บทที่1ความสุขตลอดกาลไม่มีอยู่จริงคนทุกรู้อยู่เเก่ใจว่าความสุขตลอดกาลไม่มีจริงเป็นเรื่องปลอมทั้งหมดนิยามของคนมองโลกในเเง่ดีเเบบโลกสวยงามไม่ใช่ความสุขตลอดกาลไม่ใช่มันไม่มีจริงเเต่มันคือวิธีการยอมรับความสุขในฐานะมนุษย์ผู้มองทางสายกลางลิขิตชะตาชีวิตตนเองโดยความสุขเเบบที่เราอยู่กับความเป็นจริงเปิดตาเเละใจสัมผัสกับความสุขของชีวิตตนเอง ถึงเจอความทรหดถึงจะลำบากถึงจะต้องศูนย์เสียคนสำคัญเราก็ต้องหัดมองโลกเเง่ดีเราสามารถสร้างความสุขตลอดกาลได้เเต่ต้องอยู่กับความเป็นจริงเเละเรียนรู้ถึงความเข้าใจชีวิตช่วงเวลา เเละลองรับความคิดเห็นของคนต่างวัยช่วงอายุ นักเขียนเลย อยากเเนะนำให้นักอ่าน ลองเปิดใจเเละยอมรับความสุขตลอดกาลไม่มีจริงเเต่เรากำหนดลิขิตมันเหมือนการเขียนสิ่งที่อยากทำลงในกระดาษ ศรัทธา มนุษย์ทุกคนมีสิ่งที่ต้องการเสมอ1.จุดเริ่มต้นและจุดจบเรื่องราว เวลาจบของเรื่องอะไรสักอย่างมันก็เริ่มต้นกับเรื่องใหม่เสมอ เราไม่ควรกลัวในที่ควบคุมไม่ได้เเต่หา โอกาสควบคุมในสิ่งที่เราทำมันได้อย่างอิสระ อย่ากังวลไปเลย จิตใจที่เต็มไปด้วยความเปลี่ยนเเปลงจะเปลี่ยนทุกสิ่งรอบข้าง 2.เติมเต็มสีสันด้วยความต้องการของเราเอง ไม่ว่าในช่วงเวลา ดี หรือ เลว เเละปราศจากก้าวข้ามความทุกข์ บางครั้งก็ควรไปหาอะไรเติมเต็มตัวเรายังมีคนรอบข้างเสมอไม่ว่าคนเหล่านั้นจะดี หรือ เเย่เเค่ไหนก็เป็นเพื่อนเรา เเละเขาคิดเช่นเดียวกันกับเรา ออกไปหาคนพวกนั้นเพื่อให้ตัวเองได้เราเเรงผลักดันให้เราเดินต่อไปเถอะ3.ใช้ทุกช่วงเวลาเป็นการเติบโตไม่ใช่ตอกซ้ำตนเราเอง ทุกคนเก่งที่มาถึงจุดนี่กันหมดเเข็งเเกร่งเพื่อคนที่อยู่ด้านหลังเราเสมอเเละเป็นที่พึ่งของเหล่าทุกชีวิต เพื่อการนั้นเเต่ละคนจึงมีเเนวทางเป็นของคนเองกันหมดไม่เเม้เเต่คนที่เลวร้ายที่เราเคยเจอมา ยอมรับเเค่ว่าเรามีความสุขโดยไม่ได้สร้างความทุกข์เจ็บปวดเจียนตายให้กับใครก็พอ รักตัวเองเเคร์ตนเองก่อนที่จะเเคร์คนอื่นยิ้มออกมาเเบบธรรมชาติของตัวเราก็พอ4.ยอมรับเเละปล่อยว่างให้กับทุกสิ่งซะอย่าเเบกอดีตและอนาคคตไว้พร้อมกันเลยสิ่งไหนเป็นตัวเราจะดีหรือเลว เเค่ไหนก็ต้องยอมรับมันไม่ได้มีใครสนใจเราตั้งเเต่เเรกอยู่เเล้วเราเเค่เเตกเเยกกับสังคมหรือต่างนาๆเเต่สิ่งที่ยังคงที่คือจิตใจ ความรู้สึกภายข้างใน ภายนอกเราอาจไม่ใช่คนดีหรือนิสัยดีอะไรก็ตามเเต่มีไม่กี่คนที่จะมองเห็นภายในจิตใจเราได้มีไม่กี่คนหรอกนะที่อยากคุยกับตัวตนเเท้จริงของเราโดยไม่ตัดสินเราจากสิ่งที่เราพูดสักวันจะมีใครสักคนมองเห็นเด็กตัวน้อยในตัวเราเช่นกันเเละอยู่เพื่อบอกให้เราเดินต้องไปในวันที่ไม่มีอะไรดีเลยทั้งหมดเป็นวิถีชีวิตที่นักเขียนอยากบอกเป็นอีกเรื่องเล่าไม่มีใครรักเราเท่าตัวเราเเละไม่มีใครสนใจเราเท่าตัวเราสนใจตัวเองเราควรมีวิธีจัดการอุปสรรคของเราเองบอกตัวเองไว้ผู้ที่สร้างสันติภาพเเละก้าวข้ามชะตาที่ลิขิตไม่ได้คือตัวเราที่ยืนหยัดตัวเองได้ ลงนามปากากMoonlight🌙เครดิตภาพหน้าปกโดย Stergoเครดิต ภาพที่ 1 โดย xxolaxxเครดิต ภาพที่ 2 โดย ktphotographyเครดิต ภาพที่ 3 โดย Pexelsเครดิต ภาพที่ 4 โดย StockSnapเปิดประสบการณ์ความบันเทิงที่หลากหลายสุดปัง บน App TrueID โหลดเลย ฟรี !