เรามักถูกสอนให้เชื่อว่า การเติบโตต้องมาพร้อมกับความกดดัน ต้องเหนื่อย ต้องฝืน ต้องทน ต้องแลกบางอย่างไปเสมอ ไม่ว่าจะเป็นเวลา ความสบายใจ หรือแม้แต่สุขภาพใจของตัวเอง เราถูกปลูกฝังตั้งแต่ยังไม่รู้จักตัวเองดีพอ ว่าถ้าอยากโต ก็ต้อง “เครียดให้เป็น” ต้อง “กดดันตัวเองให้มากพอ” ต้องไม่ปล่อยให้ตัวเองสบายเกินไป เพราะความสบายถูกตีความว่าเป็นความขี้เกียจ และความผ่อนคลายถูกมองว่าเป็นศัตรูของความสำเร็จ หลายคนโตขึ้นมา พร้อมความรู้สึกผิดทุกครั้งที่พัก รู้สึกไม่สบายใจทุกครั้งที่หัวเราะ รู้สึกว่าถ้าวันไหนไม่เครียด แปลว่าวันนั้นยังทำได้ไม่ดีพอ แต่ความจริงคือ การเติบโตที่ยั่งยืน ไม่ได้เกิดจากการกดตัวเองจนแตก การโตบางแบบ ไม่ต้องเจ็บ ไม่ต้องฝืน และไม่ต้องทำให้ใจพัง มันอาจเป็นการโตที่ช้า โตแบบไม่หวือหวา โตแบบที่ไม่มีใครสังเกต แต่เป็นการโตที่เรา “อยู่กับมันได้” ในระยะยาว เราไม่ค่อยได้ยินใครพูดถึงการโตแบบนี้ เพราะมันไม่ดูเท่ ไม่ดูเข้ม ไม่ดูเป็นเรื่องเล่าที่เอาไปอวดใครได้ง่าย ๆ แต่ถ้าคุณลองมองดี ๆ คนที่โตได้ไกลที่สุด มักไม่ใช่คนที่เครียดที่สุด แต่เป็นคนที่ยังรักษาใจตัวเองไว้ได้ ระหว่างทางที่ยาวและไม่แน่นอน การโตที่แลกด้วยความเครียดมากเกินไป อาจพาเราไปถึงจุดหนึ่งเร็ว แต่บ่อยครั้งก็พาเราไปถึง จุดที่ไม่อยากอยู่ เราอาจได้ตำแหน่ง ได้ความสำเร็จ ได้การยอมรับ แต่แลกมาด้วยการไม่รู้สึกอะไรเลยกับมัน หลายคนไม่ได้หมดไฟเพราะไม่เก่ง แต่หมดไฟเพราะ ไม่เคยให้ตัวเองได้หายใจระหว่างทาง การโตไม่ควรเป็นสนามรบ ที่เราต้องเอาชนะตัวเองทุกวัน ไม่ควรเป็นเวทีพิสูจน์ ว่าใครอึดกว่า ใครทนกว่า ใครกดดันตัวเองได้หนักกว่า การโตที่ดี ควรเป็นพื้นที่ ที่เรายังเป็นมนุษย์ได้ ยังผิดพลาดได้ ยังพักได้ และยังหัวเราะกับเรื่องเล็ก ๆ ได้ เราไม่จำเป็นต้องใช้ความเครียด เป็นเชื้อเพลิงตลอดเวลา เพราะเชื้อเพลิงแบบนั้น เผาเราไปพร้อมกับเป้าหมาย บางคนเข้าใจผิด คิดว่าถ้าไม่กดดันตัวเอง เดี๋ยวจะไม่พัฒนา แต่ความจริงคือ ความอ่อนโยนต่อใจ ไม่ได้ทำให้เราถอยหลัง มันแค่ทำให้เราไม่พัง ก่อนจะไปถึงที่หมาย การโตแบบไม่เครียด ไม่ได้แปลว่าไม่จริงจัง แต่แปลว่าเราเลือกจริงจัง โดยไม่ทำร้ายตัวเอง เราอาจตั้งเป้าหมาย แต่ไม่เอาเป้าหมายนั้น มาฟาดหัวใจทุกวัน เราอาจอยากเก่งขึ้น แต่ไม่เกลียดตัวเอง ในวันที่ยังเก่งไม่พอ เราอาจอยากไปให้ไกล แต่ไม่เร่งจนลืมถาม ว่าใจเรายังไหวไหม การโตแบบนี้ อาจไม่เร็ว แต่มีโอกาสไปได้ไกลกว่า เพราะมันไม่ทำให้เราหยุดกลางทาง ด้วยความเหนื่อยที่สะสมจนล้น ถ้าวันนี้คุณรู้สึกว่า คุณโตขึ้น โดยที่ไม่ต้องเครียดเท่าเมื่อก่อน ไม่ต้องกดดันตัวเองเหมือนเดิม ไม่ต้องด่าตัวเองทุกครั้งที่พลาด นั่นไม่ใช่สัญญาณของความอ่อนแอ แต่มันคือสัญญาณของการเติบโตอีกระดับหนึ่ง การโต ที่ไม่ต้องแลกด้วยความเครียดเสมอไป คือการโตที่เราอยากอยู่กับมัน ไปได้นาน ๆ ขอบคุณภาพประกอบจาก : pixabay ภาพปก โดย StockSnap จาก pixabay ภาพที่ 1 โดย leducchinh61900 จาก pixabay ภาพที่ 2 โดย Rabeebur จาก pixabay ภาพที่ 3 โดย JerzyGórecki จาก pixabay ภาพที่ 4 โดย RuslanSikunov จาก pixabay