พรรคประชาชนเพื่อเปลี่ยนแปลง ภูมิใจไทยแห่งชาตินิยม ไม้ตายโค้งสุดท้าย พรรคใหญ่หาเสียงยังไง

โค้งสุดท้ายเลือกตั้ง 69 วันที่ 8 กุมภาพันธ์ ตอนนี้ พรรคใหญ่เปิดไพ่ตายหมดหน้าตักแล้วหรือยัง “การเปลี่ยนแปลง” หรือ “ชาตินิยม” นี่เป็นทางสองแพร่งที่คนไทยใกล้จะต้องเลือกหรือไม่

พรรคประชาชน

กระแส การรับรู้ของสังคม ยอดเอนเกจเมนต์ในสังคมออนไลน์ เรียกว่าติดกระแส นับแต่การเปิดประเด็นประกันสังคม 

คาราวานประชาชน ที่นำแกนนำและบุคคลที่เป็นที่รู้จัก เดินสายไปทั่วประเทศ เป็นอีกไม้ตายสำคัญ ที่กระจายการรับรู้จากเพียงในหมู่คนรุ่นใหม่และคนเมือง

คำว่า การเปลี่ยนแปลง คือคีย์เวิร์ดในการปราศรัยตามที่ต่าง ๆ พร้อมรณรงค์ให้กาส้มทั้ง 2 ใบ โดยเฉพาะในบางจังหวัดที่เคยชนะ สส.แบบปาร์ตี้ลิสต์ แต่กลับพ่าย สส.เขต ให้เหล่าบ้านใหญ 

และถนนทุกสายของพรรคประชาชน จะบรรจบกันในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ กับการปราศรัยใหญ่ครั้งสุดท้าย

พรรคภูมิใจไทย

คำว่าชาตินิยม ปรากฏขึ้นในการหาเสียงใหญ่ โดยเฉพาะจากคำพูดของอนุทิน ชาญวีรกูล หัวหน้าพรรค 

พรรคที่รักชาติ รักประชาชนเจ้าของอำนาจ พรรคที่ให้คำมั่นจะพิทักษ์อธิปไตยของประเทศไทย 

อาทิคำกล่าวว่า กา 37 ให้น้ำเงินทั้งแผ่นดิน เลือกภูมิใจไทย ประเทศไทยไร้ความเสี่ยง หรือ กา 37 ทั่วประเทศ เหมือนประชามติว่าคนไทยไม่ให้เปิดด่าน หรือจะเป็น ภาคภูมิใจไหมที่เป็นคนไทย รู้สึกไหมว่าเพลงชาติไทยเพราะกว่าที่เคยได้ยินมา

คำพูดที่บอกว่า พรรคน้ำเงินไม่ปฏิเสธกระแสชาตินิยมคือ คำพูดของอนุทินว่า เขาบอกว่าผมมาปราศรัยยั่วยุให้คนไทยคลั่งชาติ แต่ถ้าคลั่งชาติไทย ก็คลั่งให้บ้าไปเลย

วันทหารผ่านศึก 3 กุมภาพันธ์ อาจเป็นอีกอีเวนต์สำคัญ เพื่อปลุกกระแสรักชาติแบบพรรคสีน้ำเงิน 

พรรคเพื่อไทย  

อยู่ในสถานะที่ต้องเร่งสร้างแรงส่งกลับมา หลังถูกท้าทายจากทั้งพรรคใหม่และพรรคที่แข็งแรงในสนามเขต การเคลื่อนไหวช่วงท้ายจึงกลับไปเน้นจุดแข็งดั้งเดิม คือเรื่องเศรษฐกิจและปากท้อง พร้อมดึงผลงานในอดีตมาเป็นหลักฐานว่าพรรคมีศักยภาพในการบริหารประเทศ 

เวทีปราศรัยขนาดใหญ่และการเดินสายของแคนดิเดตนายกรัฐมนตรี ถูกใช้เพื่อสร้างบรรยากาศความคึกคักและปลุกความทรงจำของผู้มีสิทธิเลือกตั้งในพื้นที่ฐานเดิม เป้าหมายคือการดึงคะแนนที่เริ่มลังเลให้กลับมาอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม หากพลังมวลชนในช่วงท้ายไม่แรงพอ พรรคอาจถูกจำกัดบทบาทในสมการหลังเลือกตั้ง

พรรคประชาธิปัตย์

เลือกโฟกัสการยึดพื้นที่ภาคใต้เป็นหลัก การหาเสียงช่วงท้ายจึงเน้นการดึงฐานเสียงเดิมกลับมา ผ่านการย้ำภาพการเมืองสุจริตและอัตลักษณ์ของพรรคในพื้นที่ พรรคไม่ได้ตั้งเป้าการเป็นแกนนำรัฐบาล แต่ต้องการจำนวนที่นั่งมากพอเพื่อรักษาพื้นที่ทางการเมืองและบทบาทในสภา

เมื่อพิจารณาภาพรวมของทุกพรรค จะเห็นว่าโค้งสุดท้ายของการเลือกตั้งครั้งนี้เป็นช่วงที่ “ไพ่ตาย” ถูกเปิดพร้อมกัน พรรคหนึ่งใช้พลังอารมณ์ของประชาชน อีกพรรคใช้ความแน่นอนของโครงสร้างอำนาจ ขณะที่บางพรรคอาศัยความทรงจำทางเศรษฐกิจหรือความยืดหยุ่นทางการเมืองเป็นจุดขาย

ท้ายที่สุด ผลการเลือกตั้งวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2569 จะเป็นตัวชี้วัดว่า พรรคใดสามารถบริหารเกมอำนาจในช่วงตัดสินใจได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่า และพรรคใดมีความพร้อมต่อการจัดวางอำนาจทางการเมืองหลังปิดหีบเลือกตั้ง