เราเติบโตมา พร้อมกับการถูกมอง ถูกประเมิน ถูกเปรียบเทียบ และถูกให้คะแนน แทบจะตลอดเวลา ตั้งแต่ยังเด็ก เราถูกสอนให้ฟัง ถูกสอนให้ปรับ ถูกสอนให้แก้ จนวันหนึ่ง เราลืมไปว่า เสียงไหนควรฟัง และเสียงไหนควรวางลง ไม่ใช่ทุกคำวิจารณ์ ที่มาด้วยความหวังดี และไม่ใช่ทุกความเห็น ที่มีสิทธิ์เข้ามาอยู่ในใจเรา แต่ปัญหาคือ เราเคยชินกับการคิดว่า ถ้าใครพูดอะไรมา แปลว่าเราต้องเอามาคิด ต้องเอามาปรับ ต้องเอามาพิสูจน์ตัวเอง เรากลัวการถูกมองว่าไม่ดี กลัวการถูกเข้าใจผิด กลัวการไม่เป็นที่ยอมรับ จนบางครั้ง เราเผลอใช้ชีวิต เพื่อแก้ภาพในสายตาคนอื่น มากกว่าดูแลความรู้สึกของตัวเอง คำวิจารณ์บางคำ ไม่ได้ทำให้เราดีขึ้น แต่มันทำให้เรา ไม่กล้าเป็นตัวเอง มันทำให้เราเริ่มสงสัย ในสิ่งที่เคยมั่นใจ เริ่มลังเล ในสิ่งที่เคยเลือก และเริ่มตั้งคำถาม กับตัวตนของตัวเอง ความจริงคือ คำวิจารณ์ที่มีค่า จะไม่ทำให้เรารู้สึกเล็กลง มันจะทำให้เราเห็นชัดขึ้น ไม่ใช่เจ็บขึ้น ถ้าคำพูดไหน ทำให้คุณรู้สึกว่า “ฉันไม่ดีพอ” “ฉันไม่ควรเป็นแบบนี้” “ฉันต้องเปลี่ยนตัวเองให้ถูกใจคนอื่น” บางที นั่นอาจไม่ใช่คำแนะนำ แต่มันคือการผลักภาระ หรือความคาดหวัง มาวางไว้บนไหล่คุณ เราไม่จำเป็นต้องเปิดใจรับ ทุกความคิดเห็น จากทุกคน โดยเฉพาะจากคน ที่ไม่เคยรับผิดชอบ ผลลัพธ์ของชีวิตเราเลย การเลือกไม่ใส่ใจ ไม่ได้แปลว่าเราอ่อนแอ หรือไม่รับฟัง แต่มันคือการรู้ว่า เสียงไหน ไม่ควรมีอำนาจ เหนือความรู้สึกของเรา คุณไม่จำเป็นต้องอธิบายตัวเอง ให้คนที่ตั้งใจจะไม่เข้าใจ และคุณไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนตัวเอง เพื่อให้เข้ากับมาตรฐาน ที่คุณไม่ได้เลือก บางคำวิจารณ์ ควรรับไว้ เพื่อเติบโต แต่บางคำ ควรวางลง เพื่อรักษาใจ และการแยกสองอย่างนี้ออกจากกัน คือวุฒิภาวะทางใจ ที่สำคัญมาก ขอบคุณภาพประกอบจาก : pixabay ภาพปก โดย ThanhVu68 จาก pixabay ภาพที่ 1 โดย PicArt98 จาก pixabay ภาพที่ 2 โดย Long_Phung จาก pixabay ภาพที่ 3 โดย HuyNguyenPhotographer จาก pixabay ภาพที่ 4 โดย Chuotanhls จาก pixabay เปิดประสบการณ์ความบันเทิงที่หลากหลายสุดปัง บน App TrueID โหลดเลย ฟรี !