มีช่วงหนึ่งในชีวิต ที่เราเริ่มรู้สึกว่า การเป็นตัวเองอย่างเดียว มันไม่พอ ไม่พอจะทำให้เข้ากับใคร ไม่พอจะทำให้ถูกยอมรับ และไม่พอจะทำให้รู้สึกว่า “เราปกติ” เราเริ่มสังเกตว่าคนรอบตัว คิดคล้ายกัน อยากได้สิ่งคล้ายกัน วิ่งไปในทิศทางเดียวกัน และใช้คำว่าความสำเร็จ ในความหมายเดียวกัน แล้วเรากลับยืนอยู่ตรงนั้น เหมือนเป็นคนดู มากกว่าจะเป็นคนเล่นเกมเดียวกัน เราไม่ได้ไม่พยายาม แต่เราไม่อิน ไม่ได้ไม่อยากมีชีวิตที่ดี แต่ชีวิตที่คนอื่นบอกว่าดี มันไม่ตรงกับใจเรา และตรงนี้เอง ที่ความรู้สึกแปลก เริ่มค่อย ๆ เกิดขึ้น ความแปลก ไม่ได้เริ่มจากการไม่เหมือนใคร แต่มันเริ่มจากการที่เรา เอามาตรฐานของคนอื่น มาใช้กับชีวิตตัวเอง เราถูกหล่อหลอมให้เชื่อว่า ถ้าไม่ทำเหมือนคนส่วนใหญ่ แปลว่าเรากำลังพลาดอะไรบางอย่าง แปลว่าเราคิดผิด หรือแปลว่าเรายังไม่เข้าใจโลกดีพอ แต่ความจริงคือ โลกไม่ได้มีแค่ทางเดียว และชีวิตไม่ได้มีแค่สูตรเดียว ที่ใช้ได้กับทุกคน บางคนเกิดมาเพื่อแข่งขัน บางคนเกิดมาเพื่อสร้าง บางคนเกิดมาเพื่อดูแล และบางคนเกิดมาเพื่อใช้ชีวิต อย่างสงบในแบบของตัวเอง ปัญหาคือ สังคมให้คุณค่า กับบางบทบาทมากกว่าอีกบทบาทหนึ่ง จนทำให้คนที่ไม่เข้าพิมพ์ เริ่มรู้สึกว่าตัวเอง “ไม่ถูกต้อง” เราไม่แปลก เพราะเราไม่เหมือน เราแค่แตกต่าง ในโลกที่ชอบความเหมือน หลายครั้ง ความไม่เหมือน คือผลลัพธ์ของการคิดเอง ไม่ใช่การลอก คือการฟังใจตัวเอง ไม่ใช่การทำตามเสียงรอบข้าง แต่มันต้องใช้ความกล้า มากกว่าที่ใคร ๆ คิด ในการยืนอยู่กับความแตกต่างนั้น โดยไม่ต้องอธิบาย และไม่ต้องขอโทษ ความเหนื่อยของคนที่ไม่เหมือน ไม่ใช่การเดินทาง แต่คือการต้องคอยถามตัวเองซ้ำ ๆ ว่า “เราผิดไหม” ทั้งที่ลึก ๆ แล้ว เราไม่ได้ทำร้ายใครเลย เราแค่เลือกช้ากว่า เลือกเงียบกว่า เลือกไม่แข่ง เลือกไม่เร่ง เลือกไม่เอาชนะ และเลือกไม่ใช้ชีวิต เพื่อพิสูจน์อะไรตลอดเวลา แต่โลกที่เสียงดัง มักทำให้ความเงียบ ดูเหมือนความผิด เราจึงใช้พลังชีวิตไปมาก กับการพยายาม “ดูปกติ” แทนที่จะใช้พลังนั้น กับการอยู่กับตัวเองอย่างสบายใจ การไม่เหมือนคนอื่น ไม่ได้ทำให้เราน้อยกว่า มันแค่ทำให้เรา ไม่อยู่ในระบบเดียวกัน เหมือนต้นไม้ ที่ไม่ได้โตในกระถางเดียวกัน บางต้นโตช้า แต่รากลึก บางต้นไม่สูง แต่แข็งแรง และบางต้น ไม่ได้ออกดอกให้ใครเห็น แต่ยังมีชีวิตที่สมบูรณ์ในแบบของมัน เราไม่จำเป็นต้องเข้าใจตัวเอง ให้เร็ว เท่าคนอื่น ไม่จำเป็นต้องมีคำตอบ ในวัยเดียวกัน และไม่จำเป็นต้องรีบสรุปว่า ชีวิตแบบไหนคือชีวิตที่ถูกต้อง เพราะชีวิตที่ถูกต้อง คือชีวิตที่เราไม่ต้องฝืน ไม่ต้องโกหกความรู้สึก และไม่ต้องเลิกเป็นตัวเอง เพื่อแลกกับการยอมรับ การไม่เหมือน อาจทำให้เราเหงา ในบางช่วง เพราะคนที่เดินทางเดียวกัน อาจมีไม่เยอะ แต่ความเหงานั้น ยังอ่อนโยนกว่า การอยู่ท่ามกลางผู้คน แต่ต้องทิ้งตัวเองไว้ข้างหลัง ถ้าวันนี้คุณยังรู้สึกว่า คุณไม่เข้าพวก ไม่อิน ไม่คล้ายใคร และไม่แน่ใจว่า นี่คือความผิดพลาดหรือเปล่า ขอให้รู้ไว้ว่า บางที มันอาจไม่ใช่สัญญาณว่า คุณแปลก แต่มันคือสัญญาณว่า คุณกำลังซื่อสัตย์กับตัวเอง มากกว่าที่โลกนี้เคยสอนให้ทำ และความซื่อสัตย์แบบนี้ อาจไม่ทำให้ชีวิตดูโดดเด่น ในสายตาใคร แต่จะทำให้คุณ ไม่ต้องทรยศใจตัวเอง ไปตลอดชีวิต ขอบคุณภาพประกอบจาก : pixabay ภาพปก โดย LuisSteven จาก pixabay ภาพที่ 1 โดย LuisSteven จาก pixabay ภาพที่ 2 โดย tiemaoanh จาก pixabay ภาพที่ 3 โดย Chuotanhls จาก pixabay ภาพที่ 4 โดย MAN_COI จาก pixabay เปิดประสบการณ์ความบันเทิงที่หลากหลายสุดปัง บน App TrueID โหลดเลย ฟรี !