ภาพดาวหาง K1/ATLAS ใหม่ล่าสุดแสดงรายละเอียดการแตกตัวหลังเฉียดเข้าใกล้ดวงอาทิตย์

วันที่ 30 มกราคมที่ผ่านมา วงการดาราศาสตร์ได้รับภาพชุดใหม่ที่น่าตื่นตาตื่นใจ เมื่อกล้องโทรทรรศน์ Gemini North ขนาด 8.1 เมตร บนยอดเขาเมานาเคอา (Mauna Kea) ในฮาวาย สามารถบันทึกภาพการแตกสลายของดาวหาง C/2025 K1 (ATLAS) ได้อย่างชัดเจน

โดยภาพที่ถูกเผยแพร่เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 29 มกราคม แสดงให้เห็นวิวัฒนาการการแตกตัวของดาวหาง โดยเปรียบเทียบระหว่างภาพที่ถ่ายเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2025 และภาพติดตามผลในวันที่ 6 ธันวาคม 2025 ซึ่งเผยให้เห็นชิ้นส่วนที่เรืองแสงของดาวหางกำลังหลุดออกจากกัน

สาเหตุการแตกตัวของดาวหาง

ดาวหาง C/2025 K1 (ATLAS) ซึ่งมีโครงสร้างเป็นก้อนน้ำแข็งและฝุ่นที่ยึดเกาะกันอย่างหลวมๆ ได้โคจรโฉบเข้าใกล้ดวงอาทิตย์มากที่สุดเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม 2025 นักดาราศาสตร์อธิบายว่า แรงโน้มถ่วงมหาศาลจากดวงอาทิตย์ ประกอบกับแรงดันจากลมสุริยะ (Solar wind) ได้ส่งผลให้ดาวหางเกิดการแตกตัวออกเป็นหลายชิ้นส่วน

การยืนยันจากนักดาราศาสตร์ทั่วโลก นอกเหนือจากภาพจาก Gemini North แล้ว นักดาราศาสตร์ท่านอื่นยังได้สังเกตเห็นปรากฏการณ์นี้เช่นกัน

1. จานลูกา มาซี (Gianluca Masi) จาก Virtual Telescope Project ในอิตาลี รายงานว่าภาพถ่ายในช่วงต้นเดือนพฤศจิกายน แสดงให้เห็นชิ้นส่วนหลัก 3 ชิ้น และอาจมีชิ้นที่ 4 หลุดออกมา

2. หอดูดาว Asiago ในอิตาลี เปิดเผยภาพเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน โดยใช้กล้องโทรทรรศน์ Copernicus พบว่าดาวหางแตกออกเป็น 2 ส่วน ห่างกันประมาณ 2,000 กิโลเมตร

ข้อมูลเกี่ยวกับดาวหาง

สำหรับดาวหาง C/2025 K1 (ATLAS) นั้นถูกค้นพบครั้งแรกในเดือนพฤษภาคม 2025 โดยระบบแจ้งเตือนภัยดาวเคราะห์น้อย (Asteroid Terrestrial-impact Last Alert System หรือ ATLAS) เชื่อกันว่าดาวหางดวงนี้มีต้นกำเนิดมาจากเมฆออร์ต (Oort Cloud) ซึ่งเป็นกลุ่มก้อนน้ำแข็งที่อยู่ไกลออกไปเลยวงโคจรของดาวเนปจูน

การศึกษาดาวหางจากบริเวณเมฆออร์ต หรือดาวหางคาบยาว มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อนักดาราศาสตร์ เพราะวัตถุเหล่านี้ยังคงสภาพดั้งเดิมไว้ได้มาก เป็นเสมือนซากดึกดำบรรพ์ของระบบสุริยะ แตกต่างจากดาวหางที่โคจรเข้ามาใกล้ดวงอาทิตย์บ่อยครั้ง เช่น ดาวหางฮัลเลย์ ซึ่งผ่านการเปลี่ยนแปลงจากความร้อนและรังสีมาแล้วหลายรอบ