เราโตมากับความคิดว่า ถ้าหยุด = ตามไม่ทัน ถ้าพัก = แพ้ ถ้าช้าลง = ฝันไกลออกไปเรื่อย ๆ จนหลายครั้ง เราเลือกฝืน มากกว่าพัก เลือกเดินต่อทั้งที่ใจหมดแรง เพราะกลัวว่า ถ้าเราหยุดเมื่อไหร่ ทุกอย่างที่พยายามมาจะหายไป แต่ความจริงคือ ความฝันไม่ได้หายไป เพราะการพัก มันหายไปต่างหาก เมื่อเราเหนื่อยจนไม่อยากฝันต่อ การพัก ไม่ใช่การยอมแพ้ แต่มันคือการยอมรับว่า เราเป็นมนุษย์ ไม่ใช่เครื่องจักร เราไม่ได้อ่อนแอ เพียงเพราะวันนี้เราต้องหยุดหายใจลึก ๆ ต้องขอเวลาให้ตัวเอง หรือยอมรับว่า แรงใจมันไม่พอจริง ๆ บางช่วงของชีวิต สิ่งที่ยากที่สุด ไม่ใช่การสู้ต่อ แต่คือการยอมอนุญาตให้ตัวเองพัก โดยไม่รู้สึกผิด เรามักโทษตัวเองว่า “ถ้าเราขยันกว่านี้ ฝันคงใกล้กว่านี้” “ถ้าเราไม่หยุด คงไปได้ไกลกว่านี้” แต่เราไม่ค่อยถามตัวเองเลยว่า “ถ้าเราไม่พัก เราจะไหวไปถึงตรงนั้นจริงไหม” การพัก คือการซ่อมแซมแรงใจ คือการจัดระเบียบความคิด คือการกลับมาจำได้ว่า เราฝันเรื่องนี้ไปทำไมตั้งแต่แรก ความฝันที่ดี ไม่ควรต้องแลก ด้วยการพังของหัวใจ บางคนพักเป็นวัน บางคนพักเป็นเดือน บางคนพักเป็นปี และนั่นไม่ได้ทำให้คุณด้อยกว่าใคร ความฝันไม่ได้วัดกันที่ ความเร็ว แต่วัดกันที่ คุณยังอยากกลับไปหาไหม หลังจากได้พักแล้ว ถ้าพอได้หยุด แล้วคุณยังคิดถึงมัน ยังอยากทำ ยังอยากลองใหม่อีกครั้ง นั่นแปลว่า มันไม่เคยหายไปไหน มันแค่นั่งรอคุณ ในวันที่คุณแข็งแรงพอ จะกลับไปเดินต่อ การพัก อาจทำให้เราช้าลง แต่บางครั้ง ความช้านั้น คือสิ่งที่ช่วยให้เราไม่หลงทาง คุณไม่จำเป็นต้องรีบกลับไปเก่ง ไม่ต้องรีบกลับไปเข้มแข็ง ไม่ต้องรีบพิสูจน์อะไรให้ใครเห็น แค่พักให้พอ พักโดยไม่ด่าว่าตัวเอง พักโดยไม่เปรียบเทียบ พักเพื่อดูแลใจตัวเองก่อน แล้ววันหนึ่ง คุณจะกลับมา พร้อมแรงใจที่มั่นคงกว่าเดิม ความฝันของคุณ ยังอยู่ตรงนั้น ไม่ได้หายไปไหน มันแค่รอคุณ ในเวอร์ชันที่ไม่ต้องฝืน ไม่ต้องเจ็บ และไม่ต้องพัง เพื่อจะไปถึงมัน 🤍 ขอบคุณภาพประกอบจาก : pixabay ภาพปก โดย tunglam89 จาก pixabay ภาพที่ 1 โดย chuotanhls จาก pixabay ภาพที่ 2 โดย nataljadanilchenko จาก pixabay ภาพที่ 3 โดย tieubaotruong จาก pixabay ภาพที่ 4 โดย jobphoto จาก pixabay เปิดประสบการณ์ความบันเทิงที่หลากหลายสุดปัง บน App TrueID โหลดเลย ฟรี !