Carrier Strike Group (CSG) เป็นกองเรือบรรทุกอากาศยานโจมตีที่ประกอบไปด้วยเรือบรรทุกเครื่องบิน เรือพิฆาต เรือดำนำ เรือยกพลขึ้นบก และเรือสนับสนุน สังกัดกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา

โดยสหรัฐอเมริกามี CSG ทั้งหมดระหว่าง 10 - 11 กอง ตามจำนวนเรือบรรทุกเครื่องบินที่สหรัฐอเมริกาใช้งาน และแบ่งเขตรับผิดชอบทั่วโลกตามที่ฝ่ายเสนาธิการของกองบัญชาการร่วม (Unified combatant command) หรือเหล่า COCOM กำหนด

แต่ CSG ไม่ได้มีแค่ทหารเรือประจำการ เพราะยังมีทหารนาวิกโยธิน (U.S. Marines) หรือแม้แต่หน่วยอื่น ๆ ที่ COCOM จะกำหนดตามภารกิจมาด้วย ซึ่งจะทำให้แต่ละ CSG มีลูกเรือและทหารพร้อมรบรวมกันกว่า 7,500 นาย

อากาศยานของกองเรือบรรทุกเครื่องบินอเมริกา

โดยในแต่ละ CSG จะประกอบไปด้วยอากาศยานที่ประจำการบนเรือบรรทุกเครื่องบิน 70 - 75 ลำ ที่ประกอบไปด้วยเครื่องบินขับไล่ เช่น F-35C ที่เป็นเครื่องบินขับไล่ล่องหนแบบพหุภารกิจยุคที่ 5 ที่ปัจจุบันยังเข้าประจำการในเรือบรรทุกเครื่องบินบางรุ่น

และมาตรฐานปัจจุบันอย่าง F/A-18E Super Hornet ที่ทำหน้าที่ทั้งขับไล่อากาศยานข้าศึก รวมถึงภารกิจโจมตีภาคพื้นดินด้วยการทิ้งระเบิดหรือยิงอาวุธนำวิถี ซึ่งเรือบรรทุกเครื่องบินแต่ละลำ จะมีฝูงบินเครื่องบินขับไล่ทั้งหมด 4 ฝูงบิน ฝูงบินละ 11 ลำ รวมเป็น 44 ลำ และถ้าเป็นเรือบรรทุกเครื่องบินที่มี F-35 อยู่ด้วย จะจัดกำลังในลักษณะ F-35C 1 ฝูงบิน และอีก 3 ฝูงบิน เป็น F/A-18E

แต่นอกจากเครื่องบินขับไล่แล้ว บนเรือบรรทุกเครื่องบิน ยังมีเครื่องบินตรวจการณ์ส่วนหน้า (AEW) อย่าง E-2D Hawkeye อีก 5 ลำ เครื่องบินต่อต้านสงครามอิเล็กทรอนิกส์ EA-18G Growler ที่เน้นติดตั้งอุปกรณ์รบกวนสัญญาณเรดาร์ หรือระบบอิเล็กทรอนิกส์บนตัวเครื่องอีก 5 ลำ และยังมีเฮลิคอปเตอร์แบบ MH-60S Seahawk สำหรับภารกิจสนับสนุนหรือลำเลียงต่าง ๆ อีก 19 ลำ และอากาศยานอื่น ๆ ตามที่กำหนด 

โดยจำนวนประจำการอาจปรับเปลี่ยนตามลักษณะงาน และขนาดของเรือบรรทุกเครื่องบินที่ใหญ่ขึ้น เช่นในคลาส Gerald R. Ford ที่บรรทุกอากาศยานได้มากถึง 90 ลำ

ยุทโธปกรณ์อื่น ๆ ในกองเรือบรรทุกเครื่องบินอเมริกา

ในขณะที่ CSG แต่ละกองเรือ ยังมีเรือพิฆาตชั้นอาร์เลย์ เบิร์ก (Arleigh Burke-class destroyer) ประกบไปด้วยกันอีก 4 - 6 ลำ ซึ่งทำหน้าที่หลากหลาย ตั้งแต่การสกัดกั้นการโจมตีทางอากาศด้วยอาวุธนำวิถีทั้งหลาย ตั้งแต่จรวดทั่วไป จนถึงขีปนาวุธข้ามทวีปติดหัวรบนิวเคลียร์ (ICBM)

เรือพิฆาตยังสามารถโจมตีเป้าหมายภาคพื้นดินและเรือผิวน้ำด้วยอาวุธนำวิถีอย่างเช่น จรวดร่อนโทมาฮอว์ก (BGM-109 Tomahawk cruise missile) รวมไปถึงอาวุธนำวิถีต่อต้านเรือผิวน้ำและเป้าโจมตีภาคพื้นแบบฮาร์พูน (Harpoon) และยังมีอาวุธอเนกประสงค์แบบ Naval Strike Missile 

โดยอาวุธทั้ง 3 แบบ ครอบคลุมระยะยิงไกลตั้งแต่ 200 ไปจนถึงมากกว่า 2,000 กิโลเมตร ที่ทั้งหมดควบคุมการยิงโดย Aegis ระบบคอมพิวเตอร์สำหรับสั่งการการยิงอาวุธที่ทันสมัยที่สุดในปัจจุบัน

เรือดำน้ำที่อาจมีอยู่อย่างลับ ๆ

จะเห็นได้ว่า กองเรือบรรทุกเครื่องบินโจมตีครอบคลุมมิติการรบทั้งทางอากาศ ทางน้ำ รวมถึงทางบกที่มีขีดความสามารถทั้งในแง่กำลังพลอย่างนาวิกโยธิน แต่ CSG ยังไม่จบแต่เพียงเท่านี้ เพราะยังมีมิติการรบใต้น้ำอีกด้วย

แม้ว่ากองทัพเรือสหรัฐฯ จะไม่เคยยอมรับ แต่นักวิเคราะห์ทั่วโลกเชื่อว่า CSG แต่ละกอง จะมีเรือดำน้ำโจมตีพลังงานนิวเคลียร์ไปกับกองเรือด้วยอย่างน้อย ๆ ก็ 2 ลำ โดยไม่มีใครทราบตำแหน่งหรือประเภทของเรือดำน้ำที่แน่ชัด

ทั้งนี้ กองทัพเรือสหรัฐ มีเรือดำน้ำพลังงานนิวเคลียร์ 3 คลาส (Class) ได้แก่

1. Los Angeles class เรือดำน้ำโจมตีเร็ว (fast attack submarine, SSN) ที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงประจำการ
2. Ohio class เรือดำน้ำขีปนาวุธ (ballistic missile submarine, SSBN/SSGN) ซึ่งรองรับการยิงหัวรบนิวเคลียร์ข้ามทวีป
3. Virginia-class ที่เป็นเรือดำน้ำโจมตีเร็ว (SSN) เช่นกัน

โดยเรือดำน้ำทุกลำ รองรับการยิงอาวุธนำวิถีระยะไกลอย่าง Tomahawk และ Harpoon 

บทบาทหลักของกองเรือบรรทุกเครื่องบินอเมริกา

ในสถานการณ์ปกติ กองเรือ CSG แต่ละกองจะได้รับคำสั่งให้มีการเดินเรือในน่านน้ำสากล หรือจอดพักที่ฐานในสหรัฐอเมริกา แต่เมื่อมีการเรียกใช้งาน แต่ละ CSG จะได้รับคำสั่งให้ไปลอยลำในน่านน้ำสากลที่ใกล้กับพื้นที่เป้าหมายมากที่สุด

โดยบทบาทหลักของเรือบรรทุกเครื่องบินและ CSG คือการเป็นฐานทัพลอยน้ำสำหรับดำเนินกลยุทธ์การรบ ซึ่งหลักนิยมของสหรัฐฯ คือการใช้กำลังทางอากาศมหาศาลยึดครองน่านฟ้าและตัดกำลังทางอากาศอีกฝ่าย ก่อนเข้าถึงเป้าหมายของภารกิจดังที่เป็นข่าวในอดีตที่ผ่านมา