"Shein" เจอแรงต้านในบราซิลโรงงานท้องถิ่นทยอยถอนตัว

ความพยายามของ Shein ในการปักหมุดบราซิลเป็นศูนย์กลางการผลิตเสื้อผ้าสำหรับตลาดละตินอเมริกา กำลังเผชิญอุปสรรคสำคัญ หลังโรงงานท้องถิ่นจำนวนมากยุติความร่วมมือ เนื่องจากไม่สามารถรับเงื่อนไขด้านราคาและความเร็วในการส่งมอบตามที่บริษัทต้องการได้

ย้อนกลับไปในปี 2566 Shein ประกาศแผนลงทุน 150 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อสร้างเครือข่ายการผลิตกับโรงงานท้องถิ่นราว 2,000 แห่ง ตั้งเป้าสร้างงานกว่า 100,000 ตำแหน่งภายในปี 2569 โดยช่วงปลายปีเดียวกัน บริษัทระบุว่ามีพันธมิตรแล้ว 336 โรงงาน อย่างไรก็ตาม ความคืบหน้าหลังจากนั้นกลับชะลอตัวอย่างเห็นได้ชัด

กลุ่มผู้ผลิต องค์กรอุตสาหกรรม และสหภาพแรงงานในบราซิลระบุว่า Shein เรียกร้องให้ลดราคาสินค้าและเร่งรอบการผลิตในระดับที่โรงงานท้องถิ่นไม่สามารถทำได้ ประกอบกับข้อจำกัดด้านกฎระเบียบแรงงาน ชั่วโมงทำงาน ภาษี และต้นทุนโลจิสติกส์ในประเทศขนาดใหญ่กว่า 200 ล้านคน ทำให้การดำเนินงานยากกว่าจีนอย่างมาก

แม้ Shein จะยอมรับว่าโครงการไม่เป็นไปตามแผน และหันมาใช้แนวทางคัดเลือกพันธมิตรอย่างระมัดระวังมากขึ้น แต่ข้อมูลจากการสำรวจของสื่อใน 12 รัฐที่เคยมีโรงงานร่วมผลิต พบว่าปัจจุบันเหลือผู้ผลิตเพียงไม่กี่รายที่ยังทำงานกับ Shein ต่อไป

กรณีของบราซิลสะท้อนข้อจำกัดของโมเดลการผลิตแบบแฟชันเร็วของ Shein ซึ่งอาศัยเครือข่ายโรงงานราว 7,000 แห่งในจีน โดยเฉพาะในมณฑลกวางตุ้ง ที่มีห่วงโซ่อุปทานครบวงจร แรงงานเฉพาะทางจำนวนมาก และต้นทุนวัตถุดิบต่ำ ทำให้สามารถผลิตล็อตเล็ก ปรับเพิ่ม–ลดตามดีมานด์ และจัดส่งตรงถึงผู้บริโภคทั่วโลกได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ในทางกลับกัน การจำลองโมเดลดังกล่าวในต่างประเทศ โดยเฉพาะในบราซิล กลับเผชิญแรงเสียดทานสูง แม้ตลาดบราซิลจะเติบโตเร็วและกลายเป็นตลาดใหญ่อันดับสองของ Shein รองจากสหรัฐ แต่การย้ายฐานผลิตออกจากจีนยังไม่ง่าย

ความท้าทายนี้ยิ่งทวีความสำคัญ เมื่อ Shein เตรียมเดินหน้าสู่การเข้าตลาดทุน และต้องรับมือกับแรงกดดันด้านภาษีนำเข้าในสหรัฐและยุโรป กรณีบราซิลจึงกลายเป็นบทเรียนสำคัญว่า โมเดลแฟชันต้นทุนต่ำที่ประสบความสำเร็จในจีน อาจไม่สามารถถอดแบบไปใช้ได้ทุกตลาดอย่างราบรื่น