พลู สมุนไพรไทยชั้นยอดพลูเป็นพืชสมุนไพรที่สามารถพบเห็นได้ตามบ้านเรือนหรือสวนหลังบ้านของคนอิสานบ้านนอกทั่ว ๆ ไป เพราะใบของมันเป็นส่วนสำคัญที่ใช้ในการเคี้ยวหมากของคนโบราณ เพราะถ้าขาดพลูไป เคี้ยวหมากก็จะไม่แดง แม้แต่บ้านของผมเมื่อก่อนก็มีต้นพลูไว้ เพราะที่บ้านผมแม่แกชอบเคี้ยวหมาก แต่ทุกวันนี้แกเสียแล้ว และพอแกเสีย พลูที่แกปลูกไว้ ถึงพวกเราคนที่อยู่จะพยายามรดน้ำเท่าไร มันก็ไม่ทำให้ต้นพลูพวกนั้นแตกตอแตกเถาเหมือนตอนเจ้าของมันอยู่ได้ ต่อ ๆ มามันก็ค่อย ๆ เหี่ยวเฉาตายตามเจ้าของมันไป เกือบสามครั้งท่ผมพยายามนำต้นพลูนี้กลับไปปลูกอีก แต่ผลที่ได้ก็ดั่งเดิมภาพโดยผู้เขียนด้วยเหตุนี้เวลาที่เราจำเป็นต้องใช้พลู เช่นทำพาขวัญ ทำบุญ ห่อข่าวสากในงานบุยข้าวสาก เราจึงต้องใช้วิธีซื้อ หรือไม่ก็ขอเพื่อนบ้านที่มีต้นพลู และอีกไม่กี่วันนี้ผมว่าผมจะปลุกต้นพลูนี้อีกหน ถ้ามันตายอีก ผมเห็นว่าจะเลิกล้มความตั้งใจที่จะปลุกมันอีกแล้ว เพราะก่อนโน้นที่บ้านผม พลูที่แม่ปลูกไว้มันงามดีทีเดียว ภาพโดย ผู้เขียนทุกวันนี้คนเคี้ยวหมากที่จะต้องใช้พลูนี้นับวันจะเหลือน้อยลงทุกวัน ก่อนโน้นเวลาเป็นแผลที่รักษาหายยาก วิธีที่ดีที่สุดที่เราชอบทำก็คือไปหาคนแก่ ๆ ที่ชอบเคี้ยวหมาก แล้วก็ให้ท่านเหล่านั้นร่ายคาถาเสกมนตร์เป่าแผลให้ ต่อจากนั้นเราก็ถูกพ่นน้ำหมากเข้าที่บริเวณแผล แล้วต่อมาไม่นานแผลที่ว่าหายยาก ๆ นั้น ก็เป็นอันทุเลาเบาบางและหายไปทุกที เรียกว่าขนาดทิงเจอร์ไอโอดีนยังฤทธิ์น้อยกว่าน้ำหมากคนโบราณว่างั้น ภาพโดย ผู้เขียนทุกวันนี้ตามตลาดที่ผมไปสำรวจมาก็ยังมีการขายหมากพลูกันอยู่บ้าง เรียกว่าคนเคี้ยวหมากยังตายไม่หมดโลกเสียทีเดียว และเรื่องของการปลูกพลูนี้ยังจะมีประโยชน์อยู่บ้าง เพราะนอกจากเราจะใช้มันในการทำจีบหมากจีบพลูในงานพิธีสำคัญแล้ว เรายังสามารถเก็บไปขายตามตลาดได้ด้วย เพราะพลูนี้มันเป็นสินค้าขายดีอย่างหนึ่ง ยี่สิบบาทที่ผมจำได้ว่าเคยซื้อมาให้แม่ ตอนนั้นมันได้ไม่กี่ใบเอง เกือบใบละสองสามบาท สมัยผมเป็นเด็กน้อย บ้านใครที่มีต้นพลูนี้เยอะ ๆ เขาจะเก็บมัดเป็นแหนบแล้วตระเวนขายตามหมู่บ้าน พร้อมกับโฆษณาว่า“แหนบละบาท สองแหนบ ห้าสิบตางค์” ซึ่งฟัง ๆ แล้วชวนซื้อดี เพราะแหนบหนึ่งยี่สิบสามสิบใบหนึ่งบาท แต่พอสองแหนบแล้วแค่ห้าสิบสตางค์ คนฟังเลยชวนซื้อ แต่พอซื้อจริง ๆ ก็แหนบละบาทนั่นแหละ ฮ่าภาพโดย ผู้เขียนและจากภาพนี้คือห้างพลูของเพื่อนบ้าน พอดีไปเลาะมาและเห็นเลยถ่ายไว้ และชวนให้คิดถึงแม่ ตอนนี้ทุกวันนี้แกอยู่ที่วัดโน่น ในโกฏิ แกไปอาศัยธาตุเป็นที่อาศัยแล้ว(อิอิ) เรื่องและภาพโดยผู้เขียน