อินเดียคือที่สุดของที่สุด การเดินทางที่ช้าที่สุด คนที่รวยที่สุด คนที่จนที่สุด ความตื่นเต้นที่สุด ห้องนำ้ที่ใหญ่ที่สุดในโลก อะไรที่สุดๆเราต้องมาที่อินเดีย เมืองที่มีสถานที่แบ่งแยกชัดเจนระหว่างหญิงชาย หน้าที่ของชายและหญิงต่างกัน ผู้ชายทำงาน ส่วนผู้หญิงมีหน้าที่ดูแลเรื่องการบ้าน การอาหาร การเรือน เมืองที่วุ่นวายแต่มีความเรียบร้อย เรียบง่าย ใช้ชีวิตให้ช้าลงเพื่อมองสิ่งรอบข้าง การเดินทางคือความสุข เอาจริงๆ แค่เราได้เดินทางออกไปจากที่ที่เราเคยอยู่ก็มีความสุขแล้ว เพราะรอบรายทางมันคือความตื่นเต้น ตื่นตา กับสิ่งรอบตัว ไม่ว่าจะเป็นธรรมชาติที่สวยงาม ตึกรามบ้านช่องที่มีความเปลี่ยนแปลง บ้านหลายหลังที่มีการสร้างขึ้นมีความแปลกแตกต่างไปจากรูปทรงเดิม บ้านแต่ละหลังยังสร้างไม่เสร็จเรียบร้อย ด้วยเหตุผลบางอย่าง ประเทศอินเดียถือเป็นประเทศหนึ่งที่มีการเก็บภาษีแพง ภาษาโรงเรือนต่างๆ เพื่อจะได้ไม่ต้องมีการจ่ายภาษี ความหัวหมอของคนอินเดียจึงสร้างบ้านไม่ให้เสร็จ สร้างไว้เพื่อให้มองว่าสร้างยังไม่เสร็จ จะได้ไม่ต้องจ่ายภาษี บ้านที่นี่จะมีลักษณะเป็นบ้านตึกสูงในพื้นที่บ้านที่ไม่กว้างนัก ทุกครั้งที่เดินทางในประเทศอินเดียสิ่งที่ต้องเตรียมตัวและเตรียมใจก่อนอย่างแรกคือ การใช้ชีวิตส่วนใหญ่บนรถ เพราะต้องใช้เวลาในการเดินทางและอยู่บนรถเรียกได้ว่าทั้งวัน รถจะจอดให้เราลงกราบไหว้สถานที่สำคัญประมาณหนึ่งชั่วโมง ต่อจากนั้นก็จะเดินทางต่อไปเรื่อยๆ การนอนการทานอาหาร บางครั้งจึงต้องอยู่บนรถ แต่ถ้าหากเราต้องการทานในร้านเพื่อไม่ให้รถเกิดกลิ่นก็สามารถทำได้เช่นกัน อินเดียอาจจะเรียกได้ว่า เมืองแห่งความอิสระ สิ่งที่ต้องเตรียม การเดินทางในอินเดีย ไม่ได้ยากลำบากอะไรมากนัก รถที่ใช้ในการเดินทางมีเครื่องปรับอากาศ แต่เพียงเป็นเครื่องปรับอากาศที่ปิดและเปิดได้เท่านั้น จึงทำให้อากาศเย็น บางครั้งมีคนที่ไม่ชอบปิดช่องไม่ให้ลมออกมาใส่ตนเอง จนทำให้น้ำหยดลงมา ทางเจ้าของรถนั้นจะขับเพียงแต่รถไม่อาจที่จะซ่อมได้ จนทำให้บางครั้งเครื่องปรับอากาศเสียก่อนที่จะถึงจุดหมายปลายทาง สิ่งที่สำคัญคือเวลาเรานั่งรถ เราจะต้องเตรียมผ้าไว้คลุมตนเองไม่ให้ได้รับความเย็นมากนักถ้าหากว่าเราไม่ชอบเราไม่ควรปิดช่องลม สิ่งที่ไม่ควรลืม ทิชชูเปียก ทิชชูแห้ง สิ่งที่ไม่ควรลืม เพราะเราจะต้องใช้ตลอดการเดินทาง อากาศในอินเดียเป็นอากาศร้อนแห้ง และฝุ่นค่อนข้างเยอะตามถนนหนทาง หรือบางทีเราลงไปเดินด้านล่าง กลับขึ้นมาเราต้องเช็ดหน้าเช็ดมือทำความสะอาด ในอินเดียถือว่าเป็นประเทศที่ไม่ค่อยมีห้องน้ำสาธารณะ แต่จะมีห้องน้ำที่ใหญ่ที่พอรถจอด ทุกคนก็จะเดินลงประตู จากนั้นก็สามารถเดินเลือกห้องน้ำของตนเองได้อย่างสบาย โดยที่ใช้ประโยคที่ได้บินติดหูว่า “หญิงซ้ายชายขวา” อิสระอยู่ที่เรา ไม่มองคนอื่นคนอื่นไม่เห็นเรา ในการเข้าห้องน้ำ ครั้งแรกเราอาจจะยังอาย เดินไปตรงไหนก็ไม่มีที่ที่จะปลดทุกข์ด้วยความไม่เคยชิน เดินเข้าไปเรื่อยๆ หาที่ที่เหมาะสมของเรา อาจจะเป็นป่าบ้าง พุ่มไม้ใหญ่ หรือทุ่งข้าวสาลี ซึ่งบางคนก็จะชวนเพื่อนไปเป็นกลุ่มเพื่อช่วยเป็นหูเป็นตาให้ แต่สุดท้ายเมื่อหมดความอดทนจะกลั้นไว้ ทุกคนก็ต้องปลดหล่อยของเสียออกจากร่างกาย ก็จะพบความสุข ธรรมชาติของอินเดียคือบรรยากาศที่มีฝุ่นเพราะถนนหนทางในอินเดียยังไม่ได้มีความพร้อมเหมือนกับหลายๆ ประเทศ หนทางส่วนมากในต่างจังหวัดจึงยังคงมีดินตามสภาพอากาศ สัญลักษณ์ที่ต้องใช้ในการนั่งรถในอินเดีย การใช้สัญลักษณ์ในการเดินทาง ไม่ว่าเรานั้นจะเดินทางไปไหนเราจะต้องมีเหตุการณ์กติกาในการอยู่ร่วมกัน เพราะเรานั้นไม่ได้เดินทางเพียงคนเดียว ความสามัคคีในกลุ่มจึงเกิดขึ้น การเดินทางในอินเดียจะใช้ชีวิตบนรถเสียส่วนมาก สัญญาณหรือสัญลักษณ์ที่ใช้จึงต้องจำเป็น เพราะบางครั้งเราจะใช้เสียงนั้นค่อนข้างยากลำบาก เราจึงต้องใช้สัญลักษณ์มือ แทนคำพูด บอกในเรื่องหนักเบาในการทำธุระ ถ้าหากเบาเราจะต้องชูนิ้วชี้หนึ่งนิ้ว แต่ถ้าเราต้องการทำธุระหนักเราอาจจะกำมือแน่น แล้วชูขึ้น อาจจะเดินไปด้านหน้าเพื่อชูให้คนขับรถเห็น จากนั้นคนขับรถก็จะเริ่มมองหาที่จอดที่เหมาะสม เพราะรถนั้นจะจอดในทันทีไม่ได้ สถานที่จะได้ไม่ซ้ำกัน สถานที่หลากหลายที่มีคนจำนวนมากเดินทางไปที่นั่น คนรถจะรู้ดีว่าตรงไหนเหมาะสมสำหรับการจอดเข้าห้องน้ำ จึงพยายามจอดเพื่อไม่ให้ที่ซ้ำกัน แต่ทุกครั้งที่จอดก็จะมีทางเดินเข้าและพุ่มไม้สำหรับนั่งหลบทำธุระ สำหรับชายอาจจะไม่ใช่เรื่องยาก หันหน้าเข้าแล้วใช้มือบังมิดก็โอเคร สำหรับหญิงอาจจะลำบากหน่อยเพราะยืนทำธุระไม่ได้ ก็จะต้องนั่งลงแล้วเปิดประทุนด้านหน้าและด้านหลัง อาจจะต้องใช้ผ้าถุงสำหรับทำธุระ จะลำบากและใช้เวลานาน ถ้าหากใครที่ไม่ได้สนใจอะไรก็นั่งลงกลั้นใจไม่นานก็เรียบร้อย เดินกลับขึ้นมาบนรถ ห้องน้ำในอินเดีย (ห้องสี่เหลี่ยม) ห้องน้ำในประเทศอินเดีย ที่ยิ่งใหญ่ไม่มีขอบเขต ถึงแม้ว่าจะมีห้องน้ำของชาวบ้าน แต่ก็อย่าได้ดีใจไปเลย เพราะถ้าคุณลองเดินเข้าไปพบกับห้องน้ำแล้วจะต้องหงายหลัง แล้วคุณจะคิดว่าห้องนำ้ด้านนอกสบายและสะอาดกว่าหลายเท่า เพราะห้องน้ำในอินเดียจะเป็นหลุมขนาดใหญ่เปิดกว้างเต็มที่ ต้องยืนก่างขากว้างๆ แล้วพอเรามองลงไปด้านล่าง คุณจะพบกับเพื่อนมากมายมหาศาล ชนิดที่บรรยายแทบไม่ทัน หรือคุณอาจจะต้องเจอกับระเบิดกลิ่นที่สะสมมานานแสนนาน สีอันเปลี่ยนไป เพราะฉะนั้นออกมาทำธุระด้านนอกจะดีกว่า ลมพัดเย็นหน่อยไม่นานก็เรียบร้อย ทานอาหารเช้าระหว่างการเดินทาง (ร้านอาหารเตรียมอาหารมาเอง) ร้านอาหารในอินเดีย ที่ไม่อาจทานอาหารได้ เหตุผลเพราะกลัวท้องไส้ปั่นป่วน อาหารในประเทศอินเดียส่วนมากนั้นจะหนักไปทางเครื่องเทศ คือเครื่องที่ทำให้รสชาติของอาหารเผ็ดร้อนเวลาที่เราทาน ความไม่เคยชินในเครื่องเทศจึงทำให้เกิดอาหาร ท้องร่วงได้ง่าย เพราะฉะนั้นถ้าไม่จำเป็นเราไม่ควรที่จะทานอาหารเพื่อลิ้มลองรสชาติ ยิ่งบวกกับอากาศร้อนจะยิ่งทำให้เกิดอันตรายมากขึ้นต่อชีวิต ใช้สถานที่ในการทานอาหาร ร้านอาหารของอินเดียริมทางส่วนมาก จะเป็นร้านอาหารเหมือนบ้านเดินเข้าไปในบ้านเพื่อทานอาหาร เราสามารถเตรียมอาหารเข้าไปทานกันเอง แล้วจ่ายเงินให้เพียงค่าสถานที่ อาจจะสั่งชาหรือกาแฟ น้ำแป๊บซี่ทานได้ ไม่เป็นอันตรายแต่สำคัญน้ำแข็ง ถ้าหลีกเลี่ยงได้ก็ไม่ต้องลอง ภาพด้านบนคือร้านอาหารซึ่งด้านในจะมีโต๊ะที่ทำจากไม้ให้นั่ง มีโต๊ะนั่งหลายระดับ ถ้าวีไอพีหน่อยเราเข้าไปจะเหมือนกันกับห้องนอน การใช้บ้านเป็นร้านอาหาร เนื่องจากบริเวณภายนอกบ้านนั้นไม่สามารถที่จะเปิดโล่งเหมือนกับร้านอาหารที่ประเทศไทย เพราะฝุ่นและเศษดินค่อนข้างเยอะ หรือบางที่แมลงวันบินว่อนให้ความรำคาญ จึงต้องสร้างร้านอาหารที่ปิดสนิท ถ้าหากเราไม่อ่านป้ายจะไม่รู้เลยว่าคือร้านอาหาร ห้องน้ำในร้านอาหาร ในร้านอาหารใหญ่ๆ จะมีห้องน้ำให้บริการ ซึ่งเราสามารถที่จะเข้าได้ แต่สิ่งที่ไม่มีให้นั่นคือน้ำ มีบ้างแต่ถ้าเรามองสีและกลิ่นของน้ำเราอย่าเสี่ยง เพราะการใช้ชีวิตในต่างประเทศสิ่งที่เราต้องระมัดระวังนั่นคือความสะอาดและปลอดภัย อาจจะเข้าได้แต่ไม่นั่งสัมผัสสิ่งของ และระมัดระวังอย่าเดินตกหลุมในห้องน้ำ ถนนหนทางเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาล สภาพถนนในอินเดีย ถนนบางเส้นก็จะลาดยางเรียบร้อย แต่สำหรับบางที่นั้นก็ยังคงเป็นเนื้อดินแดงรุกรัง หรือดินทราย การขับรถในอินเดียจึงไม่สามารถที่จะขับเร็วได้ และกลุ่มควันจะปลิว่อนบางครั้งเหมือนกันกับหมอกลงที่ภาคเหนือ มองไม่เห็นเส้นทางจนต้องหยุดรถ จึงไม่สามารถที่จะขับรถทำเวลาได้ในอินเดีย ต้องเผื่อเวลาในการเดินทางบางครั้ง ประมาณสองสามชั่วโมง นอนหลับไปเรื่อยเดี๋ยวก็ถึงเอง เสียงแตรบันเลงทุกๆ สามถึงห้าวินาที แน่นอนว่าเมื่อไหร่ที่เรานึกถึงการเดินทางในประเทศอินเดีย สิ่งที่เราจะต้องนึกถึงอย่างแรกนั่นคือ แตรบรรเลงเป็นเพลง รถบางคันนั้นเสียงแตรยาวเป็นนาที บางคันก็เสียงเพราะ บางคันก็เสียงกระทบหูจนต้องทนฟังให้จบ ซึ่งบนท้องถนนจะไม่มีแม้สักนาทีที่เสียงแตรเงียบไป แม้แต่การนอนในตอนกลางคืน เดินทางที่อินเดียเดียและนอนพักในคืนแรก อาจจะยังไม่ชินกับเสียงแตรอาจจะนอนหลับยากหน่อย แต่พอสักสองสามวันก็จะชินไปเอง ถึงตอนนั้นเราอาจจะบอกว่าชอบเสียงแตรรถของอินเดีย มารยาทในการขับรถ สิ่งที่ทำให้อึ้งกับการเดินทางในอินเดียคือ รถทุกคันจะต้องมีการเช็คเสียงของแตร แตรจะต้องดังดีเสียงไม่ตก การบีบแตรถือเป็นมารยาทในการขับรถ ถ้าหากพบรถคันไหนเราจะต้องบีบแตรเพื่อทักทาย รถอีกคัน สิ่งที่อาจจะดีตามมาคือ ในอินเดียน่าจะไม่มีคนขับรถหลับใน เพราะไม่มีเวลาหลับ ต้องบีบแตรเพื่อทักทายกับเพื่อนที่ขับสวนทางมา การนั่งรถไฟในอินเดีย การเดินทางที่ตื่นเต้นที่สุดในอินเดีย นั่นคือการนั่งรถไฟ การวิ่งขึ้นรถไฟที่รวดเร็ว เพราะจะจอดให้คนขึ้นเพียงไม่ถึงสองนาที ตามสถานีต่างๆ ที่นั่งมีจำนวนจำกัด ใครขึ้นทันคือทันไม่ทันรอคันต่อไป สิ่งที่สำคัญคือเราจะต้องวิ่งขึ้นให้เร็วที่สุด กระเป๋าส่วนตัวนั้นนำติดตัวไปตลอด ระมัดระวังเอง ถ้าหากเราจะนำกล่องข้าวของกล่องน้ำขึ้นให้กองวางไว้ เมื่อรถไฟจอดจะมีเจ้าหน้าที่ลงมายกของขึ้นรถ ภายในหนึ่งนาทีจะจับโยนขึ้นหมดและรถไฟก็จะวิ่งออกไป ไม่ทันคือทิ้งเพราะฉะนั้นอะไรที่สำคัญแบกเอง รถไฟออกเราค่อยเดินตามหาเพื่อน ขอเพียงขึ้นประตูให้ทันก่อนรถออก หลังจากที่รถวิ่งออก คนนิ่งจึงเดินขบวนรถไฟในอินเดียจะไม่ค่อยยาว ถ้าขึ้นรถไฟนอน ในอินเดียมีรถไฟนอน เบาะนอนจะเป็นเตียงยาวและเป็นห้อง ใช้ในการเดินทางข้ามเมืองขึ้นตอนเย็นไปเช้าอีกทีที่เมืองใหม่ ซึ่งตอนนั้นผู้เขียนได้เดินทางไปที่กรุงดิวเนลี ใช้เวลาเดินทางหนึ่งคืนจึงต้องเดินทางโดยรถไฟนอน เป็นแบบเตียงสองชั้น สามารถเก็บของได้ รถวิ่งนิ่งเหมือนนอนอยู่บ้าน แต่ในตอนกลางคืนมีแขกพยายามที่จะแย่งที่นอน สิ่งสำคัญในการนั่งรถไฟนอนในอินเดีย ถ้าหากเราได้ที่แล้ว ถ้าหากมีแขกมาบอกให้เราลงจากเตียงเพราะว่าเป็นที่นอนเขา เราห้ามลงเด็ดขาด นอนแบบไม่ต้องสนใจว่าใครจะว่าอย่างไร นอนให้ถึงเช้าค่อยว่ากัน เพราะเมื่อไหร่ที่เราลงจากเตียงนอนเราแล้ว เราจะไม่มีที่นอนอย่างแน่ ใครมาว่าอะไรไม่ต้องสนใจนอนต่อไป ซิมโทรศัพท์ ซิมโทรศัพท์ในอินเดียเวลาที่เราไปเที่ยว จะมีให้ซื้อหลายแบบหลายเครือข่าย ถ้าจะให้ดีให้เราซื้อแบบเหมาจ่าย 14 วัน ซื้อจนครบวันที่เราอยู่ หรืออาจจะซื้อโปรมากกว่าได้ เพื่อความสะดวก ถ้าหากต้องการซื้อให้ซื้อกับคนขับรถ หรือไกด์ที่เราเดินทางไปด้วยกัน เพราะจะต้องมีการลงทะเบียนโดยใช้เลขบัตรประชาชนของคนอินเดียจึงสามารถใช้อินเทอร์เน็ตได้ และจะตัดสัญญาณเมื่อเราเดินทางออกนอกประเทศทันที ของประดับตกแต่งในอินเดีย ในการเข้าร้านอาหารหรือที่พักริมทาง เราจะเห็นพระพุทธรูปตั้งเรียงรายกันเป็นจำนวนมาก เพราะคนอินเดียนำพระพุทธรูปมาเป็นเครื่องตกแต่งสถานที่ ไม่ว่าจะเป็นทางเข้าห้องอาหาร ห้องรับแขก สถานที่จ่ายเงินเพราะเขามองว่านั่นคือสิ่งที่สวยงามมากกว่าต้นไม้ จึงทำให้คนไทยที่เดินทางไปอินเดียจะตื่นตาตื่นใจกับมุมต่างๆ ถ่ายรูปกันใหญ่ ถ้าหากเราถามเขาก็จะตอบว่าไม่รู้ว่าคือพระอะไรรู้แต่ว่าสวยงาม แวะทานอาหารก่อนออกเดินทาง คิดเป็นรายหัว การแวะโรงแรมแต่ไม่นอน การทานอาหารถือเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด เพราะถ้าหากทานข้าวไม่อิ่มอาจจะทำให้ร่างกายปรับตัวไม่ทันป่วยได้ บางครั้งการทานอาหารมื้อใหญ่เราต้องเลือกโรงแรมที่มีร้านอาหารแบบปุพเฟต์ที่มีอาหารหลากหลายรูปแบบ แบบยุโรปถ้าเป็นในบางเมืองของอินเดียมีชาวไทยเข้าไปเที่ยวบ่อยโรงแรมก็จะมีอาหารไทยบ้างแต่รสชาติอาจจะไม่ค่อยเหมือน แต่ก็ทานได้ ซึ่งเราสามารถที่จะเข้าไปทานได้แต่จะคิดราคารายหัว ตกคนละประมาณคาบละสองร้อยถึงสามร้อยตามขนาดของโรงแรม อาหารที่ทานก็จะสะอาดปรุงใหม่ร้อนๆ การเดินทางในต่างประเทศ สิ่งที่เราต้องเตรียมตัวให้มากที่สุดนั่นคือสุขภาพ บางคนที่ไม่ค่อยออกกำลังกายอาจจะต้องมีการออกกำลังกายให้ร่างกายแข็งแรง สิ่งสำคัญต่อมาคือการเตรียมใจ จิตใจจะต้องเข้มแข็งไม่ว่าจะเจอกับเรื่องอะไรเราต้องสู้ อย่าไปเสียอารมณ์กับมัน ตัวอย่างเรื่องของรถติด ความยาวนานในการเดินทางสิ่งที่เราไม่สามารถกำหนดให้เป็นได้ตามใจของเรา การกินเราก็จะต้องเปลี่ยนสิ่งที่เคยทำที่เคยทานอาจจะไม่มี ก็ทานเพียงเพื่อให้ร่างกายได้ย่อยอาหาร ใช้ชีวิตต่อไปอย่าคาดหวังมาก มองแล้วปลงเพราะที่เราเที่ยวไม่ใช่บ้านของเรา แค่นี้เราก็จะมีความสุขในการเดินทางเที่ยวในอินเดีย ทำอะไรให้มองบวกแล้วจะมีความสุข ภาพถ่ายทั้งหมดโดยผู้เขียนเอง (อุ้งเท้าแมว)7-11 Community ห้องลับเมาท์มอยของกินของใช้ในเซเว่น อะไรดีอะไรใหม่ ต้องรู้ ต้องคุย ต้องแชร์