โลกนี้วุ่นวายเหลือเกิน และคนเรายังกลัวการอยู่คนเดียวตามสัญชาตญาณการอยู่รอดของมนุษย์ การแยกออกจากสังคมถือเป็นเรื่องอันตรายในการดำเนินชีวิต สมองเลยพัฒนาให้รู้สึกไม่ปลอดภัยเมื่อต้องอยู่คนเดียว แม้ว่าในปัจจุบันโลกจะปลอดภัยขึ้นมาก แต่กลไกนี้ยังคงอยู่ และแสดงออกมาในรูปแบบของ “ความกลัวความโดดเดี่ยว”การอยู่คนเดียวอาจถูกตีความว่าเป็นการถูกทิ้ง หรือไม่มีใครต้องการ แม้ในความเป็นจริงจะไม่ใช่เช่นนั้นก็ตาม ความรู้สึกนี้สามารถส่งผลต่อความมั่นคงทางจิตใจ ทำให้หลายคนพยายามหลีกเลี่ยงการอยู่ลำพัง การมีใครสักคนเข้ามาในชีวิตที่เรียกว่าแฟนจึงถูกถามหา แต่การหาคนรักในยุคสมัยที่คนก้มหน้ามองโทรศัพท์ต่างคนต่างรีบแบบนี้คงจะไม่ง่าย แม้จะมีแอปหาคู่แม้จะมีสิทธิ์เจอได้แต่มันก็ยังยากอยู่ดี หลายคนเลยเก็บตัวไม่กล้าลองอะไรใหม่ๆสักทีจะทำอะไรก็กลัวสายตาคนมอง เลยเลือกอยู่ใน Safe Zoneชีวิตเลยย่ำอยู่ที่เดิมไม่ไปไหนสักที แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไรที่จะทำอย่างนั้น ผมก็เป็นหนึ่งคนที่ไม่ค่อยออกจาก Safe Zone ตื่นทำงานกลับบ้านใช้ชีวิตอยู่แค่นี้จริง แล้วเราหาความสุขจากไหนกันล่ะ แค่เรายังเป็นตัวเราเอง หลังเลิกงานได้ใช้ชีวิตที่คิดไว้ การอ่านหนังสือ ฟังเพลงหรือดูหนังสักเรื่องก่อนจะนอนแค่นี้มันก็คือความสุขแล้ว ดีด้วยซ้ำที่ไม่ต้องไปวุ่นวายกับใคร ไม่ต้องไปตอบแชตหรือมีใครตามไปไหนมาไหนเราก็ยิ่งเวลาการีเซ็ตตัวเองมากขึ้น มีเวลาตกตะกอนความคิดทบทวนสิ่งที่ทำอยู่และได้มีเวลามองอนาคตของตัวเอง ก็เราไม่ต้องโฟกัสใครนิ แค่ตัวเราเองก็พอคงไม่ได้เดือดร้อนใครเท่าไหร่ แม้จะมีคนเดือดร้อนแต่ก็ไม่ใช่เรืองของเราแล้ว ทุกวันนี้การอยู่คนเดียวยิ่งง่ายมาก ต่างจากสมัยก่อนที่การการปลีกวิเวกอาจทำให้ถูกมองว่าบ้าหรือเป็นผีห่าซานตาน แต่ตอนนี้ถึงจะโดนมองอย่างนั้นก็ไม่ส่งผลแล้ว ยิ่งเราตัดคนออกจากชีวิตมากแค่ไหนเรายิ่งจะพบแต่ความสงบ รูปภาพทั้งหมดสร้างโดย A.I. เปิดประสบการณ์ความบันเทิงที่หลากหลายสุดปัง บน App TrueID โหลดเลย ฟรี !