แค่ยังไม่ทิ้งตัวเอง ก็ถือว่าเก่งมากแล้ว บางวัน เราไม่ได้รู้สึกเก่ง ไม่ได้รู้สึกภูมิใจ ไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองทำอะไรสำเร็จเป็นพิเศษ มีแค่ความรู้สึกว่า วันนี้มันหนัก มันเหนื่อย มันล้า และมันยากกว่าที่คิดไว้มาก แต่ถึงอย่างนั้น เราก็ยังไม่ทิ้งตัวเอง การไม่ทิ้งตัวเอง ไม่ได้ดูยิ่งใหญ่จากข้างนอก ไม่มีใครปรบมือให้ ไม่มีใครเห็น ไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่า มันยากแค่ไหน การไม่ทิ้งตัวเอง ในหลายวัน ไม่ได้มาในรูปของความสำเร็จ แต่มาในรูปของการ “ยังอยู่” ยังตื่น ยังหายใจ ยังทำหน้าที่ของตัวเอง ทั้งที่ใจอยากหยุดพักเหลือเกิน ไม่มีใครรู้ว่าคุณต้องฝืนแค่ไหนในแต่ละวัน บางคนฝืนยิ้ม บางคนฝืนเข้มแข็ง บางคนฝืนทำเป็นไม่เป็นอะไร ทั้งที่ข้างใน มันไม่ไหวมานานแล้ว การที่คุณยังอยู่ตรงนี้ ยังใช้ชีวิตต่อ ยังไม่ปล่อยตัวเองให้พัง นั่นไม่ใช่เรื่องเล็ก แต่มันคือความพยายาม ที่เงียบมาก และหนักมาก เรามักดูถูกความพยายามของตัวเองเสมอ เราเห็นคนอื่นเก่งกว่า สำเร็จกว่า ไปได้ไกลกว่า แล้วหันกลับมาถามตัวเองว่า “เราทำอะไรอยู่” “เราช้าไปไหม” “เราล้มเหลวหรือเปล่า” จนลืมไปว่า การยังไม่ทิ้งตัวเอง ในวันที่ไม่มีใครเข้าใจ ก็ต้องใช้แรงใจมหาศาลแล้ว การไม่ทิ้งตัวเอง อาจเป็นแค่เรื่องเล็ก ๆ ในแต่ละวัน บางวัน มันคือการลุกขึ้นมาอาบน้ำ ทั้งที่ไม่อยากลุก บางวัน มันคือการกินข้าวให้ครบ ทั้งที่ไม่มีอารมณ์ บางวัน มันคือการบอกตัวเองว่า “เดี๋ยวค่อยคิดพรุ่งนี้ วันนี้ขอพักก่อน” เรื่องเล็ก ๆ แบบนี้ ไม่มีใครเรียกว่าความสำเร็จ แต่ถ้าไม่มีมัน ชีวิตอาจหยุดอยู่ตรงนั้นแล้ว ขอบคุณภาพประกอบจาก : pixabay ภาพปก โดย dexmac จาก pixabay ภาพที่ 1 โดย pexels จาก pixabay ภาพที่ 2 จาก pixabay ภาพที่ 3 โดย long_phung จาก pixabay ภาพที่ 4 โดย quanghoanphotos จาก pixabay ภาพที่ 5 โดย vikkibilan จาก pixabay เปิดประสบการณ์ความบันเทิงที่หลากหลายสุดปัง บน App TrueID โหลดเลย ฟรี !