เราโตมากับภาพของคำว่า “การเติบโต” ที่ดูต้องชัด ต้องเร็ว และต้องเห็นผล ต้องเรียนจบตามแผน ต้องมีงานทำไว ต้องประสบความสำเร็จในช่วงอายุที่ใคร ๆ คาดหวัง ต้องไปให้ทัน ต้องไม่ช้า ต้องไม่หลุดจากกรอบ จนวันหนึ่ง เราก็เริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่า ถ้าเราไม่ได้โตเร็วแบบนั้น เรายังเรียกว่า “โต” อยู่ไหม ความจริงคือ ไม่มีใครบอกเราหรอกว่า การเติบโตของชีวิต ไม่ได้มีแค่รูปแบบเดียว บางคนโตจากชัยชนะ บางคนโตจากความล้มเหลว บางคนโตจากการเริ่มต้นใหม่ และบางคนโต จากการค่อย ๆ ประคองตัวเอง ให้อยู่รอดในแต่ละวัน ทั้งหมดนั้น เรียกว่าการเติบโตเหมือนกัน แม้มันจะไม่ดูหวือหวาเลยก็ตาม หลายคนรู้สึกว่าตัวเอง “ช้า” เพราะเอาเส้นทางของตัวเอง ไปเทียบกับเส้นทางของคนอื่น เห็นคนรุ่นเดียวกัน เรียนจบแล้ว มีงานที่ดูมั่นคง มีชีวิตที่ดูพร้อม แล้วหันกลับมามองตัวเอง ที่ยังสับสน ยังลองผิดลองถูก ยังไม่แน่ใจว่า ชีวิตกำลังเดินไปทางไหน ความรู้สึกแบบนี้ ทำให้เราลืมไปว่า เราไม่ได้เริ่มต้นจากจุดเดียวกัน และไม่ได้แบกสิ่งเดียวกันมาตั้งแต่แรก การค่อย ๆ โต อาจไม่ได้หมายถึง การก้าวกระโดด หรือการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ บางครั้ง มันคือการที่คุณ รู้จักตัวเองมากขึ้นนิดหนึ่ง ใจดีกับตัวเองมากขึ้นหน่อย และไม่โทษตัวเองแรงเท่าเมื่อก่อน แค่นั้น ก็ถือว่าโตแล้วเหมือนกัน ไม่มีใครบอกเราว่า บางช่วงชีวิต การเติบโต ไม่ได้อยู่ที่การได้อะไรเพิ่ม แต่อยู่ที่การวางอะไรบางอย่างลง วางความคาดหวังที่หนักเกินไป วางการเปรียบเทียบที่ทำให้ใจล้า วางความคิดที่ว่า “เราต้องเก่งเหมือนใครสักคน” การยอมปล่อย ก็เป็นการเติบโตในอีกรูปแบบหนึ่ง ค่อย ๆ โต คือการยอมรับว่า เราไม่ได้เก่งทุกเรื่อง ไม่ได้เข้มแข็งตลอดเวลา และไม่ได้มีคำตอบให้ชีวิตทุกข้อ แต่เราก็ยังเลือกที่จะอยู่ ยังเลือกที่จะเรียนรู้ และยังเลือกที่จะไม่ยอมแพ้กับตัวเอง ขอบคุณภาพประกอบจาก : pixabay ภาพปก โดย waldemar_ru จาก pixabay ภาพที่ 1 โดย pexels จาก pixabay ภาพที่ 2 โดย caihuuthanh จาก pixabay ภาพที่ 3 โดย jeshoots-com จาก pixabay ภาพที่ 4 โดย luissteven จาก pixabay ภาพที่ 5 จาก pixabay เปิดประสบการณ์ความบันเทิงที่หลากหลายสุดปัง บน App TrueID โหลดเลย ฟรี !