หอยโข่งหลายคนคงเคยได้ยินชื่อ มีลักษณะคล้ายกันกับหอยเชอร์รี่ แต่ต่างกันที่ฝาหอย หอยโข่งจะมีฝาหอยที่หนาและแข็งกว่าหอยเชอร์รี่น้อยคนนักจะเคยเห็นหอยโข่ง หรือเห็นแต่ก็นานมาแล้ว เนื่องจากในปัจจุบัน สภาพแวดล้อมได้เปลี่ยนแปลงไป โดยการนำพาเอาสารเคมีต่างๆ เข้ามาในวิถีชีวิตของผู้คนมากขึ้น อันได้แก่ ยาฆ่าหญ้า ยาฆ่าแมลงต่างๆและการคุกคาม จากศัตรูของหอยโข่ง เช่น นกปากห่าง กบ หนู ปลากินเนื้อ ทำให้หอยโข่งเริ่มตาย และหายไปจากพื้นที่หลายจังหวัดจนถึงขั้นวิกฤต แต่ก็ยังมีหลายคนที่สนใจที่จะเลี้ยงอนุรักษ์ และขยายพันธุ์เอาไว้ชนิดและลักษณะของหอยโข่ง ในประเทศไทย มีหอยโข่งที่ค้นพบอยู่ 3 ชนิด คือ หอยนาหรือหอยข้าว หอยโข่งใต้ และหอยปัง ลักษณะของเปลือกหอยจะมีสีเหลืองมีลายพาดขวาง หรือสีเขียวจนถึงดำ หอยโข่งนั้นถ้านับตรงวงที่ขด จะมีแค่ 3 ขด ส่วนหอยปังจะมี 4 วงขด ฝาหอยจะเป็นแผ่นหนาและแข็ง ปิดสนิทเกือบพอดีกับเปลือก อาหารของหอยโข่ง ได้แก่ สาหร่าย เศษซากพืชที่เน่าเปื่อย จอกแหน ผักผลไม้ เป็นต้นปัจจุบันมีการเพาะเลี้ยงหอยโข่งในเชิงการค้าเพิ่มขึ้น ส่วนหนึ่งเพื่อการบริโภคเนื้อเนื่องจากมีรสชาติที่อร่อย และยังสามารถนำหอยโข่งมาทำอาหารได้หลากหลายเมนู จึงทำให้มีการเพาะเลี้ยงเป็นอาชีพเสริมเพื่อสร้างรายได้อย่างงามเลยทีเดียว การเลี้ยงหอยโข่งไม่ได้ยากจนเกินไป และก็ไม่ได้ง่ายจนเกินไป หลักๆ ก็จะมีการเลี้ยงอยู่ 2 รูปแบบ คือการเลี้ยงในบ่อดินและการเลี้ยงในบ่อปูนซีเมนต์ การเลี้ยงหอยโข่งในบ่อดินขั้นตอนแรก กำจัดศัตรูของหอยโข่งออกให้หมดรวมทั้งปลากินเนื้อเช่นปลาหมอ ปลาช่อนปลาดุกเป็นต้น ล้อมรอบบ่อให้เรียบร้อย เพื่อป้องกันหนูหรืองูน้ำ เข้ามาในบ่อ จากนั้นก็เตรียมที่สูบน้ำเพื่อสูบน้ำเข้าบ่อ พักน้ำไว้ประมาณ 1 สัปดาห์ แล้วค่อยปล่อยหอยโข่งลงไป นำสาหร่ายหรือพืชน้ำจำพวกบัวสายมาปลูกไว้เพื่อให้เป็นอาหารและที่หลบภัยให้กับหอยด้วยการเลี้ยงหอยโข่งในบ่อปูนซีเมนต์มีข้อดีคือเราไม่ต้องกังวล เกี่ยวกับศัตรูธรรมชาติ คลองหอยโข่ง เอาน้ำ ใส่ในบ่อพักไว้ประมาณ 1 สัปดาห์ แล้ว ปล่อยหอยโข่ง ลงไป ใส่พืชน้ำหรือสาหร่ายลงไป เพื่อให้เป็นอาหารและที่หลบภัย หอยโข่งสามารถนำมาทำอาหารได้หลากหลาย อาทิเช่น หอยโข่งนึ่งสมุนไพรกับน้ำจิ้มซีฟู้ดหรือแม้กระทั่งตำป่า เมนูเด็ดของใครหลายๆคน เป็นอย่างไรกันบ้างคะ สำหรับการเลี้ยงหอยโข่ง ที่หลายคนลืมไปแล้ว ว่าหอยโข่งมีลักษณะ รูปร่างเป็นอย่างไร วันนี้หอยโข่ง หลายพื้นที่อาจหาได้ยากแล้วจริงๆ ผู้เขียนจึงอยากชวนทุกคน มาช่วยกันอนุรักษ์หอยโข่งของไทยเอาไว้เพื่อไม่ให้สูญพันธุ์ไปนะคะ